~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................................ * Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: arkadikovima@gmail.com
Σύμβουλοι Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής - Πέτρος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

31 χρόνια

31 χρόνια
........................................................................... email: arkadikovima@gmail.com

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

Αναβλητικότητα: από τους μεγαλύτερους εχθρούς στη ζωή μας – ίσως και του χρόνου! Μην περιμένεις άλλο…



Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας

Αναβάλλουμε τη ίδια τη ζωή μας περιμένοντας.. Τι περιμένουμε; Την τέλεια δουλειά, τον τέλειο σύντροφο, περισσότερα χρήματα, πλουσιότερα υλικά αγαθά, τα πράγματα να ήταν λίγο ή περισσότερο διαφορετικά από ό,τι σήμερα: απαραίτητες προϋποθέσεις για να αισθανθούμε ικανοποίηση, χαρά. Και μέχρι να έρθουν, τι κάνουμε; Μάλλον μιζεριάζουμε σε αυτό που εμείς θεωρούμε χρήσιμο ή ακόμη και απαραίτητο για εμάς.
Και τι χάνουμε; Το «τώρα». Τις στιγμές του παρόντος. Το παρελθόν δεν ξαναγυρίζει, είναι σαν την ορμητική ροή του ποταμού, πηγαίνει μπροστά δυνατά, μόνο μπροστά.. Το μέλλον πάλι σαν να είναι φυλαγμένο σε επτασφράγιστο κιτάπι. Όμως, μας μένουν οι μοναδικές στιγμές του «τώρα», αυτής εδώ της στιγμής που μόλις έφυγε και δε έρθει πίσω.
Θα μου πείτε «η πληρότητα.. τι είναι;». Η αλήθεια είναι ότι πως θα μπορούσαμε να νιώσουμε πλήρεις με τις συνεχώς εναλλασσόμενες συνθήκες ζωής μας. Όλα βρίσκονται σε μία διαρκή ροή, μετάλλαξη, σαν να μη μένει τίποτα το ίδιο με το πέρασμα του χρόνου, υλικά ή έμψυχα. Ακόμη κι εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε, μέσα μας. Έτσι αναπόφευκτα φοράμε ένα διαφορετικό ζευγάρι γυαλιών για να δούμε τον κόσμο. Ελπίζω να είναι πιο ζωηρά τα χρώματα που βλέπουμε, πιο φωτεινά τα σκηνικά που μας περιβάλλουν με το πέρασμα των χρόνων με τα καινούρια μας γυαλιά κάθε φορά.
Όμως, ναι, μπορούμε να νιώσουμε ικανοποίηση, μπορούμε να νιώσουμε τη χαρά, το πάθος, την ηρεμία σε κάθε στιγμή που μας δίνει ζωή!
Γιατί ...έχετε σκεφτεί πόσα χρόνια ακόμη θα ζήσουμε; Κανείς δεν ξέρει. Γιατί να έχουμε το βλέμμα μας στραμμένο στο «πολυπόθητο» μέλλον, ολοκληρωτικά και ανήσυχα;
Ένα δώρο είναι το παρόν. Ας το αξιοποιήσουμε, όπως χρειάζεται! Γιατί, είτε θέλουμε να το δούμε έτσι είτε όχι, η ζωή από μόνη της είναι τέλεια. Ας τη δεχθούμε όπως έρχεται, ας νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όλα τα καλά της καθημερινότητάς μας. Εξάλλου, αν θέλουμε πραγματικά να δρέψουμε ένα διαφορετικό μέλλον, να το μυστικό: ας αλλάξουμε το παρόν μας! Πώς; Κάνοντας την καλύτερη δυνατή χρήση του!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».




Ότι δεν σε πληγώνει σε κάνει πιο δυνατό;



Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)  

Οι πληγές στις ιστορίες των ανθρώπων δεν είναι πάντα εύκολες. Ούτε καν συχνά! Είναι κάποιες πληγές τόσο βαθιά ριζωμένες στην ψυχή μας που νομίζουμε πως ποτέ δεν θα επουλωθούν. Πιστεύουμε πως πάντα θα είναι εκεί, να στέκουν ορθάνοιχτες, να μας πονάνε και να μας θυμίζουν το βαθύ τραύμα των αναμνήσεών μας, βαθιά ριζωμένο μέσα μας.
Είναι κάποιες πληγές που δεν μας αφήνουν να προχωρήσουμε. Θες πες το τύψεις και ενοχές, θες πες το φόβο, αδυναμία, ανημποριά. Μας κρατούν καθηλωμένους σε ένα ανεπανόρθωτο αίσθημα έλλειψης βοήθειας, μια αίσθηση ακινησίας, τελικά έναν ψυχικό βάλτο. Εκεί μέσα βουλιάζουμε στάσιμοι, αμήχανοι μπροστά στο τίποτα και ατενίζουμε (;) το μέλλον. Ποιο μέλλον; Ο χρόνος σταματά και παρόν, παρελθόν και μέλλον γίνονται ένα: Ένας χρόνος άχρονος…
Κι όμως, αν μιλάω τόσο γλαφυρά για την ανθρώπινη αδυναμία, είναι γιατί έχω βαθιά πίστη στην αντίστροφή της. Μια πίστη στην ανθρώπινη δύναμη, την δύναμη της ψυχής μας (ότι κι αν σημαίνει αυτό: νους, πνεύμα, βιώματα, αναμνήσεις και εμπειρίες). Ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς- αρκεί να το επιτρέψουμε. Σε ποιον; Στον εαυτό μας. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να δώσουμε το ΟΚ., την εντολή για να ξαναπάρουμε μπρος. Να πάμε μπροστά, να πάμε παρακάτω. Να σπρώξουμε τον χρόνο απ’ το παρόν στο μέλλον, να (ξε)περάσουμε το παρελθόν.
Όχι, εξελίσσομαι δεν σημαίνει ξεχνάω. Δεν το αφήνουν οι πληγές μας εξάλλου κάτι τέτοιο. Οι πληγές ακόμα κι αν κλείσουν αφήνουν πίσω τους ουλές, να μας θυμίζουν τον πόνο, την ήττα, την απώλεια… Εξελίσσομαι σημαίνει προχωράω, μαζεύω τα συντρίμμια μου, μαθαίνω απ’ τα λάθη μου, συγχωρώ τις αδυναμίες μου, πηγαίνω παρακάτω.
Εκεί θα βρω τον νέο μου εαυτό. Σοφότερο, δυνατότερο, εμπειρότερο ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πιο τρωτό: Ο πόνος ίσως κάποτε να μειωθεί και να φύγει, αυτό που μένει είσαι Εσύ. Εσένα πρέπει να μην εγκαταλείψεις στο παρελθόν και τη λήθη.      


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”

Τι σημαίνει αγαπώ τον σύντροφό μου;



Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)  

Τι όμορφη εικόνα είναι όταν βλέπουμε στο δρόμο ένα ηλικιωμένο ζευγάρι να είναι πιασμένοι  χέρι χέρι … Αναρωτιόμαστε τότε σχεδόν όλοι μας «Μα ποιο είναι το μυστικό τους και αντέχει αυτό το ζευγάρι να είναι μαζί τόοοοσα χρόνια;;». Και ενώ όλοι μας γνωρίζουμε την απάντηση… είναι η αγάπη. Παρόλα αυτά γιατί μας είναι τόσο δύσκολο να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε στην πράξη;
Τι σημαίνει όμως αγαπώ τον σύντροφό μου;
Σημαίνει πως τον φροντίζω, τον καταλαβαίνω, του δείχνω εμπιστοσύνη, τον ερωτεύομαι κάθε μέρα, τον ποθώ, τον σέβομαι, τον θαυμάζω και δεσμεύομαι συνειδητά να είμαι κοντά του σε χαρές χωρίς να τον φθονώ και σε λύπες του χωρίς να τον φέρνω σε δύσκολη θέση, παίζοντας παιχνίδια ανταγωνισμού που οδηγούν σε πόνο.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι τα αισθήματα να είναι αμοιβαία. Όλα στη ζωή δείχνουν πως χρειάζονται δύο για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο. Είναι δύο άνθρωποι που αποφασίζουν συνειδητά να «παλέψουν» για τη σχέση τους. Η υπομονή και η επιμονή, μαζί με την εσωτερική ανάγκη να «αγκαλιάσουμε» τον άλλον, έχει πολλές πιθανότητες να οδηγήσει δύο ανθρώπους σε μια ευτυχισμένη σχέση.
«Αγάπη δεν είναι μόνο να κοιτάμε ο ένας τον άλλον στα μάτια, αλλά να κοιτάζουμε μαζί προς την ίδια κατεύθυνση».

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου στην Αθήνα, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Ο άνθρωπος που πόνεσε πολύ… θα σε καταλάβει αμέσως


Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας
Όλοι οι άνθρωποι κουβαλούν την δική τους ιστορία, τα δικά τους βιώματα. Άλλοι έχουν ευτυχισμένο παρελθόν ή παρόν και άλλους κάτι τους έχει πονέσει και υποφέρουν. Με κάποιο τρόπο, όμως, θα περάσουμε από κάποιες δοκιμασίες, οι οποίες ως εμπειρίες ζωής θα σχηματίσουν τον τρόπο σκέψης μας και το ποιόν του χαρακτήρα μας.
Θα έχετε προσέξει πως οι πιο γελαστοί και ευγενικοί άνθρωποι συνήθως είναι οι άνθρωποι που έχουν πληγωθεί  πιο πολύ. Είναι αυτοί που επειδή έχουν νιώσει πως είναι να είσαι πληγωμένος, θυμωμένος, στενοχωρημένος φροντίζουν ώστε να μην νιώσει κανείς άλλος αυτά τα συναισθήματα. Είναι αυτοί που αν παρατηρήσουν πως τελικά κάποιος βιώνει τον πόνο, θα προσπαθήσουν να τον απαλύνουν είτε με συζήτηση είτε με κάποιο αστείο. 
Ο άνθρωπος που έχει στη ζωή του πολλές δυσκολίες, επιθυμία του είναι να παραμείνει καλός άνθρωπος. Αυτά που στερήθηκε από τη ζωή του και τα λαχτάρησε όπως την αγάπη, την κατανόηση και την εμπιστοσύνη, έχει θέληση να τα προσφέρει στον υπερβολικό βαθμό.
Για παράδειγμα, θυμάμαι τις ιστορίες που μου έλεγε ο γέροντας του χωριού, ένας αγρότης της επαρχίας που πέρασε την παιδική του ηλικία καταπιεσμένος από τους γονείς του και την κοινωνία. Δεν μπορούσε να σπουδάσει γιατί έπρεπε να αναλάβει τα κτήματα. Δεν μπορούσε να παίξει με τους φίλους του γιατί έπρεπε να βοηθάει τον πατέρα του. Δεν είχε δικαίωμα ακόμα να επιλέξει και τη γυναίκα του, καθώς αυτή είχε επιλεγεί από άλλους για αυτόν. Σε περίπτωση που πρόβαλε τις απόψεις του ή τις αντιρρήσεις του, θα πληγωνόταν είτε σωματικά είτε συναισθηματικά.
Παρόλα αυτά, είναι ο πιο γελαστός άνθρωπο που γνωρίζω. Είναι ο άνθρωπος με τις πιο φιλελεύθερες απόψεις, με τα πιο ωραία ανέκδοτα, με τις πιο παρήγορες κουβέντες. Είναι ο άνθρωπος που παρά τις δυσκολίες της ζωής, φτώχεια, καταπίεση, πόλεμο, σωματική και ψυχολογική βία θέλει να βλέπει τους ανθρώπους γύρω του να είναι χαρούμενοι και να μη το βάζουν κάτω. Είναι ο άνθρωπος που προσφέρει σε μεγάλες δόσεις την αγάπη και την καλοσύνη του, καθώς τα έχει στερηθεί στη ζωή του. Είναι ο πιο ευγενικός άνθρωπος.
 Οι ευγενικοί άνθρωποι έχουν ζήσει την ζωή τους με όλες τις πτυχές της. Γνωρίζουν κάθε αρνητικό συναίσθημα και επιθυμούν κάθε θετικό συναίσθημα. Έχουν καταφέρει να μετατρέψουν την θλίψη σε χαρά, την απογοήτευση σε εμπειρία, την αποτυχία σε μάθημα ζωής. Από αυτές τις καταστάσεις βγήκαν πιο δυνατοί και ανθεκτικοί. Δεν γεννήθηκαν έτσι, αλλά διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας τους από τις εμπειρίες αυτές.
Τέλος, το πιο εύκολο είναι μέσα από τις δυσκολίες της ζωής να γίνουμε αρνητικοί, κακοί και μίζεροι. Η ευγένεια, η καλοσύνη και η αγάπη είναι ο δύσκολος δρόμος. Θα πρέπει να πολεμήσετε, να πληγωθείτε και να βγείτε δυνατότεροι.
Η επιλογή είναι δική σας….

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Συμβουλές για την Πρόληψη Ατυχημάτων στο Σπίτι


Τα περισσότερα ατυχήματα σε παιδιά ηλικίας 0-4 ετών συμβαίνουν στο σπίτι, μιας και εκεί περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τους.

Τα μικρά παιδιά είναι γεμάτα περιέργεια και δεν έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του κινδύνου, γι’ αυτό και είναι σημαντικό όταν διαμορφώνουμε τους χώρους του σπιτιού μας, να λαμβάνουμε υπόψη την ηλικία, τον χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες των παιδιών μας.

Δείχνοντας την απαιτούμενη ευαισθησία και προσοχή μπορούμε να αποφύγουμε πολλά από αυτά τα ατυχήματα. 


Για να αποφύγουμε σοβαρούς τραυματισμούς:

·         Να φυλάμε αιχμηρά και κοφτερά αντικείμενα π.χ. μαχαίρια, ψαλίδια, βελόνες και εργαλεία σε σημεία που δεν τα φτάνουν τα παιδιά.
·         Να κάνουμε τις γυάλινες πόρτες ορατές, βάζοντας αυτοκόλλητα στο σωστό ύψος. Υπάρχει και διαφανές αυτοκόλλητο υλικό για την επικάλυψη οποιασδήποτε γυάλινης επιφάνειας προς αποφυγή σοβαρού τραυματισμού σε περίπτωση ατυχήματος.
·         Τα παιδιά κάτω των τριών ετών δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση στα παιχνίδια των μεγαλύτερων παιδιών, διότι μπορεί να αποβούν επικίνδυνα.
·         Να ελέγχουμε τακτικά τα παιχνίδια στο σπίτι και τον κήπο. Καλό είναι να βεβαιωνόμαστε ότι είναι σε καλή κατάσταση και ότι δεν υπάρχουν σπασμένα κομμάτια που μπορεί να προκαλέσουν ατυχήματα.


Για να αποφύγουμε τις πτώσεις:

·         Να μην αφήνουμε ποτέ παιδιά μόνα σε μπαλκόνια και ταράτσες και να φροντίσουμε να υπάρχουν κατάλληλα προστατευτικά.
·         Να μαθαίνουμε στα παιδιά να μαζεύουν τα παιχνίδια τους καθώς δεν πρέπει να είναι σκορπισμένα στο πάτωμα ή στις σκάλες, γιατί μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα.
·         Να χρησιμοποιούμε αντιολισθητικό χαλάκι στην μπανιέρα ή στην ντουζιέρα.


Για να αποφύγουμε την ηλεκτροπληξία:

·         Να βάζουμε καλύμματα ασφαλείας σε όλες τις πρίζες και να αντικαθιστούμε τα παλιά και φθαρμένα καλώδια.
·         Μαθαίνουμε στα παιδιά για τον κίνδυνο της ηλεκτροπληξίας όταν χρησιμοποιούν ηλεκτρικές συσκευές.


Για να αποφύγουμε τα εγκαύματα:

·         Ποτέ να μην αφήνουμε μόνα τα παιδιά κοντά σε αναμμένο τζάκι, σόμπα ή  άλλη καυτή επιφάνεια.
·         Δεν επιτρέπουμε στα παιδιά να χρησιμοποιούν και να παίζουν με αναπτήρες, σπίρτα ή μικροσυσκευές (π.χ. τοστιέρα, γκαζάκι).
·         Δεν αφήνουμε σε εμφανές σημείο το ηλεκτρικό σίδερο πριν ή μετά τη χρήση του.
·         Δεν επιτρέπουμε στα παιδιά να πλησιάζουν την ηλεκτρική κουζίνα, διότι ο φούρνος και οι εστίες μπορεί να προκαλέσουν έγκαυμα. Επίσης, ενημερώνουμε τα παιδιά ότι τα σκεύη μαγειρικής μπορεί να περιέχουν καυτό λάδι, νερό ή φαγητό. Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε τα πίσω μάτια της κουζίνας και να στρίβουμε πάντα το χερούλι της κατσαρόλας ή του τηγανιού προς τα μέσα.
·         Δεν καπνίζουμε μέσα στο σπίτι και δεν αφήνουμε τσιγάρα σε σημεία προσβάσιμα από τα παιδιά.
·         Αποθηκεύουμε χημικά προϊόντα (π.χ. απορρυπαντικά) σε σημείο που δεν μπορούν να τα φτάσουν τα παιδιά.


Για να αποφύγουμε τις δηλητηριάσεις:

·         Να αποθηκεύουμε όλα τα απορρυπαντικά, φάρμακα, φυτοφάρμακα, μπογιές και διαλυτικά εκεί που δεν τα βλέπουν και δεν τα φτάνουν τα παιδιά.


Για να αποφύγουμε τον πνιγμό και την ασφυξία:

·         Να μην αφήνουμε ποτέ τα παιδιά μόνα στην μπανιέρα, ούτε λεπτό.
·         Πρέπει να κρύβουμε πάντα τις πλαστικές σακούλες εκεί που δεν τις βρίσκουν τα παιδιά.
·         Ποτέ να μην αφήνουμε μικροαντικείμενα εκεί που τα φτάνουν μικρά παιδιά καθώς μπορεί να τα βάλουν στο στόμα τους.
·         Ενημερώνουμε τα παιδιά για τον κίνδυνο ασφυξίας σε πολύ κλειστούς χώρους, όπως η ντουλάπα ή τα κουτιά αποθήκευσης.


Ας κάνουμε το σπίτι μας όσο το δυνατόν ασφαλέστερο. Πάνω από όλα, ας μάθουμε στα παιδιά μας από πολύ μικρή ηλικία να αναγνωρίζουν τους κινδύνους και να προφυλάσσονται από αυτούς.

Ας έχουμε την υπομονή να τους εξηγούμε για πoιο λόγο και με τι τρόπο μπορούν να αποφύγουν τα ατυχήματα.

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ποτέ ότι, στα μικρά παιδιά, η επίβλεψη είναι η καλύτερη πρόληψη.



  

ΓΥΘΕΙΟΥ 1Α,  ΧΑΛΑΝΔΡΙ 152 31, ΤΗΛ.: 210-6741 933 Fax: 210-6743 950
    e-mail: info@pedtrauma.gr,    www.pedtrauma.gr

Πέθανε ο θρύλος της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος

Έφυγε από την ζωή, σε ηλικία 98 ετών ο αγωνιστής της Αριστεράς, Μανώλης Γλέζος, από καρδιακή ανεπάρκεια.


Ο Μανώλης Γλέζος, άφησε σήμερα την τελευταία του πνοή στις 13.15 λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Μαζί με τον Λάκη Σάντα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές μίας εκ των πρώτων αντιστασιακών πράξεων στην κατεχόμενη Ελλάδα την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941 τη σημαία της Ναζιστικής Γερμανίας από τον ιστό του βράχου της Ακρόπολης, στην Αθήνα.
Μετά τον πόλεμο, o Γλέζος εργάστηκε ως δημοσιογράφος, αναλαμβάνοντας αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, ενώ αργότερα υπήρξε διευθυντής και της εφημερίδας Αυγής. Ωστόσο, γρήγορα συνελήφθη για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, φτάνοντας μάλιστα να καταδικαστεί σε θάνατο τρεις φορές. Οι συνεχείς δικαστικές του περιπέτειες μέχρι την οριστική του απαλλαγή με τη γενική αμνηστία του 1971 προκάλεσαν συχνά την αντίδραση της Ελληνικής και της διεθνούς κοινής γνώμης. Υπήρξε βουλευτής και πρόεδρος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και αργότερα Bουλευτής και ευρωβουλευτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), Bουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΝ) και του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Από το 2014 έως το 2015 διετέλεσε Eυρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ερχόμενος, μάλιστα, πρώτος σε ψήφους στη χώρα στις Ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. Ήταν επίσης επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΛΑ.Ε στις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Ο Σαρλ ντε Γκωλ, την περίοδο των πρώτων δικαστικών του περιπετειών, τον χαρακτήρισε ως τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης».



Δελτίο Τύπου

 «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» «ΜΚΟ της Χρονιάς»

Hellenic Responsible Business Awards 2020



Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» βραβεύτηκε για τέταρτη χρονιά ως «ΜΚΟ της Χρονιάς» στην κατηγορία Υγεία και Πρόληψη στο θεσμό των Hellenic Responsible Business Awards 2020 που διοργάνωσε η Boussias Communications και το περιοδικό Marketing Week.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου στο Μουσείο Μπενάκη.

Η «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» έχει ως σκοπό τη μείωση των παιδικών ατυχημάτων, την άμεση και σωστή αντιμετώπιση των παιδικών τραυματισμών και την αναβάθμιση της νοσηλείας των παιδιών στη χώρα μας.

Βάσει των ετήσιων στατιστικών στοιχείων που λαμβάνουμε από τα Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας που εξοπλίζουμε, από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν επωφεληθεί από το έργο του Σωματείου πάνω από 1.070.000 παιδιά (μόνο το 2019 επωφελήθηκαν 340.000 παιδιά).

Τα τελευταία εννέα χρόνια το Σωματείο έχει βοηθήσει 55 Νοσοκομεία/Κέντρα Υγείας, δημιουργώντας 31 Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, αναβαθμίζοντας 21 Παιδιατρικές Κλινικές και 8 Παιδιατρικά Ιατρεία, εξοπλίζοντας 4 Μονάδες Εντατικής Θεραπείας / ΜΑΦ καθώς και προσφέροντας συνολικά 936 μηχανήματα σε Παιδιατρικά Τμήματα των Νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας.

Επίσης, το Σωματείο χρηματοδοτεί τα σεμινάρια της A.P.L.S. Hellas για την εκπαίδευση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού η οποία επικεντρώνεται στην εκτίμηση, ανάνηψη και σταθεροποίηση της κατάστασης του παιδιού που κινδυνεύει («Ιατρικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Λεωνίδας Γεωργόπουλος»). Μέχρι σήμερα έχουν εκπαιδευτεί 1.758 ιατροί, νοσηλευτές και διασώστες του ΕΚΑΒ.

Για να μην συμβαίνουν όμως ατυχήματα ο καλύτερος και αποτελεσματικότερος τρόπος είναι η ενημέρωση για την Πρόληψη των Παιδικών Ατυχημάτων. Είναι αποδεδειγμένο, ότι η σωστή και συστηματική πρόληψη μπορεί να μειώσει τον αριθμό και τη σοβαρότητα των παιδικών ατυχημάτων μέχρι και 50%. Στα πλαίσια αυτού του σκοπού πραγματοποιούνται παρουσιάσεις σε παιδιά του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού σχολείου, στους γονείς τους και στους εκπαιδευτικούς τους. Μέχρι σήμερα τις παρουσιάσεις έχουν παρακολουθήσει 47.979 μαθητές και 3.094 εκπαιδευτικοί και γονείς.


ΓΥΘΕΙΟΥ 1Α, ΧΑΛΑΝΔΡΙ 152 31, ΤΗΛ.: 210-6741 933 Fax: 210-6743 950
e-mail: info@pedtrauma.gr, www.pedtrauma.gr

Πρόληψη Παιδικών Ατυχημάτων την Καθαρά Δευτέρα



Η Καθαρά Δευτέρα είναι η ημέρα που πετάμε χαρταετούς. Δυστυχώς όμως, το έθιμο αυτό πολλές φορές γίνεται αιτία ατυχημάτων.

Μερικές συμβουλές όταν πετάμε χαρταετό:

Ø  Πετάμε το χαρταετό σε χώρους ανοιχτούς, μακριά από γκρεμούς, και ποτέ από ταράτσες. Δυστυχώς, κάθε χρόνο τραυματίζονται σοβαρά και καμιά φορά θανατηφόρα, άτομα που πέφτουν από ύψος την ώρα που πετάνε το χαρταετό.

Ø  Επίσης, δεν πετάμε το χαρταετό κοντά σε ηλεκτροφόρα σύρματα. Σε περίπτωση όμως που o χαρταετός μπλεχτεί σε αυτά, να μην προσπαθήσουμε να τον ξεμπλέξουμε, καθώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.

Ø  Να έχουμε υπόψη μας, ότι το σκοινί του χαρταετού μπορεί να προκαλέσει κοψίματα και εγκαύματα από τριβή στα χέρια των παιδιών, για το λόγο αυτό πρέπει να τους δείξουμε πώς να το κρατάνε με προσοχή.  Βοηθάει επίσης να φοράνε γάντια.


Συχνά την Καθαρά Δευτέρα ο κόσμος οργανώνει εκδρομές με το αυτοκίνητο.

Μερικές συμβουλές για την ασφάλεια στο αυτοκίνητο:

        Τα παιδιά πρέπει πάντα, να κάθονται στο ειδικό κάθισμα για παιδιά, σωστά δεμένα και πάντα στις πίσω θέσεις του αυτοκινήτου. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα καταστήματα με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το κατάλληλο κάθισμα για κάθε παιδί, σύμφωνα με τις αναλογίες του.

·         Ποτέ να μην κρατάμε το παιδί στην αγκαλιά μας, έστω και αν έχουμε δεθεί. Σε περίπτωση ατυχήματος, το παιδί λειτουργεί σαν αερόσακος.

·         Είναι σημαντικό, οι ενήλικες να δίνουν το καλό παράδειγμα στα παιδιά. Να φοράμε πάντα τη ζώνη ασφαλείας και για τις πιο μικρές αποστάσεις.

·         Αρκετά τροχαία ατυχήματα συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει ήρεμη ατμόσφαιρα στο αυτοκίνητο. Για να υπάρχει ηρεμία, κυρίως σε μεγάλες διαδρομές, μπορούμε να απασχολήσουμε τα παιδιά με κάποια ασφαλή παιχνίδια και να προγραμματίζουμε συχνές στάσεις, για να μπορούν τα παιδιά να κινηθούν εκτός αυτοκινήτου, ώστε στη συνέχεια να είναι ήρεμα κατά τη διαδρομή. Εάν ταξιδεύουμε μεσημεριανές ώρες καλό είναι να προστατεύουμε τα παιδιά από τον ήλιο με το ειδικό αντηλιακό κουρτινάκι αυτοκινήτου.

·         Εάν τα παιδιά – επιβάτες απαιτούν την προσοχή μας, σταματάμε προσεκτικά σε ασφαλές σημείο του δρόμου, πριν ασχοληθούμε μαζί τους.

·         Τα παιδιά πρέπει πάντα να βγαίνουν και να μπαίνουν στο αυτοκίνητο από την πλευρά του πεζοδρομίου.


Σημείωση: Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» είναι μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει σκοπό να συμβάλει στην καθοριστική μείωση των Παιδικών Ατυχημάτων και των συνεπειών τους.

Για περαιτέρω πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα:
210-6741.933 και στο e-mail:info@pedtrauma.gr




Μην αφήνετε να περνάει ο χρόνος, χωρίς να βιώνετε τις στιγμές



Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας

«Η βραδύτητα είναι ο ρυθμός της μνήμης ενώ η ταχύτητα είναι ο ρυθμός της λήθης...» σύμφωνα με το κείμενο του Μίλαν Κούντερα.
Για σκεφτείτε το, η καθημερινότητα μας έχει βάλει σε ρομποτικούς ρυθμούς… από το πρωί που θα ξυπνήσουμε ως το βράδυ που θα ξαπλώσουμε… τρέχουμε να προλάβουμε, δεν στεκόμαστε ούτε μια στιγμή, σπρώχνουμε να πάμε την ώρα μας, τη μέρα μας, τη ζωή μας παρακάτω... και τι καταλαβαίνουμε; Στο τέλος της ημέρας θα διαμαρτυρηθούμε "Πότε πέρασε κιόλας...;"
Όταν διανύουμε μια δύσκολη περίοδο στη ζωή μας, μας φαίνεται "αιώνας" κι όταν έχουμε περάσει μια όμορφη περίοδο αναρωτιόμαστε "Μα πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος;"
Γιατί όμως μπορεί να συμβαίνει αυτό; Πως δημιουργείται αυτό το μπέρδεμα με την αίσθηση του χρόνου;
Ξέρετε γιατί συμβαίνει; Είναι που δεν προλαβαίνουμε να βιώσουμε την κάθε στιγμή, το κάθε γεγονός να αλληλεπιδράσει με μας... Δεν κατανοούμε πλήρως τι έχουμε κάνει και βιαζόμαστε να πάμε παρακάτω, στο κάθε τι επόμενο: Στην επόμενη ώρα, στην επόμενη μέρα, στην επόμενη δουλειά, στην επόμενη σχέση, στο επόμενο σπίτι...
Δεν παίρνουμε τον απαραίτητο χρόνο για τον εαυτό μας, για  να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, δεν προλαβαίνουμε να δεθούμε με τους ανθρώπους και τις καταστάσεις, τρέχουμε από τη μία κατάσταση στην άλλη. Δεν κοιτάμε, δεν ακούμε, δεν καταλαβαίνουμε τι μας γίνεται...
Επόμενο είναι να αναρωτιόμαστε: Γιατί είμαστε μόνοι; Γιατί η ζωή μας μοιάζει κενή; Γιατί οι μέρες ενώ είναι γεμάτες από δραστηριότητες, σε εμάς μοιάζουν τόσο άδειες; Γιατί πλήττουμε;
Για δοκιμάστε την επόμενη φορά που θα νιώσετε αυτό το αίσθημα της κενότητας… να κάνετε κάτι μόνο για εσάς. Αφιερώστε μία ώρα από το χρόνο σας μόνο για τον εαυτό σας. Δοκιμάστε να πάρετε μία ταινία, να παραγγείλετε το αγαπημένο σας φαγητό, καθίστε αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα και απολαύστε την στιγμή (σας). Έστω κι αν είναι για λίγο...
Μετά αναλογιστείτε αυτήν την ώρα που πέρασε.
Είχε κάποιο νόημα για εσάς; Περάσατε καλά;
Αν ναι, τότε ξανακάντε το με την πρώτη ευκαιρία.


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω: Ζήσε!



Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)

Υπάρχουν πολλές εκφράσεις «κλισέ» όπως «Μία φορά ζεις…», «Ζήσε το κάθε λεπτό», «Μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα…» και άλλες τέτοιες φιλοσοφίες γύρω από την αξία και το νόημα της ζωής μας, γύρω από τη σπουδαιότητα της ύπαρξής μας.
Όσο περνάνε τα χρόνια πολλοί είναι αυτοί που συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο πως η ζωή είναι μικρή και τίποτα δεν κρατάει επ’ άπειρον.  Κατανοούν ότι όλα έχουν ημερομηνία λήξης και πρέπει να ζουν το κάθε λεπτό. Υπάρχουν όμως και αρκετοί που στεναχωριούνται με το σκεπτικό πως τίποτα δεν κρατάει για πάντα… Καλύτερα λοιπόν να το πάρουμε απόφαση, να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχτούμε την αλήθεια έτσι όπως έχει. Να ζούμε την κάθε στιγμή και να ασχολούμαστε με δραστηριότητες που μας δίνουν ευχαρίστηση και μας κάνουν ευτυχισμένους.
Με λίγα λόγια ας οργανώσουμε περισσότερο τη ψυχή μας και γενικότερα τη ζωή μας. Για να καταφέρουμε να το πετύχουμε αυτό πιο αποτελεσματικά ίσως πρέπει να καταβάλουμε μεγάλη προσπάθεια και να μην είμαστε φυγόπονοι, δηλαδή να μην τα παρατάμε σε κάθε δυσκολία, να είμαστε αγωνιστές και να μην τα περιμένουμε όλα έτοιμα από τους άλλους. Επίσης, θα βοηθήσει αν σκεφτόμαστε ότι δεν φταίνε μόνο οι άλλοι για τα γεγονότα που μας συμβαίνουν, αλλά μερίδιο ευθύνης έχουμε σίγουρα και εμείς. Σίγουρα είναι εύκολο να προσάπτουμε κατηγορίες στους εξωτερικούς παράγοντες, στους άλλους (π.χ. «Εσύ φταις που έγιναν έτσι τα πράγματα»), αλλά η μαγεία και η ουσία της ζωής είναι να έχεις τη δύναμη και το θάρρος να παραδεχτείς  ότι έσφαλες και να πεις «και εγώ φταίω».
Το να κατηγορούμε συνέχεια τους άλλους για τις πιθανές κακοτυχίες που συμβαίνουν στη ζωή μας δεν ωφελεί σε τίποτα. Πρέπει να καταλάβουμε και να πάρουμε την απόφαση πως η ζωή είναι δική μας, μας ανήκει και είμαστε υπεύθυνοι για το πόσο καλά ή άσχημα θα τη ζήσουμε. Όλες οι καταστάσεις περνάνε από το χέρι μας και εμείς θα κάνουμε τις επιλογές που θα μας κάνουν ευτυχισμένους…
Άλλωστε μην ξεχνάμε πως ο εαυτός μας είναι το μόνο που έχουμε και μόνο σε αυτόν μπορούμε να στηριχθούμε-βασιστούμε και να εμπιστευτούμε. Μόνο τον εαυτό μας μπορούμε να πάρουμε ως δεδομένο, μόνο αυτός δεν μπορεί να μας προδώσει (είναι αυτό που υπάρχει σίγουρα). Ύστερα έρχονται και οι υπόλοιποι, οι σημαντικοί άλλοι, οι σύντροφοι, η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνάδελφοι, όλοι αυτοί που τους δεχόμαστε με χαρά στη ζωή μας και που μας ακολουθούν στις χαρές και στις λύπες μας, στις ομορφιές και στις δυσκολίες μας. Αποτελούν ένα σημαντικό στήριγμα στη ζωή μας μαζί με τον μοναδικό εαυτό μας.
Ας ζήσουμε με απλό και ουσιαστικό τρόπο την καθημερινότητά μας, χωρίς να φοβόμαστε, χωρίς να έχουμε κρατήματα, χωρίς να διστάζουμε πως αν κάνουμε αυτό θα κακοχαρακτηριστούμε ή δε θα γίνουμε αρεστοί. Ας ζήσουμε τη ζωή μας με πάθος και όσο πιο καλά γίνεται…
Μην ξεχνάμε πως η ζωή είναι τόσο ωραία, αλλά και παράλληλα τόσο μικρή! Όπως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, έτσι και η ζωή. Καλύτερα να κάνουμε κάτι και να μην μας βγει, να αποτύχουμε, ας το κάνουμε -δεν πειράζει- ας είναι και λάθος, παρά να το μετανιώσουμε αργότερα επειδή δεν το τολμήσαμε!
Μόνο μία λέξη με τεράστια σημασία… Ζήσε!


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».


Η φιλία, καρπός της ωριμότητας



Το κείμενο επέλεξε και επιμελήθηκε ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr) 

Τι είναι αληθινή φιλία, ποια είναι τα χαρακτηριστικά της και πώς μπορούμε να τα κατακτήσουμε;
Η φιλία είναι μία από εκείνες τις αξίες που εξελίσσεται παράλληλα με την ανάπτυξη του ατόμου. Πρέπει να αρχίσουμε να την μαθαίνουμε ακόμη και στα παιδιά μας από πολύ μικρή ηλικία, έστω και αν ξέρουμε ότι σε αυτές τις πρώτες φάσεις της ζωής τους τα παιδιά βιώνουν μόνο ορισμένα ψήγματα φιλίας, τα οποία αποκτούν υπόσταση καθώς εκείνα μεγαλώνουν.
Η ανιδιοτέλεια, η γενναιοδωρία, η αμοιβαία εμπιστοσύνη, η διάρκεια… είναι χαρακτηριστικά της αληθινής φιλίας και δεν συμβαδίζουν με τον εγωκεντρισμό και τις συνεχείς αλλαγές στη διάθεση, που είναι απαραίτητες ιδιότητες της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.
Επιπλέον, η φιλία είναι μία μορφή αγάπης και, ως τέτοια, βρίσκεται πάντα σε συνεχή εξέλιξη. Αφορά μια διαδικασία που ξεκινάει, προχωράει και δεν φτάνει ποτέ στην τελειότητα, αν και έχει κλίση προς αυτήν. Δεν έχει τόσο πολύ να κάνει με το «είμαι φίλος» όσο με το «γίνομαι φίλος», με την έννοια ότι κάθε φορά γίνομαι όλο και περισσότερο φίλος.
Επίσης, όπως κάθε μορφή αγάπης, μπορεί να σβήσει, παρόλο που από τη φύση της έχει την τάση να διαρκεί. Μπορεί να διαστρεβλωθεί, αν οι φίλοι κάνουν πράγματα αντίθετα με τα έμφυτα χαρακτηριστικά της φιλίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, …"τη φιλία και τα μάτια σας!"

Απόσπασμα από το βιβλίο «20 αξίες της ζωής», των Εστέβε Πουχόλ Ι Πονς, Ινές Λουθ Γκονθάλεθ.
  

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Εθισμός των παιδιών με τα social media: «Δεν είμαι καλά, δεν έχω πολλά likes»



Ένα (ακόμα) σοβαρό ζήτημα που απασχολεί τους σημερινούς γονείς είναι η προσκόλληση των παιδιών με τα social media. To Facebook, το Instagram, το Twitter, το Youtube είναι μερικά μόνο από αυτά που απασχολούν μεγάλο ποσοστό παιδιών, κυρίως δε τους έφηβους. Τα μαθαίνουν μέσα από τις παρέες τους στο σχολείο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Είναι μέσα στην καθημερινότητα μας, ενώ οι λίγοι που απέμειναν χωρίς κάποιο λογαριασμό είναι οι «παρείσακτοι», οι περίεργοι… οι οπισθοδρομικοί.

Στην αρχή συνήθως μπορεί να ζητήσουν διστακτικά να κάνουν λογαριασμό σε κάποιο από αυτά τα δίκτυα. Και εκεί θα αρχίσει να υπάρχει η ανησυχία των γονιών για το πώς να διαχειριστούν αυτή τη νέα κατάσταση. Να τα αφήσουν; Και αν ναι, από ποια ηλικία; Με ποιο να αρχίσουν από τα social media; Να απαιτήσουν να γνωρίζουν τους κωδικούς πρόσβασης…;

Σίγουρα, η αποξένωση του παιδιού από τα social media δεν είναι και η πιο κατάλληλη λύση. Θα προκαλέσει ρήξη στις σχέσεις σας, εκνευρισμό και μία τεταμένη κατάσταση. Πάντως, σύμφωνα με τους κανονισμούς των περισσοτέρων δικτύων, από την ηλικία των 13 ετών επιτρέπεται η δημιουργία λογαριασμού στα ανήλικα, οπότε έχετε το περιθώριο μέχρι την ηλικία των 13 ετών να συζητήσετε μαζί του για τους κανόνες ασφαλείας, για την σωστή χρήση των social media, ώστε να μην δημιουργηθούν αισθήματα εθισμού.

Παρακάτω θα αναφέρουμε μερικά βήματα που είναι καλό να ακολουθηθούν από τους γονείς για να δημιουργηθεί μια ασφαλής σχέση μεταξύ των παιδιών και των social media:

1). Εξηγήστε τους πως συχνά οι άνθρωποι προβάλλουν μία ιδεατή εικόνα, μόνο τις στιγμές ευτυχίας ή την εικόνα που θα ήθελαν να έχουν και στον πραγματικό κόσμο αλλά δεν μπορούν για διάφορους λόγους. Εικόνες με επώνυμες μάρκες ρούχων, με ταξίδια σε διάφορα μέρη, με ξέφρενη νυχτερινή ζωή, αγκαλιά με πολλούς ανθρώπους κ.ά. Στιγμές που μπορεί να βιώσαν μία φορά στη ζωή τους και να επαναλαμβάνουν τις φωτογραφίες ή και να υποκλέπτουν, φανερώνοντας μία αναληθή εικόνα. Βοηθήστε τα να καταλάβουν πως τα δυσάρεστα αποκρύπτονται και γι' αυτό να μην δείχνουν σημάδια ζήλιας και φθόνου.
2). Να είναι πάντα κόσμιοι στα σχόλια τους και στις αναρτήσεις τους καθώς ο οποιοσδήποτε μπορεί να ανατρέξει σε ό,τι έχει δημοσιευτεί για πολλά χρόνια πριν. Το διαδικτυακό μας αποτύπωμα δεν διαγράφεται απόλυτα (αφήνει ένα ψηφιακό «ίχνος»). Όπως και να έχει, θα πρέπει η συμπεριφορά και το λεξιλόγιο τους να μην διαφέρει από την πραγματική ζωή. Όπως θα εκφράζονταν αν έβλεπαν ζωντανά μία εικόνα, ανάλογα και να πληκτρολογούν. Συνηθίζεται μπροστά από την οθόνη να «βγαίνει» μία προσωπικότητα πιο επιθετική, επειδή θεωρούμε πως δεν μας βλέπει ο άλλος. Μην διστάσετε να τους ζητήσετε να απομακρύνουν οποιοδήποτε προσβλητικό post.
3). Προτείνετε τους να κάνετε δραστηριότητες είτε εντός σπιτιού (πχ επιτραπέζιο παιχνίδι) ή και εκτός σπιτιού (πχ βόλτα με τα ποδήλατα, μπάσκετ, εκδρομή), ώστε να ξεφεύγουν από τα social media. Σίγουρα θα τους κάνει να νιώσουν καλύτερα με την αλλαγή παραστάσεων.
4). Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν τα παιδιά σας πως θα βρίσκεστε πάντα δίπλα τους σε ό,τι χρειαστούν. Να μην έχουν ενδοιασμούς να σας εκφράσουν κάποια ανησυχία τους.
5).Τέλος, αν παρατηρήσετε αλλαγές στη διάθεση και την συμπεριφορά τους, όπως επίσης αν έχει επηρεαστεί η υγεία τους με πονοκεφάλους και αϋπνίες, μην διστάσετε να ζητήσετε την γνώμη ενός ειδικού που θα μπορέσει να σας κατευθύνει στα σωστά μονοπάτια της οικογενειακής ηρεμίας…


Το άρθρο συνυπογράφουν οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής & Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή», Γιάννης  Ξηντάρας, Ράνια  Λεμονή, Αγλαΐα Κρητικού και Χάρης Παλίδης.