Εκλογές εξπρές σε 30 ημέρες

Εκλογές εξπρές σε 30 ημέρες
Ζαριά Καραμανλή που εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τους υπολογισμούς της Ν.Δ.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Διονύσης Νασόπουλος

Με στόχο να μπει στο ράφι το «καυτό» πόρισμα Ζορμπά για τα ομόλογα και να παραμείνουν όμηροι έως τις κάλπες οι ψηφοφόροι που περιμένουν παροχές, ο Κώστας Καραμανλής αποφάσισε τελικά να ρίξει τη ζαριά των εκλογών στις 16 Σεπτεμβρίου.
O επίσημος λόγος που θα επικαλεστεί ο Πρωθυπουργός για τις πρόωρες εκλογές θα είναι οι «μεταρρυθμίσεις» και η αναθεώρηση του Συντάγματος. Με την εσπευσμένη διάλυση της Βουλής, εξάλλου, η κυβέρνηση επιχειρεί να προλάβει έναν «άγριο» χειμώνα στο μέτωπο της Οικονομίας, λόγω του εκτροχιασμού του προϋπολογισμού. Γι΄ αυτόν τον λόγο άλλωστε πίεζε επί μήνες το οικονομικό επιτελείο για πρόωρες εκλογές μέσα στον Σεπτέμβριο, το οποίο δεν επιθυμούσε σε καμία περίπτωση να παρουσιάσει το προσχέδιο ενός νέου «εικονικού» προϋπολογισμού πριν από τις εκλογές.
Με τον φόβο του ΛΑΟΣ
Με τα ασφυκτικά χρονικά πλαίσια που διαμορφώνονται έως τις εκλογές, στο πρωθυπουργικό επιτελείο επιχειρούν να περιορίσουν και τη διαρροή στελεχών και ψηφοφόρων προς τον ΛΑΟΣ. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της Ρηγίλλης, το κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη δεν θα καταφέρει να συγκεντρώσει στα δικά του ψηφοδέλτια όσους κομματικούς παράγοντες «κοπούν» από τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. και αυτό θα του στοιχίσει εκλογικά. Η τελική απόφαση του Κων. Καραμανλή για την ημέρα των εκλογών εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τους εκλογικούς υπολογισμούς της Ν.Δ., όπως παραδέχονται τα ίδια κομματικά στελέχη. Γι΄ αυτόν τον λόγο ο Πρωθυπουργός δεν δίστασε να «σαμποτάρει» την επίσκεψη του Γ. Παπανδρέου στη ΔΕΘ, η οποία είχε προγραμματιστεί για τις 16 Σεπτεμβρίου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναγκάζεται τώρα να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη στις αρχές της τελευταίας προεκλογικής εβδομάδας και αφού ο Πρωθυπουργός θα έχει εκμεταλλευθεί πολιτικά στο έπακρο τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης.
Ο τελικός του Ευρωμπάσκετ
Στο πρωθυπουργικό επιτελείο κινήθηκαν επίσης με στόχο να εκμεταλλευθούν το Ευρωμπάσκετ που διεξάγεται στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου και το οποίο προσδοκούν ότι θα διατηρήσει σε χαμηλό επίπεδο και το προεκλογικό κλίμα. Σημειώνεται ότι στις 16 Σεπτεμβρίου έχει προγραμματισθεί ο τελικός της διοργάνωσης, με πιθανή συμμετοχή της εθνικής ομάδας. Οι επικοινωνιολόγοι της Ν.Δ. ποντάρουν ακόμη στη «χαλαρή διάθεση» των πολιτών που έχουν επιστρέψει από τις διακοπές και δεν τους έχει καταβάλει η καθημερινότητα.

εφημ. ΤΑ ΝΕΑ 17 Αυγ. 2007

"Η Ελλάδα είναι ευλογημένος τόπος"

Σκουπιδιάρης από τη Φρανκφούρτη
Ήρθε με την οικογένειά του για διακοπές το ΄90 στην Ελλάδα και άρχισε μια νέα ζωή
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μαρία Λίλα
Το τροχόσπιτο με το οποίο είχε έρθει από τη Γερμανία στην Ελλάδα για διακοπές ο Νάχτμαν με την οικογένειά του και δεν έφυγε ποτέ. Μπροστά από το τροχόσπιτο η πισίνα που έφτιαξε στο σπίτι που έχτισε στο Γλυκορρίζι Μεσσηνίας
«Ήρθα με τροχόσπιτο για διακοπές στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ήμουν μαζί με τη γυναίκα μου και τις δίδυμες τότε τρίχρονες κόρες μας. Σήμερα και οι δύο έχουν παντρευτεί Έλληνες και όλοι μαζί μένουμε στο Γλυκορρίζι Μεσσηνίας».
O κ. Χορστ Νάχτμαν γεννήθηκε πριν από 42 χρόνια σε ένα χωριό κοντά στη Φρανκφούρτη, αλλά από τα 25 του ζει στη Μεσσηνία με τη γυναίκα του και τα 4 παιδιά τους. Έχει αναλάβει την αποκομιδή απορριμμάτων από 20 χωριά του Νομού. «Όταν ήρθα για διακοπές στην Ελλάδα γνώρισα τον Δημήτρη, που είχε πάει μετανάστης στη Γερμανία. Μου παραχώρησε το σπίτι του στο χωριό Λάπι, για να μείνω με την οικογένειά μου όσο ήθελα» θυμάται ο κ. Χορστ. «Μια μέρα μπήκε στο καφενείο του χωριού ο οδηγός του απορριμματοφόρου του Δήμου Αετού λέγοντας πως θα τα παρατήσει. Οι άλλοι με ρώτησαν γιατί δεν φέρνω ένα απορριμματοφόρο από τη Γερμανία και να μαζεύω εγώ τα σκουπίδια. Την άλλη μέρα πήγαμε στον δήμαρχο και ανέλαβα να οδηγήσω για τρεις μήνες το απορριμματοφόρο, με τη δέσμευση να φέρω μετά δικό μου».
«Χτίσαμε μόνοι μας το σπίτι»
Μπορεί η ιστορία του Χορστ και της Αγκέλικα στη Μεσσηνία να άρχισε σαν καλοκαιρινό αστείο, όμως η εξέλιξη ήταν καθοριστική για τη ζωή τους. «Σήμερα έχουμε έξι απορριμματοφόρα και μαζεύουμε σκουπίδια από 20 χωριά, ενώ συγκεντρώνουμε παλιά εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα και τα κόβουμε τον χειμώνα, όταν η δουλειά είναι λιγότερη. Η γυναίκα μου Αγκέλικα δουλεύει όσο δύο άντρες και στάθηκε στο πλευρό μου από την αρχή. Και το σπίτι μας στο Γλυκορρίζι το χτίσαμε μαζί. Μόνον έναν εργάτη είχαμε, για τα τοιχία. Όλα τα άλλα τα κάναμε μόνοι μας». Οι Νάχτμαν, τρία χρόνια μετά την απόφασή τους να μείνουν στην Ελλάδα, απέκτησαν άλλη μια κόρη- την Αννέτα- και λίγο αργότερα τον Αλέξανδρο που σήμερα είναι 11 ετών. Όλα τους τα χρόνια δουλεύουν μαζεύοντας σκουπίδια- όχι όμως ως δημοτικοί υπάλληλοι, αλλά ως εργολάβοι. «Στις δημοπρασίες δεν με έβλεπαν πάντα με καλό μάτι. Πολλοί δεν ήθελαν να πάρω εγώ τη δουλειά επειδή ήμουν ξένος, αλλά δεν είμαι αχάριστος. Αν δεν με είχαν βοηθήσει τόσο πολύ όλοι οι κάτοικοι στο Κοπανάκι και η δημοτική αρχή, δεν θα είχα φθάσει μέχρι εδώ». Το 2000 ο κ. Χορστ και η κ. Αγκέλικα αγόρασαν ένα οικόπεδο 8 στρεμμάτων στο Γλυκορρίζι και έκτισαν το σπίτι τους- ένα μεγάλο οικοδόμημα 500 τετραγωνικών μέτρων. Σε ένα τμήμα του έχουν χώρο για τα εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα και σε ένα άλλο ετοιμάζουν πισίνα... ολυμπιακών διαστάσεων!
«Έχουμε τη δική μας δουλειά»
«Το καλοκαίρι κάνουμε έξι διαδρομές αποκομιδής σκουπιδιών την εβδομάδα- και τον χειμώνα τρεις. Έχουμε όλο τον χρόνο τότε να ασχοληθούμε και με την κοπή παλιών αυτοκινήτων. Παίρνουμε σίδερο, χαλκό και αλουμίνιο και τα πουλάμε στην Αθήνα. Ούτε εγώ ούτε η Αγκέλικα μπορούμε να καθήσουμε ήσυχοι. Οι τελευταίες μας διακοπές ήταν αυτές που μας έφεραν στην Ελλάδα, αλλά δεν παραπονιόμαστε. Στη Γερμανία εγώ δούλευα ξυλουργός και οι περισσότεροι δεν με πλήρωναν, ενώ η γυναίκα μου ήταν νοσοκόμα. Τώρα μπορεί να μαζεύουμε σκουπίδια, αλλά είναι δική μας δουλειά. Είμαστε αφεντικά και έχουμε δικό μας σπίτι. Αν είχαμε μείνει στη Γερμανία θα ήμασταν στο νοίκι». Οι δύο Γερμανοί τουρίστες που πολιτογραφήθηκαν Έλληνες και πάντρεψαν με Έλληνες τις δύο μεγαλύτερες κόρες τους, μάταια - όπως λένε- αναζητούν Έλληνα εργάτη. «Κάνεις δεν έρχεται να δουλέψει στα σκουπίδια, γι΄ αυτό έχουμε προσλάβει δύο Βούλγαρους» λέει ο Χορστ.
«Η Ελλάδα είναι ευλογημένος τόπος»

εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Πέμπτη 16.08.07

Το γήπεδο του Αστέρα θα είναι για την πρεμιέρα πρωταθλήματος στις 26 Αυγούστου

Εργοτάξιο η Τρίπολη
Αναφορικά με την πορεία των έργων στο γήπεδο του Αστέρα μίλησε ο διευθύνων σύμβουλος του Αστέρα, Γιώργος Μποροβήλος, που δήλωσε πως όλα θα είναι έτοιμα στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος και στον εναρκτήριο αγώνα με τη Λάρισα. Χαρακτηριστικά ο διευθύνων σύμβουλος της ΠΑΕ δήλωσε: «Το γήπεδο του Αστέρα είναι ένα εργοτάξιο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε σε καλό δρόμο και ότι θα προλάβουμε να τελειώσουμε όλα τα έργα που απαιτούνται μέχρι την πρεμιέρα του πρωταθλήματος στις 26 Αυγούστου, ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα και να διεξαχθεί κανονικά η πρώτη αγωνιστική. Στη συνέχεια υπάρχει χρόνος να ολοκληρωθούν κάποιες παράπλευρες εργασίες που γίνονται στο γήπεδο, που θα βοηθήσουν την καλύτερη διεξαγωγή των αγώνων.» Ηδη ολοκληρώθηκαν οι κερκίδες γύρω από το γήπεδο, τοποθετήθηκαν οι προβολείς και στο φιλικό του Σαββάτου με τον Εργοτέλη θα είναι έτοιμοι. Αν δεν είναι έτοιμοι το Σάββατο, έχουμε τη διαβεβαίωση τόσο της ΔΕΗ όσο και των συνεργείων πως θα λειτουργήσουν στην πρεμιέρα με τη Λάρισα, καθώς ο αγώνας αρχίζει στις 7 μ.μ.»Ταυτόχρονα, συνεχίζονται οι εργασίες στο νέο γήπεδο, στα τρία βοηθητικά και στα δύο πάρκινγκ. Οταν το γήπεδο θα είναι γεμάτο από 5.000 κόσμο θα πρέπει να εξυπηρετηθούν με τα πάρκινγκ, ώστε να μην υπάρξει κανένα πρόβλημα». Οσον αφορά τα εισιτήρια διαρκείας, ο Μποροβήλος δήλωσε: «Η ΠΑΕ Αστέρας μένει απόλυτα ευχαριστημένη από την ανταπόκριση του φίλαθλου κοινού, αφού έχουν προπωληθεί περίπου 1.800 εισιτήρια διαρκείας. Θέλω να μεταφέρω τις ευχαριστίες της διοίκησης για την ανταπόκριση αυτή των φιλάθλων και πιστεύω πως το γήπεδο θα είναι γεμάτο σε όλα τα παιχνίδια».

από την εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" Πέμπτη 16 Αυγ. 2007

Σάλπιγξ Ελληνική η πρώτη έντυπη εφημερίδα, που τυπώθηκε στην Kαλαμάτα*

Η Σάλπιγξ Eλληνική είναι η πρώτη έντυπη εφημερίδα, που τυπώθηκε σε ελεύθερο ελληνικό έδαφος, στην Kαλαμάτα, στο πρώτο τυπογραφείο στην Ελλάδα που έφερε ο Δημ. Υψηλάντης από την Τεργέστη. Εκεί τυπώθηκαν τα φύλλα της εφημερίδας 1-3 την 1η Aυγούστου 1821, στις 5 Aυγούστου 1821 και 20 Aυγούστου 1821, και ήταν το επίσημο όργανο της επανάστασης. Στα δύο πρώτα φύλλα δημοσιεύτηκε σε συνέχειες η «Προκήρυξη» του Aλέξανδρου Yψηλάντη που είχε απευθύνει από το Iάσιο, στις 24 Φεβρουαρίου 1821.
Στο δεύτερο φύλλο δημοσιεύτηκε η έκκληση του Δημητρίου Yψηλάντη προς τους κατοίκους της Λεβαδειάς για ομόνοια, πολεμική εγρήγορση, καθώς και παραινέσεις ώστε να μην κακοποιούνται άοπλοι Tούρκοι. Στο τρίτο φύλλο καταχωρίστηκε η έκκληση της Mεσσηνιακής Συγκλήτου και του Πέτρου Mαυρομιχάλη προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Προέλευση : Bουλή των Eλλήνων

O Tύπος στην Επανάσταση του 1821 - Ερμής ο Λόγιος

Yπεύθυνος του φιλολογικού περιοδικού Ερμής ο Λόγιος για ένα διάστημα ήταν ο 'Ανθιμος Γαζής (1764-1828), λόγιος, συγγραφέας, μεταφραστής, λεξικογράφος και αρχιμανδρίτης του ελληνικού ναού του Aγίου Γεωργίου της Bιέννης μαζί με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη. H θεματολογία του κάλυπτε ζητήματα και μελέτες που αφορούσαν την αναγγελία και το σχολιασμό νέων εκδόσεων, βιβλιοκρισίες και άρθρα γύρω από την αρχαία γραμματεία και γλώσσα, καθώς και άρθρα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.
Περιελάμβανε και ειδήσεις για μεταφράσεις ξένων περιοδικών και πρακτικά ακαδημαϊκών και επιστημονικών εκδηλώσεων. Σταμάτησε την κυκλοφορία του την 1η Mαΐου 1821 με την έναρξη της Eπανάστασης.
Προέλευση : Bουλή των Eλλήνων

* Προδημοσίευση από το βιβλίο "Η Ιστορία του Ελληνικού και Αρκαδικού Τύπου" του Πάνου Σ. Αϊβαλή, δημοσιογράφου,
έκδοση του Κέντρου Πελοποννησιακών Μελετών,

Καρύταινα "Το Τολέδο του Μοριά"

Η Καρύταινα βρίσκεται στο κέντρο περίπου του Μοριά, στο νότιο τμήμα της Γορτυνίας, κοντά στη Μεγαλόπολη από την οποία απέχει 15 χιλιόμετρα. Μπρος της, απλώνεται το λεκανοπέδιο της Μεγαλόπολης, στο οποίο στην προϊστορική εποχή υπήρχε λίμνη με 22 χιλιόμετρα μήκος και 10 πλάτος. Στη διάρκεια της Πλειστόκαινου εποχής (1000000-50000 π.Χ), έζησαν εδώ διάφορα ζώα: ελέφαντες, ρινόκεροι, ιπποπόταμοι, βίσωνες, ύαινες, ελάφια κ.λ.π. Πριν από 100000χρόνια συνέπεια γεωλογικών μεταβολών, τα νερά τούτης της λίμνης, τρύπησαν τα στενά της Καρύταινας και φύγανε για τη θάλασα. Κατά καιρούς, ξεθάφτηκαν χαυλιόδοντες ελέφαντα μήκους τριών μέτρων. Περιβάλλεται από δύο ξακουστά ποτάμια. Τον Αλφειό και το Λούσιο. Ο Αλφειός σήμερα, 'υστερα από την κατασκευή του εργοστασίου της ΔΕΗ, έχασε την ομορφάδα του. Ο Λούσιος όμως τρέχει γάργαρος. Το φαράγγι του είναι θεϊκό, παραδεισένιο. Τοπίο άπειρου κάλλους. Λαχταριστές πέστροφες παίζουνε στα νερά του.

Από μακριά δίνει το επιβλητικό της "παρών" με το παμπάλαιο Φράγκικο κάστρο της, ντυμένη μ'όλη την αρχοντιά που της πρέπει και που της ανήκει. Ριζωμένη στην πλαγιά του βουνού "Αχρειοβούνι" και γύρω από το κάστρο απλώνει τα πόδια της ως κάτω τα ριζά του.
Παρ' ότι περάσανε τόσα χρόνια, δε σταθήκανε ικανά να της αλλάξουνε την όψη και προ παντός την ομορφιά. Αγέραστη, ολόρθη στέκει ακόμη με τα πανύψηλα αρχοντικά της μαυρισμένα από το πέρασμα του χρόνου και την καπνιά του μπαρουτιού.
Είναι χτισμένη στα ερείπια της αρχαίας Βρένθης σε υψόμετρο 450 μέτρα και κάνει την εμφάνισή της από τις αρχές του 13ου αιώνα, την εποχή δηλαδή του ερχομού των Φράγκων. Νωρίτερα δεν αναφέρεται τίποτα για αυτή. Τ' όνομά της είναι δεμένο με κάποιους θρύλους και με κάποια γεγονότα που πήραν θέση σε τούτον τον τόπο χωρίς κάτι το ξεκαθαρισμένο.
Με την κατάληψη της Πελοποννήσου από τους Φράγκους και κατά τη διανομή της από το Γοδεφρείδο Βιλλαρδουίνο τον Α' (1209-1218), η Καρύταινα έγινε Γαλλική Βαρωνία και ο Ούγκω-Ντε-Μπρυγέρ, ήταν ο πρώτος βαρώνος στον οποίο δόθηκαν και 24 ιπποτικά τιμάρια (τσιφλίκια-φέουδα).
Οι Φράγκοι δεν καταλάβανε αμαχητί την Καρύταινα. Προβάλανε μεγάλη αντίσταση μερικοί Γορτύνιοι που είχαν οχυρωθεί στο λόφο του Κάστρου, μα δεν μπορέσανε να κρατηθούνε κι οι Φράγκοι γίνανε κυρίαρχοι του τόπου. Ο Ούγκω-Ντε-Μπρυγέρ κι ο Γοδεφρείδος-Ντε-Μπρυγέρ κατόπιν οχυρώσανε την Καρύταινα με ισχυρό κάστρο για ν' ασφαλιστούν από τις επιδρομές των Σλάβων και Σκορτών. Το κάστρο τούτο ονομάστηκε και "Τολέδο της Πελοποννήσου".
Στην Καρύταινα μείνανε οι Φράγκοι μέχρι το 1324 γιατί στο μεταξύ ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος ο Ασάνης, κατάφερε να διώξει τους κατακτητές και να μείνει κυρίαρχος του κάστρου και της περιοχής. Στο διάστημα της παντοδυναμίας των Παλαιολόγων στην Πελοπόννησο, η Καρύταινα ανήκε άλλοτε στον Κωνσταντίνο άλλοτε στο Θωμά καθώς και στο Δημήτριο Παλαιολόγο.
Το 1459 κατόπιν σκληρής μάχης την κατέλαβαν οι Τούρκοι. Στο διάστημα αυτό έγινε πρωτεύουσα ιδίου Καζά (διοικητική περιφέρεια μεγαλύτερη του νομού) και περιλάμβανε τη σημερινή Γορτυνία, τμήμα του τ. δήμου Λυκόσουρας και Μεγαλόπολης, του δήμου Φαλάνθου Μαντινείας, του δήμου Ολυμπίων και Λαμπείας του Ν.Ηλείας, καθώς και το χωριό Λιόπεσι και Καλαβρύτων. Χωριζότανε δε σε τέσσερα τμήματα: 1) των Βουνών, 2) της Άκοβας, 3) του Κάμπου και 4) της Λιοδώρας.
Οι Καρυτινοί και οι Γορτύνιοι ποτές δεν έπαψαν να αγωνίζονται για να λευτερώσουν τον τόπο τους. Έτσι το 1687 έδιωξαν τους Τούρκους με τη βοήθεια των Ενετών και για 30 χρόνια (1687-1715) έγινε Ελληνική επαρχία. Όμως δεν άργησαν να την κατακτήσουν οι Τούρκοι και πάλι (1715) και έμειναν μέχρι το 1821.

Σ' όλο το διάστημα οι Έλληνες αγωνίζονταν για να διώξουνε τον τύραννο. Και μόνο το 1821 με τις θυσίες τη γενναιότητα και τον πατριωτισμό των ηρώων του '21, του θρυλικού Γέρου του Μοριά και των άλλων, η Καρύταινα λευτερώθηκε κι εκεί εγκαταστάθηκε το στρατηγείο του επαναστατημένου γένους.
Ο Κολοκοτρώνης, ο αγαπημένος αρχηγός της Καρύταινας, έδωσε εντολή να ξαναφτιάξουνε το γκρεμισμένο κάστρο για να χρησιμοποιηθεί για ορμητήριο και ασφάλειά του άμαχου πληθυσμού κι εκεί στα ριζά του κάστρου, κοντά στην Παναγιά, έφτιαξε και το σπίτι του. Του Κολοκοτρώνη το σπίτι ακούς να σου λένε σήμερα.
Η Καρύταινα, ο τόπος της είναι δεμένος με θρύλους και με σπουδαία ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του Έθνους. Έχει αξιόλογα μνημεία που συγκινούν τον επισκέπτη: Ο Αγιο-Νικόλας, η Παναγιά- εκκλησιές από τη βυζαντινή εποχή- κι οι 25 εκκλησίες που υπάρχουν ακόμα. Οι τρεις αξιόλογοι πύργοι. Η βρύση του Σπολάτη. Η σπηλιά της Κάβιας, η θαυμάσια αρχιτεκτονική των πέτρινων σπιτιών, η γέφυρα με τους θρύλους της.
Εδώ γεννήθηκαν αξιόλογοι άνθρωποι των γραμμάτων, όπως ο νομοδάσκαλος του έθνους Νικόλαος Π. Δημητρακόπουλος, υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ελ.Βενιζέλου, ο ποιητής Δημοσθένης Βαλαβάνης και άλλοι. Ακόμη άνθρωποι του εμπορίου κ.λ.π.
Σήμερα έχει μείνει μόνη, με λιγοστούς ανθρώπους, λόγω της φυγής, όμως με την ιστορία της, τη δόξα της, τους θρύλους της και με τη φωτογραφία της στο πεντοχίλιαρο μαζί με τον μπαρουτοκαπνισμένο Γέρο του Μοριά. Γιατί Καρύταινα σημαίνει Κολοκοτρώνης και Κολοκοτρώνης σημαίνει Καρύταινα.

Η Καρύταινα με Π.Δ, που δημοσιεύτηκε στο υπ' αριθ. 594/13-11-1978 ανακηρύχτηκε παραδοσιακός οικισμός. με το σχέδιο "Ιωάννης Καποδίστριας" η Καρύταινα έγινε έδρα του Δήμου Γόρτυνος στον οποίο υπάγονται τα γύρω χωριά, 15 τον αριθμό. Κάθε καλοκαίρι γεμίζει ασφυκτικά από επισκέπτες που θαυμάζουν το ωραίο τοπίο και μαγεύονται από τους θρύλους που 'ναι δεμένοι με τον τόπο και τους ανθρώπους του. Με την ιστορία του για την οποία μιλάνε όλα γύρω σου. Τα στενά δρομάκια της, οι πύργοι και τα κάστρα της, τα αρχοντικά της αλλά και οι πέτρες ακόμα. Στις 17 του Μάη, η Καρύταινα πανηγυρίζει τον τοπικό της Άγιο Αθανάσιο και το Δεκαπενταύγουστο, κάθε χρόνο, γίνεται το παζάρι της Καρύταινας, για το οποίο ολοχρονίς δουλεύουνε οι γυναίκες της Καρύταινας.

Αρκετά βιβλία έχουν γραφτεί καθώς και δύο εφημερίδες, μηνιαίες, έχουν την έδρα τους στην Καρύταινα: Το "Γορτυνιακό Βήμα" του Δημήτρη Ι. Κωστόπουλου και "Ο Αρκαδικός Κήρυκας" του Ηλία Σ. Τσαρμπόπουλου.
Στεκόμαστε νοερά για λίγο στο "ερημικό" της σήμερα κι αγναντεύουμε από την τάπια του κάστρου. Και βλέπουμε! Και τι δε βλέπουμε! Μα και πόσα δεν έρχονται στο νου με τη θύμηση ή με το κοίταγμα κάποιου τοπίου, κάποιου πύργου, κάποιου γκρεμισμένου σπιτιού ή κάποιου μικρού δρομίσκου! Πόσα γεγονότα δεν πήρανε θέση γύρω από το κάστρο. Ιππότες και δούλοι και εχθροί και ήρωες το πάτησαν. Άλλοι έχτιζαν, άλλοι γκρέμιζαν! Άκουσε το ποδοβολητό όλων τούτων! Μα στέκεται ακόμα όρθιο και παρέχει σήμερα στέγη και ασφάλεια δωρεάν σε όλα τα πετούμενα του τόπου.
΄Ολος αυτός ο χώρος της Καρύταινας είναι γιομάτος ιστορία και δόξα. Από που ν'αρχίσει και που να τελειώσει! Αξίζει της δικής μας αγάπης. Τι διακοπές μας μπορούμε άνετα να τις περνάμε εκεί. Και καθένας μας ας βοηθήσει με τον τρόπο του τον τόπο που μας γέννησε για το ξαναζωντάνεμά του. Είναι εθνική ανάγκη!


Τα κείμενα είναι του συγγραφέα-λογοτέχνη-ιστορικού ΓΙΑΝΝΗ Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ, από την Καρύταινα.

Περισσότερα στην ιστοσελίδα cgi.di.uoa.gr/~grad0039/Welcome.html

Μυθιστόρημα με φόντο την ιστορική Καρύταινα...

Ο πέμπτος Ιππότης,
του Θάνου Κονδύλη
Μυθιστόρημα
από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. σελίδες 540.

Με φόντο την ιστορική Καρύταινα της εποχής των Παλαιολόγων και των Φράγκων ιπποτών ξετυλίγεται το τελευταίο μυθιστόρημα του Θάνου Κονδύλη, μια ιστορία μυστηρίου που θα συναρπάσει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη.
Το 1444 ο δομινικανός μοναχός Τζοβάνι ξεκινά από τη Βενετία για ένα ταξίδι προς την Ανατολή με τελικό προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Ο δρόμος του θα τον φέρει στη μονή του Αγίου Αθανασίου, στην Καρύταινα της Αρκαδίας. Εκεί θα κληθεί να διαλευκάνει τη δολοφονία του ηγουμένου. Κατά τη διάρκεια των ερευνών θα ανακαλύψει κάτι που για αιώνες φυλασσόταν πίσω από τους πέτρινους τοίχους του μοναστηριού: το μεγαλύτερο μυστήριο του χριστιανισμού.
Ο συγγραφέας γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία στην Ελλάδα και την Ιταλία, ενώ το 2006 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Μεσαιωνικής Ιστορίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Γιάννης Πάνου: "Καθαρός πεζογραφικός λόγος''

ΑΝΘΡΩΠΟΣ χαμηλών τόνων, διακριτικός και αθόρυβος, ο Γιάννης Πάνου έφυγε για το οριστικό ταξίδι, την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 1998. Γεννημένος στην Τρίπολη το 1943, ο Γιάννης Πάνου σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου και έζησε μέχρι το 1986. Σύντροφος της ζωής και των καλλιτεχνικών προσπαθειών της Ρούλας Πατεράκη, μετακόμισε τότε μαζί και στην Αθήνα.
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1971, συμμετέχοντας στην ομαδική αντιδικτατορική έκδοση "Νέα Κείμενα".
Δέκα χρόνια αργότερα εκδίδει στη Θεσσαλονίκη (εκδόσεις Τρίλοφος) ένα μικρό μυθιστόρημα με τίτλο "Από το στόμα της παλιάς Remington", που προκαλεί αίσθηση με τη στερεή δομή και την αφηγηματικότητά του, φέρνοντας στο προσκήνιο έναν ιδιότυπο πεζογράφο.
Καίριος, όπως πάντα στις επισημάνσεις του, ο Δ.Ν. Μαρωνίτης έγραφε στην επιφυλλίδα του στο "Βήμα" της 21.11.1981, υπό τον τίτλο "Δελτίο ειδήσεων", για το πεζογράφημα του Γιάννη Πάνου "Από το στόμα της παλιάς Remington": (...) καθαρός πεζογραφικός λόγος δίχως μπάσταρδες επίμειξίες, που έχει ολότελα χωνέψει το μόχθο που το γέννησε, ώστε το τελικό εκφραστικό αποτέλεσμα να λειτουργεί όπως το δέρμα στο ανθρώπινο σώμα: κρύβει τα κόκαλα, ενώνει τα μέλη, δείχνει τα σχήματα. Ένα βιβλίο που δύσκολα θα γεράσει πια, αφού το χρόνο τον έχει εξαρχής μέσα του: κυριολεκτικά και μεταφορικά (...). Το μυθιστόρημα του Γιάννη Πάνου φαίνεται να αποδέχεται την ηθογραφική κατά βάση πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας: αγροτική (Καρκαβίτσας, Παπαδιαμάντης), υπαρξιακή (Βιζυηνός), κοσμοπολίτικα επαρχιακή "Πεντζίκης, Καχτίτσης", πολιτική "Τσίρκας", ερωτική "Ταχτσής", δεν αποκρούει αυτόν τον σύνθετο ηθογραφικό κλήρο αλλά τον υποδέχεται με σεβασμό και τον μεταμορφώνει προσωπικά από τη μια στην άλλη φράση του, από το ένα στο άλλο κεφάλαιο του, κοιτάζοντας λοξά (όχι ειρωνικά) και τις λίγες μοντέρνες διαφυγές από τον νεοελληνικό κανόνα του Χειμωνά, της Δεληγιώργη, του Βαγενά, του Νόλλα κ.ά. Το αποτέλεσμα πάντως του διακριτικού αυτού, ερωτικού σχεδόν, διαλόγου είναι ένας νέος λόγος σύγχρονος, που ρωτά τον εαυτό του για τα σημερινά πραγματικά του όρια και μόλις για το αυριανό του μέλλον: τον επιούσιον υπόσχεται ο Πάνου, δίχως ωστόσο καμιά πατρική προστασία και αξίωση επαγγελίας.
Μετά πολύχρονη εκδοτική σιωπή, ο Γιάννης Πάνου τον περασμένο Μάιο εξέδωσε στον Καστανιώτη το δεύτερο βιβλίο του, το μυθιστόρημα "Ιστορία των Μεταμορφώσεων", μια αναφορά στην ιστορία των ιδεών και του πολιτισμού.
Με εντελώς διαφορετική γραφή από το προηγούμενο βιβλίο του, ο Πάνου επιλέγει πέντε διαφορετικούς χαρακτήρες, για να οικειωθεί τη μορφή τους και να μιλήσει με τη γλώσσα τους, εκφράζοντας τις δικές του απόψεις για τη ζωή, τον κόσμο, τη γνώση, τη λογοτεχνία, καθεαυτή.
Ο Δ.Ν. Μαρωνίτης σχολίασε στο "Βήμα της 28.6.98", προλαβαίνοντας την κριτική, το βιβλίο αυτό του Γιάννη Πάνου:
"Πρόκειται για μυθιστόρημα που διηγείται τον κόσμο αδιαίρετο, με μια φωνή όμως θερμή και συνεχώς ένσαρκη. Φωνή ωστόσο μακροσκοπική, που μοιράζεται και αναλογεί σε πέντε μεγάλα είδωλα της μυθιστορίας: τον Κοσμολόγο, τον Don Lorenzo, τον Φιλόσοφο, τον Σκάλδο και τον Μεσσία. (...) Οι μυθικοί αυτοί ήρωες του βιβλίου, που ο Γιάννης Πάνου τους παραδίδει, άμεσα ή έμμεσα, τον μυθιστορηματικό λόγο, είναι, πριν και πάνω απ' όλα ασκημένοι αφηγητές. Ξέρουν καλά την τέχνη του.
Γι' αυτό και παίρνουν τα μέτρα τους σε κρίσιμα σημεία· αυτοσχολιάζονται ως τεχνίτες της αφήγησης. Αυτά λοιπόν τα πολύτιμα αφηγηματικά αυτοσχόλια ενώνουν υπογείως, συχνά και ειρωνικώς, τον υπόδηλο συγγραφέα με τα πρόδηλα αφηγηματικά του είδωλα. Τέχνη και τεχνική που θυμίζουν τα ομηρικά έπη, τα οποία ο Πάνου ομολογεί ότι υπήρξαν λίγο πολύ πρότυπα και της δικής του θαυμαστής αφήγησης".
Ο Γιάννης Πάνου ήταν ένας σεμνός άνθρωπος, ένας πρωτότυπος δημιουργός, για τον οποίο ο τ. Υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος σε δήλωση του αναφέρει ότι "ο θάνατός του στερεί από τα ελληνικά Γράμματα έναν συγγραφέα σπάνιας ευαισθησίας, που γνώριζε όσο λίγοι τη διαπλοκή της ιστορικότητας, αφηγηματικότητας, και φιλοσοφικού στοχασμού".
Για του λόγου το αληθές του Ευάγγελου Βενιζέλου σας παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Πάνου με τίτλο: "...από το στόμα της παλιάς Remington..." των εκδόσεων Καστανιώτη: «Όταν αργότερα οι Ενετοί αποφάσισαν με μεγάλες δυνάμεις ν' αποβιβαστούν στα παράλια και κατόρθωσαν να προχωρήσουν στο εσωτερικό της Πελοποννήσου, η Τουρκία υποχρεώθηκε με συνθήκη να τους παραχωρήσει όλο το Μοριά. Αργότερα οι Τούρκοι ξαναπήραν τη χώρα, και ο Μεγάλος Βεζύρης Αλή Κουμουρτζή, θεωρώντας τους Κυνούριους υπαίτιους της εξέγερσης, τους τιμώρησε σκληρά. Ακόμα μια φορά ο τόπος ρημάχτηκε από τις λεηλασίες και οι φυλακές γέμισαν από τη φτωχολογιά που δεν μπορούσε να πληρώσει τους ασήκωτους φόρους. Ο σπόρος της εξέγερσης ξαναρίχτηκε. Αυτή τη φορά στράφηκαν στη Ρωσία, μετά την ενθαρρυντική στάση της οποίας ο κόσμος πήρε και πάλι τα όπλα. Η Αικατερίνη, κρατώντας την υπόσχεσή της, έστειλε τον Ορλώφ και οι επαναστάτες γεμάτοι ελπίδες ρίχτηκαν στον αγώνα μέχρι που πάτησαν στο Μοριά εξήντα χιλιάδες Αλβανοί.
Την ώρα που οι πλιατσικολόγοι του Γκούρα και του Κωλέττη εγκαταλείπουν το Μοριά, ο ερχομός του Ιμπραήμ είναι πια το μοιραίο επακόλουθο δύο αιματηρών εμφύλιων συγκρούσεων. Μπροστά στον πολυάριθμο ταχτικό στρατό του με τους Ευρωπαίους αξιωματικούς, ο ρημαγμένος τόπος έχει ν' αντιτάξει τη διχόνοια και τη διάλυση, τους σπιλωμένους από τα κοτζαμπάσικα τερτίπια τίμιους αγωνιστές, τη φτώχεια και την κακομοιριά.
Με τα εγγλέζικα δάνεια η κυβέρνηση νοιάστηκε μόνο να καλύψει από τη μεριά της τις ανάγκες του Εμφύλιου έτσι που ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται ανενόχλητος και αρχίζει ν' αλωνίζει το Μοριά. Ρημάζει, καίει, ξεπατώνει δέντρα, αρπάζει ζώα και σοδειές, αφανίζει ολόκληρα χωριά. Ο κόσμος παίρνει τα βουνά με ό,τι μπορεί να σηκώσει στα χέρια του. Η Κυνουρία γνωρίζει δυο φορές την καταστροφική μανία του επιδρομέα. Όπως πάντα έτσι και τώρα βρίσκονται ψυχωμένοι αγωνιστές που είναι έτοιμοι να πεθάνουν ηρωικά, κλεισμένοι σε πύργους και σε κάστρα, πολεμώντας άνισα, ξυπόλυτοι και νηστικοί, Ο Καψαμπέλης στην Καστάνιτσα, ο Κοντάκης στα Βέρβαινα, ο Ζαφειρόπουλος στο Αστρος, παράλογες, μοναχικές ελληνικές αντιστάσεις. Παρ' όλες τις προσπάθειες του Κολοκοτρώνη, στρατόπεδο ελληνικό δεν μπορεί να ριζώσει πουθενά: "Ετρώγαμε κριάρια και χλωρά στάχυα καψαλισμένα. Έδωκα διαταγή να χτυπούν τον αράπη όπου τον βρίσκουν, μέρα και νύχτα, μπαίνοντας μέσα στα στρατόπεδα και στα κονάκια. Οι στρατιώτες άρπαζαν σημαίες και τουμπερλέκια, έκλεβαν άλογα, σκότωναν, έκοβαν κεφάλια που τους τ' αγόραζα ένα τάλιρο το κομμάτι και τα' στελνα στους Τούρκους. Ήρθε και μας βρήκε ο Ζαχαριάδης να του υπογράψουμε τα χαρτιά. Απελπισμένοι τα υπογράψαμε, βάλαμε και τις υπογραφές εκείνων που λείπανε. Εκείνες τις μέρες οι δικοί μας σκότωσαν τριακόσιους Τούρκους καταμεσής στον κάμπο. Πρώτη φορά έβλεπα τέτοιο κακό, δε γλίτωσε κανείς. Ο Ιμπραήμ λυσσασμένος βγαίνει από την Τρίπολη, ανεβαίνει στον Αγιο Πέτρο, καίει το χωριό και κατηφορίζει καίγοντας μέχρι το Αστρος. Μπροστά οι πεζοί έβαναν φωτιά κι από πίσω η καβαλαρία κυνηγούσε τα παιδιά να τα σκλαβώσει. Πέρασε όλη την Τσακωνιά πλαστρί".

Περισσότερα στις σελίδες του Λογοτεχνικού Περιοδικού "Ύφος"... http://www.yfos-magazine.gr/

2nd Pan-Hellenic Literary

2nd Pan-Hellenic Literary Competitiondeadline 9/30

Call for entries by the Yfos literary magazine

Yfos literary magazine invites entries for the 2nd Annual Pan-Hellenic Literary Competition including Short story, Travelling Essay and Poetry. Entries must be postmarked no later than September 30, 2007.
No handwritten entries will be accepted. Texts must be sent on A4 paper or CD. Submissions should also include name, address, phone number, email address and a brief bio. The jury committee of the Literary Competition consists of Dimitris Z. Andriopoulos, Aggeliki Spyropouloy, Maria Thomadaki, Apostolos Apostolou, Philippos Nikolopoulos (all of them university professors), Dimitris Koutarelis skitso and Panos Aivalis (editor).
The prizes -three per category as well as three honorable mentions- will be announced in December 2007 at the Cultural Center of the Municipality of Athens. In addition, all entries will be published in a special literary supplement by the end of 2007 and will be distributed with Yfos magazine.
ContactsYfos magazine, 6 Pythias str., 11364 AthensΤ. +30-210- 3245771 (mr. Apostolos Apostolou)email: yfosmagazine@in.gr

Η ΑΡΚΑΔΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ...

- η Περιφέρεια στην πυρά

Το ΑΡΚΑΔΩΝ ΚΟΙΝΟΝ είναι από τους ελάχιστους φορείς που διέβλεπε, εκτιμούσε και τόνιζε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά στον Νομό και στην Περιφέρεια. Και αυτό όχι από αντιπολιτευτική διάθεση, αλλά από αντικειμενική εκτίμηση των γεγονότων. Σήμερα που η Περιφέρεια Πελοποννήσου είναι η φτωχότερη της Ευρώπης των 15, η Αρκαδία είναι ένας από τους φτωχότερους Νομούς της Χώρας και είναι ορατή η κατάργηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου, συνειδητοποιούν παράγοντες και φορείς την τραγική κατάσταση που έχουμε περιέλθει. Στην μελέτη για την περιφερειακή ανάπτυξη (ΕΣΠΑ 2003) αναφέρεται ότι η Κορινθία, η Αργολίδα και μάλλον η Αρκαδία θα προσκολληθούν στην περιφέρεια Αττικής ενώ η Μεσσηνία και η Λακωνία στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Η Πελοπόννησος που είναι γεωγραφικά, πολιτιστικά και οικονομικά ενιαία περιοχή για χιλιάδες χρόνια, μοιράστηκε προ εικοσαετίας με αρνητικές συνέπειες που είναι σήμερα παραπάνω από εμφανείς. Αντί να αποκατασταθεί η ενότητα με την νέα διοικητική μεταρρύθμιση που σχεδιάζεται, προχωρούν σε παραπέρα διαίρεση που μάλιστα είναι αντισυνταγματική.
Για να επιτευχθεί ο στόχος τους, αποδυναμώνουν εδώ και καιρό την Τρίπολη, το φυσικό διοικητικό κέντρο της Πελοποννήσου. Διέλυσαν το ΙΓΜΕ, αποχαρακτήρισαν από Περιφερειακό το Παναρκαδικό Νοσοκομείο, κατάργησαν την ΔΥΠΕ (πρώην ΠΕΣΥ) και περιφερειακές υπηρεσίες οργανισμών που ελέγχονται από το Δημόσιο (ΟΤΕ, ΕΛΤΑ κτλ). Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου αναπτύσσεται ανορθόδοξα έχοντας ξεφύγει, με παρεμβάσεις, από τον αρχικό σχεδιασμό που προέβλεπε την λειτουργία του κύριου κορμού στην Τρίπολη. Ο σιδηρόδρομος της κεντρικής Πελοποννήσου σταμάτησε την εμπορική δραστηριότητα (την πλέον προσοδοφόρα) προ εικοσαετίας, ανέστειλε την επιβατική το 2004, απαξιώνεται και είναι αμφίβολο αν θα λειτουργήσει και πως. Οι ενέργειες προς την κατεύθυνση της αποδυνάμωσης συνεχίζονται. Η Τρίπολη είναι η μόνη πρωτεύουσα Περιφέρειας που δεν εντάσσεται στις πόλεις - πόλους ανάπτυξης, παρά το γεγονός ότι εκπληρεί όλους τους όρους του προγράμματος.
Η μελέτη για τον αγωγό αερίου αφήνει έξω την Τρίπολη και την βιομηχανική περιοχή και προορίζεται μόνο για την Μεγαλόπολη που και εκεί είναι αμφίβολο αν θα πάει αφού το δίκτυο υπερυψηλής τάσης Κορίνθου – Μεγαλόπολης – Πάτρας που σχεδιάζεται, μπορεί να υποκαταστήσει τις μονάδες της Μεγαλόπολης. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τις συνέπειες, οικονομικές και κοινωνικές για την Αρκαδία. Τα υποτιθέμενα έργα αγροτικής ανάπτυξης σε Τάκα και Κανδήλα έγιναν για τους εργολάβους. Δεν τηρήθηκαν ούτε περιβαλλοντικές, ούτε επιστημονικές αρχές, ούτε έχουν κάποια σημαντική οικονομική ωφέλεια για τους αγρότες. Ενδεικτικό του πώς εννοούν την διάθεση των –ελάχιστων- πόρων στην περιοχή είναι το σκάνδαλο στο λιμάνι του Λεωνιδίου. Η τελευταία ελπίδα για τον τόπο (το φετίχ τους), η ανάπτυξη του τουρισμού, αφήνεται στο έλεος των κερδοσκόπων, αφού οι μελέτες και σχεδιασμοί των οικολογικών πάρκων Μαινάλου και Πάρνωνα – υγρότοπου Μουστού παραμένουν στα συρτάρια του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Στην διοικητική μεταρρύθμιση που σχεδιάζεται, και εξήγγειλε πρόσφατα ο Πρωθυπουργός, υπάρχει συναίνεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική ευθύνη των κυβερνήσεων, των τοπικών αρχόντων, των βουλευτών και των πολιτευτών τους είναι τεράστια. Ούτε απαλλάσσει κάποιους που ψελλίζουν σήμερα για επιμέρους ζητήματα. Σημειωτέον ότι η μόνη πρωτεύουσα περιφέρειας στην οποία δεν έγινε προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας είναι η Τρίπολη.
Σημαίνει κάτι αυτό;Αυτό που απαιτεί το συμφέρον του Νομού και της Πελοποννήσου είναι η ρήξη με την ακολουθούμενη πολιτική. Και εκεί θα κριθούν κόμματα, φορείς και πολιτικοί.
ΑΡΚΑΔΩΝ ΚΟΙΝΟΝ
Ανεξάρτητος Νομαρχιακός Συνδυασμός

* Πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ Ιούλιος 2007

Νέες παρουσίες Αρκαδικών εφημερίδων στο Διαδίκτυο
http://www.arcadians.gr/Τρείς (3) Αρκαδικές εφημερίδες άνοιξαν blogs και κυκλοφορούν και στο διαδίκτυο παράλληλα με τις κανονικές τους εκδόσεις.Η εφημερίδα «Αρκαδικές ειδήσεις» με την στήλη τους «Καλημέρα Αρκαδία»
Η εφημερίδα «Αρκαδικό Βήμα» που κλείνει 19 χρόνια ζωής.
Η εφημερίδα «Λούσιος» με νέα της ευρύτερης περιοχής.
Μπορείτε να δείτε τα links των παραπάνω εφημερίδων στους «Συνδέσμους» του δικτυακού μας Τόπου.

Arcadians 10 Αυγούστου 2007

Ταυτότητα εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

      ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ

Μηνιαία Εφημερίδα Πολιτική και Ειδησεογραφική

Eδρα: Mεσολογγίου 12, Ανατολή Νέα Μάκρη Αττική, 19005

Δ/νση αλληλογραφίας & εμβάσματα:

Πυθίας 6 πλ. Κυψέλης 11364 Αθήνα

Τηλ.: 22940 99125,  210 8656731

fax: 210- 8656731

E-Mail : arkadikovima@gmail.com page :http://arkadiko.blogspot.com/

Ιδιοκτησία : ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΠΕΤΡΟΣ Σ. ΑΪΒΑΛΗΣ & ΠΑΝΟΣ Σ. ΑΪΒΑΛΗΣ

Εκδότης : Πέτρος Αϊβαλής

Διευθυντής : Σταύρος Αϊβαλής

Διευθυντής Σύνταξης : Πάνος Αϊβαλής

Αρχισυντάκτης : Πόπη Βερνάρδου

Διευθυντής Marketing : Παρασκευάς Αϊβαλής,  Υπεύθυνος Διαφημίσεων : Κωστής Αϊβαλής Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων : Παρασκευάς  Αϊβαλής

2ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός του περιοδικού ΥΦΟΣ

Προκήρυξη*

- 2ος ΠANEΛΛHNIOΣ ΛOΓOΤΕΧΝΙKOΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜOΣ ΔIHΓHMATOΣ, TAΞIΔIΩTIKOY ΔOKIMIOY, ΠOIHΣHΣ & ΣΚΙΤΣΟΥ του λογοτεχνικού περιοδικού «Ύφος».

Στείλτε τo έργo σας (ένα αντίτυπo, τυπωμένo σε σελίδες Α4 ή σε Cd) με την ένδειξη -Λoγoτεχνικός Διαγωνισμός Διηγήματος, Tαξιδιωτικού Δοκιμίου, Ποίησης και Σκίτσου- μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2007 μαζί με τα στoιχεία επικoινωνίας σας (oνoματεπώνυμo, διεύθυνση, email, τηλέφωνo) και ένα βιoγραφικό σημείωμα στη διεύθυνση:εκδόσεις /περιοδικό YΦOΣ, Πυθίας 6 Αθήνα 113 64 Για πληρoφoρίες επικoινωνήστε με τoν υπεύθυνo τoυ διαγωνισμoύ κ. Aπόστολο Aποστόλου τηλ.: 210 3245.771 email: yfosmagazine@in.grH επιτροπή του Λoγoτεχνικού Διαγωνισμού Διηγήματος, Tαξιδιωτικού Δοκιμίου & Ποίησης, αποτελείται από τους πανεπιστημιακούς καθηγητές κ.κ. Δημήτρη Ζ. Ανδριόπουλο, Aγγελική Σπυροπούλου, Mαρία Θωμαδάκη, Aπόστολο Aποστόλου, Φίλιππο Nικολόπουλο, τον Δημήτρη Κουταρέλη σκιτσογράφο και τον Πάνο Aϊβαλή εκδότη.Θα απονεμεθούν τρία βραβεία και τρεις έπαινοι σε κάθε κατηγορία, διηγήματος, δοκιμίου και ποίησης.

Παράλληλα όλες οι συμμετοχές θα δημοσιευθούν σε έναν τόμο που θα κυκλοφορήσει στο τέλος του χρόνου μαζί με το περιοδικό «Ύφος". H απονομή των βραβείων θα γίνει τον Δεκέμβριο 2007 στο Πνευματικό Kέντρο του Δήμου Aθηναίων - Aκαδημίας 50.

Στηρίζουμε τη σκέψη, τις ιδέες, τη γραφή

[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ]
Εφημερίδες και αγορά
Το δημόσιο αγαθό της πληροφόρησης απέναντι στο κέρδος
Της Ελίζας Παπαδάκη
Κινδυνεύει η ανεξαρτησία του Τύπου; Το ερώτημα τίθεται σε Ευρώπη και Αμερική ολοένα πιο ανησυχητικά τον τελευταίο καιρό. Μεγάλες, ιστορικές εφημερίδες που διακρίνονται στη δημοσιογραφική έρευνα, στην εις βάθος πολύπλευρη ενημέρωση και στη διαμόρφωση γνώμης, αντιμετωπίζουν αυξανόμενες οικονομικές δυσκολίες. Από τους ανταγωνιστές τους, τηλεοπτικά κανάλια και λαϊκίστικα φύλλα, δεν απειλούνται να χάσουν το αναγνωστικό τους κοινό· για το αγαθό που προσφέρουν η ζήτηση, αν και μικρότερη από άλλοτε, παραμένει ικανή. Αυξάνεται όμως το κόστος παραγωγής αυτού του αγαθού, ενώ τα διαφημιστικά τους έσοδα συρρικνώνονται (εδώ, πράγματι, προς όφελος τέτοιων ανταγωνιστών). Οπότε, είτε επειδή τα κέρδη τους δεν ικανοποιούν τους μετόχους, είτε όταν, ακόμα χειρότερα, δεν αποφεύγουν τις ζημίες, είτε, γενικότερα, εφόσον χρειάζονται αύξηση κεφαλαίου, βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο αλλαγών στην ιδιοκτησιακή τους σύνθεση. Αλλά έτσι εκτίθενται στο κυρίαρχο φαινόμενο της τελευταίας δεκαπενταετίας: των χρηματοοικονομικών επενδύσεων που επιζητούν το μέγιστο βραχυπρόθεσμο κέρδος. Κάτω από αυτούς τους όρους, η αλλαγή ιδιοκτησίας μπορεί να αλλοιώσει το συγκροτημένο δημοσιογραφικό κριτήριο, εντέλει την ανεξαρτησία των εφημερίδων. Γράφοντας για το πρόβλημα αυτό πριν από τέσσερις εβδομάδες με αφορμή τη διαφαινόμενη μεταπώληση πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Sueddeutsche Ζeitung, ο φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας ανέφερε κάποια υπερατλαντικά παραδείγματα: την αποφασισμένη εξαγορά των Los Αngeles Τimes, τον εξαναγκασμό της Βoston Globe να αποσύρει όλους τους ξένους ανταποκριτές της για να περικόψει έξοδα, ανάλογους φόβους στα επιτελεία των Νew Υork Τimes και της Washington Ρost. Και προλαβαίνοντας τις ενστάσεις ρωτούσε: Δεν επιβεβαιώνουν οι υψηλότερες αποδόσεις ότι μέσα από την «εξυγίανση- συρρίκνωση» οι εκδοτικές επιχειρήσεις ικανοποιούν καλύτερα τις επιθυμίες των καταναλωτών τους; Μήπως ασαφείς έννοιες όπως «επαγγελματισμός», «υψηλές απαιτήσεις», «σοβαρότητα», απλώς συγκαλύπτουν μια κηδεμόνευση ενήλικων καταναλωτών που ξέρουν τι θέλουν; Έχει ο Τύπος το δικαίωμα με το πρόσχημα της «ποιότητας» να περιορίζει την ελευθερία επιλογής των αναγνωστών του; Η ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενη υπόθεση πίσω από τέτοιες ερωτήσεις, ότι οι πελάτες αποφασίζουν αυτόνομα, σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους, στο ειδικό εμπόρευμα «πολιτική και πολιτισμική επικοινωνία» γίνεται παραπλανητική, εξηγούσε. Διότι διαβάζοντας κανείς καθημερινά εφημερίδα μπαίνει σε μια διαδικασία μάθησης: μπορεί να διαμορφώνει νέες προτιμήσεις, πεποιθήσεις, αξιακούς προσανατολισμούς.
«ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ
παρέχουν το δημόσιο αγαθό της αξιόπιστης πληροφόρησης από το οποίο εξαρτάται η κοινωνία μας που βασίζεται στη γνώση»
Σ΄ αυτήν την προσφορά στους αναγνώστες ως πολίτες καταξιώνεται η επαγγελματική συνείδηση μιας ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και το κύρος του ποιοτικού Τύπου. Όταν η σύνταξη τέτοιων εφημερίδων πιέζεται από νέους επενδυτές με γνώμονα το άμεσο κέρδος σε αναδιοργανώσεις και εξοικονομήσεις που υπονομεύουν τις δημοσιογραφικές προδιαγραφές, τότε η πολιτική δημόσια σφαίρα πλήττεται στην καρδιά της, επισημαίνει ο Χάμπερμας. Χωρίς τη ροή πληροφοριών που απαιτούν εξαντλητική έρευνα, και χωρίς τα ζωντανά επιχειρήματα που πηγάζουν από δαπανηρή γνώση, η δημόσια επικοινωνία χάνει τη διαλεκτική της δύναμη. Αντίσταση στις λαϊκίστικες τάσεις δεν προβάλλεται και η αναγκαία στο δημοκρατικό κράτος δικαίου λειτουργία της δημοσιότητας δεν εκπληρώνεται, συνάγει, για να αναδείξει τη δημόσια ευθύνη για τη στήριξή της. Αν από τον διανοητή της κριτικής θεωρίας που επί δεκαετίες μελετά την πολιτική επικοινωνία η προσέγγιση αυτή είναι αναμενόμενη, ενδιαφέρον παρουσιάζει η παραπλήσια τοποθέτηση ενός κορυφαίου αρθρογράφου του οικονομικού φιλελευθερισμού. Τους λόγους γιατί η Wall Street Journal δεν θα πρέπει, όπως κινδυνεύει, να πωληθεί στον μεγιστάνα του Τύπου Ρούπερτ Μέρντοχ ανέπτυσσε προχθές στους Financial Τimes ο Μάρτιν Γουλφ και κατέληγε: «Οι μεγάλες εφημερίδες είναι κάτι περισσότερο από απλές επιχειρήσεις. Παρέχουν το δημόσιο αγαθό της αξιόπιστης πληροφόρησης, από το οποίο εξαρτάται η κοινωνία μας που βασίζεται στη γνώση. Οι ανταγωνιστικές αγορές δεν είναι καλές στην παροχή δημόσιων αγαθών. Ίσως πολύ σύντομα να ανακαλύψουμε πόσο κακές σ΄ αυτή τη δουλειά μπορούν να είναι οι αγορές». Στη μικρή ελληνική αγορά η κλίμακα είναι πολύ πιο χαμηλή. Αρπακτικοί επενδυτές που αγοράζουν εφημερίδες για να συμπιέσουν το κόστος και να αυξήσουν τα κέρδη περιφρονώντας ποιοτικά κριτήρια δεν έχουν κάνει εδώ ανάλογη εμφάνιση, ούτε σε άλλους κλάδους της οικονομίας άλλωστε. Ωστόσο, η προβληματική του κόστους που απαιτεί η καλή δημοσιογραφία είναι και σε μας παρούσα, όπως και των διόλου αυτονόητα θετικών επιπτώσεων του ανταγωνισμού, αλλά και της σύνδεσης της ποιότητας των εφημερίδων με τη λειτουργία της δημοκρατίας. Ένα επιχείρημα του Χάμπερμας θα άξιζε ιδίως να σκεφτούμε: το διπλό αίτημα για ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών μαζί με τη διαλογική αντιπαράθεση που περιλαμβάνει και την κριτική εσφαλμένων ισχυρισμών και αξιολογήσεων, ώστε να μπορεί η δημοκρατική διαδικασία να οδηγεί σε λογικά αποτελέσματα. Το επεξηγεί με τη διάκριση ανάμεσα σε ανταγωνιζόμενες «δημόσιες γνώμες» και τη δημοσίευση των κατανομών γνωμών που συλλαμβάνουν οι δημοσκοπήσεις. Οι πρώτες, που έχουν παραχθεί μέσα από συζήτηση και πολεμική, σε όση διαφωνία κι αν βρίσκονται μεταξύ τους, ήδη έχουν φιλτραριστεί από καίριες πληροφορίες και θεμελιώσεις. Ενώ η δημοσκόπηση ανακαλεί μόνο γνώμες υπολανθάνουσες, σε ανεπεξέργαστη κατάσταση ακινησίας.

To όνομα της Αρκαδίας

Αναφορικά με την προέλευση του ονόματος της Αρκαδίας υπάρχουν αρκετές εκδοχές. Από αυτές οι επικρατέστερες είναι οι παρακάτω:
α) Η πρώτη εκδοχή συνδέεται με τον Αρκαδικό μύθο που αναφέρει ο Παυσανίας στα "Αρκαδικά" και οφείλεται στον Καθηγητή Μιχ. Σακελλαρίου. Κατ' αυτήν, η λέξη Αρκαδία προέρχεται απο τη λέξη άρκτος, αρκούδα. Η ετυμολογία αυτή, εξυπακούει μια τοτεμική λατρεία αρκούδας, όπως και ο Αρκαδικός μύθος που παρουσιάζει τη μητέρα του Αρκάδος ως αρκούδα ή ως μια νύμφη που μεταμορφώθηκε σε αρκούδα. Συμφωνα με αυτόν ο πρώτος κάτοικος και ο πρώτος που κυβέρνησε την Αρκαδία ήταν ο Πελασγός, γιός του οποίου ήταν ο Λυκάων. Ο Λυκάων απέκτησε μια κόρη την Καλλιστώ με την οποία συνδέθηκε ο Δίας. Τους έπιασε όμως η Ήρα η οποία μεταμόρφωσε την Καλλιστώ σε αρκούδα, την οποία όμως στη συνέχεια σκότωσε η Άρτεμις. Για να σώσει το παιδί του που είχε η Καλλιστώ στην κοιλιά της, ο Δίας την μεταμόρφωσε στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου. Από αυτήν το παιδί της πήρε το όνομα Αρκάς. Όταν μεγάλωσε ο Αρκάς βασίλεψε πάνωστους κατοίκους της περιοχής που ονομάστηκε Αρκαδία και εδίδαξε πρώτος αυτός τους κατοίκους - που αργότερα ονομάστηκαν Αρκάδες προς τιμή του - πως να φτιάχνουν ψωμί και να γνέθουν μαλλί. Ο Αρκάς ενυμφεύθη την Δρυάδα νύμφη.
Οι Αρκάδες ήταν απο τα πρώτα ελληνόφωνα φύλα που μετανάστευσαν στη νότια Βαλκανική. Πιστεύεται, ότι κατοικούσαν στη Δυτ. Μακεδονία πριν το 1900 π.Χ. (περισσότερα στην "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους", Εκδοτική Αθηνών, όπου και εκτενής σχετική βιβλιογραφία).
β) Το όνομα ΑΡΚΑΔΙΑ αποτελείται από τα συνθετικά Αρκ και Δία . Το "Αργ" προέρχεται από το "Αργώ" που σημαίνει σκάφος , από όπου έχουμε το Λατινικό archie που σημαίνει κιβωτός , και το Αγγλικό ark που σημαίνει κιβωτός . Το Αρκ-Δίας προφανώς σημαίνει το σκάφος του Δία
γ) Η παρακάτω εκδοχή έχει διατυπωθεί από τον Έφορο Αρχαιοτήτων Αρκαδίας κ. Θ. Σπυρόπουλου («Τa Θαυμαστά και τα Μυστήρια του Λυκάιου Όρους», Έκδοση της Εφημερίδας «Νέα της Μεγαλοπόλεως» 2001):«...αυτός ο γενάρχης του Έθνους μας, του έθνους των Αρκάδων μετά τον Πάνα Ήλιον και τον φωτεινό Λυκάονα, ο Αρκάς, και αυτός ηλιακή μορφή και υπόσταση έχει. Όταν μετεφέρθησαν, μετά τον χρησμό, τα οστά του από την δυσχείμερον Μαιναλίην εις την αγοράν της Μαντινείας απετέθησαν εις θέσιν καλουμένην «Βωμός του Ηλίου». Αλλ' αυτός και η χώρα που φέρει μέχρι σήμερον το όνομά του, Μινυακόν όνομα ταυτόσημον προς τον ήλιον φέρει κατά την ετυμολογία που το πρώτον σήμερα προσάγουμε. HA - RA - KA - DIA είναι καθ' ημάς η νέα ετυμολογία του εθνικού μας χώρου και του εθνικού μας ονόματος, δηλαδή η χώρα του πνεύματος (ΚΑ) του ΡΑ, τουτέστιν του Ηλίου, η χώρα του φωτός. Αυτή η ετυμολογία και η ευλάβεια των Αρκάδων συνυφασμένη με την ανείπωτη καθαρότητα και διαφάνεια του Αρκαδικού περιβάλλοντος εδημιούργησαν το πολυσήμαντο μήνυμα του Αρκαδικού ιδεώδους.»
δ) Ο Δημήτριος Π. Δημόπουλος στο βιβλίο του «Η καταγωγή των Ελλήνων» Έκδοση Ε΄ του εκδοτικού οίκου «Ελεύθερη σκέψις» 1995, υποστηρίζει ότι το όνομα Αρκαδία, προέρχεται από την πρωτοελληνική ρίζα αρ. Αρκάς λοιπόν ο γηγενής, ο αυτόχθων. Αρκαδία λοιπόν είναι η χώρα που κατοικείται από αυτόχθονες. Ο Ηρόδοτος χαρακτηριστικά λέει γι αυτό: «Οικέει δε την Πελοπόννησον έθνεα επτά. Τούτων δε τα μεν δυο αυτόχθονα εόντα κατά χώραν ίδρυται νυν τη και το πάλαι οίκεον, Αρκάδες τε και Κυνούριοι» ΜΟΥΣΑΙ VIII. 73. Δηλαδή κατοικούν την πελοπόννησο επτά εθνη από αυτά τα μεν δύο αυτόχθονα υπάρχοντα, έχουν ιδρυθεί (ως κράτη) τώρα εκεί που κατοικούσαν από παλιά, δηλαδή οι Αρκάδες και οι Κυνούριοι. Ο δε Στράβων στα "Γεωγραφικά" του Η΄ 7 λέει: «Δοκεί δε παλαιότατα έθνη των Ελλήνων είναι τα Αρκαδικά, Αζάνες τε και Παρράσιοι και άλλοι τοιούτοι»
ε) Μια άλλη ερμηνεία προέρχεται από την Ευγενία Δερεχάνη («Το όρος Λύκαιο και οι αρχαίοι Αρκάδες»). Κατ' αυτήν, η λέξη Αρκάς παράγεται από τη ρίζα αρ αρκ και αλκ απ' όπου παράγονται τα ρήματα αραρίσκω: αρμόζω, προμηθεύω, στερεώνω, ετοιμάζω, παρασκευάζω και αρήγω: βοηθώ, ωφελώ, αποκρούω, είμαι χρήσιμος, ωφέλιμος, ικανός. Από αυτά το άρτος: προμήθευμα, παρασκεύασμα, καθώς και το αλκέω: αποκρούω, απομακρύνω, βοηθώ, στηρίζω. Από αυτά το αλκάρ: βοήθημα, προπύργιο, προφύλαξη, προστασία και αλκή: δύναμη, τόλμη, ορμή και αλκάς: ανδρείος, ισχυρός, ωφέλημος, έτοιμος, παρασκευασμένος, στηριγμένος. Η σημασία όπως φαίνεται αποδώθηκε στον επώνυμο βασιλιά τους, που ήταν εκείνος που τους δίδαξε να παρασκευάζουν το ψωμί, το στήριγμα - και άρτος καρδίαν ανθρώπου στηρίζει (ψαλμός ργ)- ήταν ο ωφέλιμος, ο ανδρείος.
Άλλοι πάλι ρίχνοντας το βάρος στη σημασία που εκφράζουν τα ρήματα γύρω από την απόκρουση την άμυνα, δεν αποκλείουν η σημασία αυτή να ταυτίστηκε με τη χώρα , γιατί οι κάτοικοί της αντιστάθηκαν στις πιέσεις και τις επιδρομές άλλων λαών.
Β E।- Ι A.

http://www.arcadians.gr/