~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................................ * Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2018) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: arkadikovima@gmail.com
Σύμβουλοι Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής - Πέτρος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

31 χρόνια

31 χρόνια
........................................................................... email: arkadikovima@gmail.com

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

Kεντρική συγκέντρωση των ετεροδημοτών της Αθήνας του ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ


ΓΙΑΝΝΗΣ Σπ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ υποψήφιος Δήμαρχος Γορτυνίας  :
 Ανακοίνωση για κεντρική συγκέντρωση την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου στίς 6.30 μ.μ.  
Ο ανεξάρτητος συνδυασμός «ΠΑΓΓΟΡΤΥΝΙΑΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ» θα πραγματοποιήσει την κεντρική συγκέντρωση των ετεροδημοτών της Αθήνας, την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου στίς 6.30 μ.μ. στο Ξενοδοχείο NΟVΟΤΕL, οδός Μιχ. Βόδα 4 και Λιοσίων.
Ο υποψήφιος Δήμαρχος κ. Γιάννης Γιαννόπουλος θα παρουσιάσει το πρόγραμμα του για την Γορτυνία, καθώς και όλους τους υποψηφίους Δημοτικούς Συμβούλους και Τοπικούς Συμβούλους.
Επειδή απ' αυτήν τη δύσκολη και ιερή προσπάθεια για την Ανόρθωση της ιδιαίτερης πατρίδας μας, δεν πρέπει να λείπει κανείς ενεργός πολίτης-πατριώτης, τους καλεί όλους να είναι κοντά του, γιατί πρέπει να συμπορευτούμε και συναποφασίσουμε για την παραπέρα προοδευτική πορεία της Γορτυνίας.

Τρίπολη: Ληστεία με kalashnikov σε τράπεζα! Τι Σικάγο!!! Τι Τρίπολη!!!



Οι 3 δράστες έφυγαν με 13.800€...

Η ληστεία έγινε το μεσημέρι σε τραπεζικό υποκατάστημα στο κέντρο της πόλης. Οι 3 άγνωστοι δράστες, μπήκαν από την είσοδο και με την απειλή όπλων τύπου kalashnikov, ακινητοποίησαν τους υπάλληλους και τον έναν και μοναδικό πελάτη, που βρισκόταν μέσα.

Αφαίρεσαν από τα ταμεία 13.800€ και στη συνέχεια έγιναν καπνός. Μπήκαν σε κλεμμένο αυτοκίνητο, το εγκατέλειψαν σε παρακείμενο δρόμο και διέφυγαν με άλλο αυτοκίνητο στο οποίο τους περίμενε ο συνεργός τους. Οι δράστες αναζητούνται...

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=47016&catid=4

Σύνδεσμος Αρκάδων Ζωγράφου "Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης"

Η διαδρομή μέσα από τα χωριά Χάραδρο, Πλάτανο και Σίταινα, καταλήγει στην καρδιά του Πάρνωνα και στο αρχαιότερο τσακωνοχώρι της Πελοποννήσου στην Καστάνιτσα...

Καράβια στη στεριά


Όταν οι Κυκλάδες ξεβράστηκαν στη στεριά, βρέθηκαν νοτιοδυτικά του Αργολικού κόλπου στην Καστάνιτσα και μεσούσης της ελαιόφυτης πεδιάδας της Θυρέας, στο Μεσόγειο και Παράλιο Άστρος. Τα εύσημα κυριότητάς τους ανήκουν στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας και τα αιγαιοπελαγίτικα στοιχεία του θυμίζουν συνειρμικά την ετυμολογία του γεωγραφικού διαμερίσματος πάνω στο οποίο «πλέει»: της Πέλοπος νήσου.




Προορισμός μας: το αρχαιότερο τσακωνοχώρι της Πελοποννήσου. Στόχος: τα 900 μέτρα. Αποστολή: ανεύρεση αρώματος Αιγαίου μέσα σε δάσος από έλατα και καστανιές. Οξύμωρο καθώς φαίνεται στην πρώτη ανάγνωση, δίνει διπλή ευχαρίστηση στον ταξιδιώτη που γίνεται κοινωνός αυτής της εμπειρίας.
 Ακολουθώντας μια εκπληκτικού φυσικού κάλλους διαδρομή μέσα από τα χωριά Χάραδρο, Πλάτανο και Σίταινα, καταλήγουμε 75 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Τρίπολης, στην καρδιά του Πάρνωνα και στην περίφημη Καστάνιτσα. 

Χαρακτηρισμένος διατηρητέος ο παραδοσιακός οικισμός της, πλαισιώνεται από πλατανοδάση, καστανιές και έλατα, ενώ το λευκό που αντανακλάται από το χρώμα των σπιτιών των 400 κατοίκων της μάς ξαφνιάζει ευχάριστα. Η επιλογή έντονων χρωμάτων στα παράθυρα, τα ασβεστωμένα καλντερίμια και η έντονη παρουσία του λευκού προσδίδουν αιγαιοπελαγίτικα στοιχεία στον κατά τα άλλα ορεινό χαρακτήρα του οικισμού, καθιστώντας τον προορισμό για περιπλανώμενους ταξιδιώτες που αποζητούν το διαφορετικό και αρέσκονται στα παράδοξα.  
Δείγματα εξαίρετης αρχιτεκτονικής θεωρούνται τα πετρόκτιστα πυργόσπιτα, διατηρημένα πάνω από τρεις αιώνες, στα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί στέγες από πλάκες σχιστόλιθου Μαλεβής και είναι σκεπασμένα από τοξωτές πόρτες και παράθυρα. Στο κέντρο της κεντρικής πλατείας θα συναντήσετε τον πολιούχο ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (1780) με το περίτεχνο, ρωσικής αισθητικής, ξύλινο τέμπλο του,  δώρο της Αικατερίνης της Μεγάλης προς επιφανή Καστανιτσιώτη της Οδησσού.




 Πελοπόννησος-Δήμος Κυνουρίας
συντάκτης : Μαρία-Κάντια Χαρδαλιά, περιοδικό ΝΕΜΕΣΙΣ 
τ.106

ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΝΕΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ




Την ίδια ώρα που ο Αντώνης Σαμαράς
περιοδεύει με κουστωδία 150 κομματικών στην
Πελοπόννησο, ο Πέτρος Τατούλης στο
κατάμεστο Πνευματικό κέντρο Τρίπολης από
2.000 πολίτες, παρουσίασε το Σχέδιο Δράσης του
συνδυασμού "Νέα Πελοπόννησος",
απορρίπτοντας τις πολιτικές πατρωνίες που
οδήγησαν τη χώρα στην κρίση, στον υπέρμετρο
δανεισμό, και την κρατικοδίαιτη οικονομία.
Ο Πέτρος Τατούλης έδωσε απαντήσεις και για
το ψευτοδίλημμα «ναι ή όχι στο μνημόνιο» το
οποίο χαρακτήρισε "πολιτικό ψέμα και
σωσίβιο πρόσκαιρης πολιτικής επιβίωσης" με
στόχο " να καλύψουν τα δικά τους κενά και τη
γνωστή σε όλους προσωπική τους ανεπάρκεια".

To "ύστατο Χαίρε" στην Αθηνά Αϊβαλή θα το πούμε σήμερα Δευτέρα 11.10.2010) το μεσημέρι στις 4.00 το απόγευμα στο Κοιμητήριο των Αγίων Αναργύρων,





Καλή αντάμωση ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΜΑ ΜΑΝΟΥΛΑ!

Από μικρή ηλικία η 
Αθηνά (Αϊβαλή - Τσαρμποπούλου το γένος Πετροπούλου), εργάστηκε σκληρά, μιας και οι συνθήκες στο γραφικό χωριό - κωμόπολη τότε - Καρίταινα Γορτυνίας Αρκαδίας απαιτούσαν κόπο και μόχθο για επιβίωση.
Ήταν μικρή σε ηλικία όταν ο παππούς Πέτρος Τσαρμπόπουλος ξενιτεύτηκε, όπως πολλοί συμπατριώτες από όλη την Ελλάδα, στις Η.Π. Αμερικής για καλύτερες οικονομικές απολαβές και κατεπέκταση μια καλύτερη ζωή για την οικογένειά του.
Σ' ένα γράμμα της γιαγιάς Βασιλικής προς το σύζυγό της, του λέει ότι τα παιδιά είναι καλά, αλλά έπεσε 'σύννεφο' από ακρίδες και κατέφαγε τα πάντα... Πρέπει να ήταν γύρω στα 1930...
Ο παππούς Πέτρος - σε αφήγηση της μητέρας μου Αθηνάς - δούλεψε σε εστιατόριο στην Αμερική, όπου και απειλήθηκε με όπλα με σκοπό τη ληστεία... ο οποίος όμως αν και τον δέσανε τελικά τον έβαλαν να καθήσει πάνω στην είσπραξη την οποία είχε καλά κρύψει...
Αρκετά περιστατικά μου είχε αφηγηθεί από τη νεανική της ηλικία:
Μικρή όταν ήταν, τα παιδιά της γειτονιάς της ήξεραν ότι τα αστεία με την Αθηνά δεν θα τους βγαίναν σε καλό... έπιανε την πέτρα και την εκσφενδόνιζε πολύ μακριά...
Κάποια φορά θέλησε να περιποιηθεί λίγο τα μαλλιά της και ανέλαβε η αδελφή της Παρασκευή (κοιμήθηκε σε νεαρή ηλικία από ασθένεια), η οποία και τις τα έκοψε λίγο παραπάνω από ότι ήθελε... αποτέλεσμα ήταν να την κυνηγάει στο βουνό και η Παρασκευή να την ικετεύει λέγοντάς της "Αθηνά, θα μεγαλώσουν τα μαλλιά σου και πάλι, σε παρακαλώ μη με δείρεις".... Πάντα το θυμόταν με πόνο αυτό το περιστατικό....

Όταν επέστρεψε ο παππούς από την Αμερική μαζί με τα άλλα χρήσιμα δώρα που έφερε (ραπτομηχανές, μία για τη μεγάλη αδελφή της Αικατερίνη, και μία για την Αθηνά), ήταν και ένα σπουδαίο γραμμόφωνο... Αυτό το βάζαν να παίζει τις πλάκες (δίσκους) και λόγω της τοποθεσίας που είναι το σπίτι (στη κορυφή του 'πάνω μαχαλά') ακουγόταν σ' όλο το υπόλοιπο χωριό και οι νέοι και οι νέες ανέβαιναν στο σπίτι του μπαρμπα-Πέτρου....
Θυμόταν τον αδελφό της τον Παναγιώτη, πάντα με πόνο ψυχής, όταν ήρθε ανάπηρος από τα βουνά της Ηπείρου το 1940.
Στον εμφύλιο, με τον αδελφό της Χαράλαμπο αναγκάσθηκαν να κρυφθούν για να μην τους πάρουν στο βουνό...

Το 1954 ο Σταύρος Αϊβαλής (+2009) από το διπλανό χωριό το Μουλάτσι - σήμερα Ελληνικό - βρέθηκε στο σπίτι της να τη ζητάει σε γάμο...από την κυρά-Βασιλική.
Το 1955 γέννησε το πρώτο τους παιδί, τον Παναγιώτη.
Το 1958 γέννησε τον Πέτρο.
Το 1960 τον Κωνσταντίνο.
Και το 1967 τον Παρασκευά (εμένα).
Τη θυμάμαι από μικρό παιδί στο προσκεφάλι μου με κομπρέσες για τον πυρετό, μιας και ήμουν φιλάσθενος...
Πολλές φορές είχαμε έντονες καταστάσεις... Πρέπει να ήμουν 12 με 14 χρονών και μου είχε κλειδώσει την πόρτα από όπου ήθελα να πάρω το αγωνιστικό ποδήλατο... έγινε μάχη....
Και μέχρι πρόσφατα πάντα υπήρχε κάτι για να βρεθούμε σε ένταση... αλλά η καρδιά της δεν κράταγε τίποτα... σαν το κύμα στην αμμουδιά, έτσι η αγάπη στην καρδιά της τα έσβηνε όλα...
Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010, περίπου 3 το μεσημέρι, άφησε τούτο το μάταιο κόσμο και έφυγε στην αγκαλιά του Χριστού μας...
Καλή αντάμωση ΜΑΝΑ!

To "ύστατο Χαίρε" θα της το πούμε σήμερα Δευτέρα 11.10.2010) το μεσημέρι στις 4.00 το απόγευμα στο Κοιμητήριο των Αγίων Αναργύρων, εκεί όπου θα αναπαυθεί δίπλα στον μπάρμπα-Σταύρο (έφυγε στις 3 Δεκεμβρίου 2009) και που τον ακολούθησε μετά από μισό αιώνα κοινής ζωής...

Οι Αρκάδες Χαλανδρίου στηρίζουν τον Βασίλη Κουνέλη από την Βλαχέρνα Αρκαδίας

  Σε πρώτο Πρόσωπο 

ΒΑΣΙΛΗΣ Ν. ΚΟΥΝΕΛΗΣ

Δικηγόρος, υποψήφιος Δημοτικός  Σύμβουλος
 στο Δήμο Χαλανδρίου με τον  Γιώργο Κουράση
Τηλ: 210-3644050 e-mail: kounelis.v@dsa.gr


"Χαλάνδρι σε δράση"

Γεννήθηκα και ζω στο Χαλάνδρι από το 1964, είμαι παντρεμένος με την φιλόλογο Δ. Μίζα και πατέρας 2 παιδιών. Σπούδασα μουσική, νομικά, και εγκληματολογία στην Αθήνα και είμαι μαχόμενος δικηγόρος. Χειρίστηκα αντιδικίες με μεγάλες εταιρίες σε θέματα βλάβης υγείας και πνευματικών δικαιωμάτων (ενδεικτικά GLAXOSMITHKLINE, WARNER), υπήρξα συνήγορος σε σημαντικές υποθέσεις, όπως στην υπόθεση απαγωγής Χαϊτογλου από τον Β. Παλαιοκώστα, της οργάνωσης 17Ν, πραγματοποίησα παραστάσεις στο ΣτΕ για περιβαλλοντικά θέματα, ενώ υπήρξα δικηγόρος της Επιτροπής κατά της διεξαγωγής των Ολυμπιακών αγώνων. 

Από το 1996 υπερασπίστηκα υποθέσεις του Δήμου Χαλανδρίου, όπως την υπόθεση απομάκρυνσης των Wendys από την κεντρική πλατεία, με νομολογία πλέον για την χρήση των διατηρητέων κτιρίων της πλατείας, της απομάκρυνσης του πρατηρίου Shell και της μάντρας Σμυρλόγλου από την Λ. Πεντέλης, της διατήρησης του cine ΦΛΥΑ, της λειτουργίας του Σταθμού Απορριμμάτων, της υπόθεσης της φαρμακαποθήκης της εταιρίας Sterile S.A. στην οδό Θησέως κ.α. Το 2007 με άλλους συμπολίτες πραγματοποιήσαμε ημερίδα για το κυκλοφοριακό στο Χαλάνδρι. Υπήρξα επιστημονικός συνεργάτης στον ΣΚΑΪ και στον ALPHA και μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων του Δ.Σ.Α. και σύμβουλος του γραφείου Media Desk Hellas. Είμαι μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με παρεμβάσεις στα μεγάλα περιβαλλοντικά θέματα, ενώ εκπροσώπησα τον Σύλλογο στις ημερίδες: α) του ΓΕΩΤ.Ε.Ε, με θέμα: Πυρκαγιές Αν. Αττικής – Πολιτικές και Μέτρα Αποκατάστασης και β) της ΕΥΕΠ -ΥΠΕΚΑ για το περιβαλλοντικό έγκλημα.. Από το 2008 έως σήμερα είμαι μέλος της Επιτροπής παρακολούθησης της Συνεργασίας των 12 φορέων για το περιβάλλον εκπροσωπώντας τον Δ.Σ.Α, με παρεμβάσεις σε όλα τα μεγάλα ζητήματα (προεδρία κατά την συζήτηση και την λήψη απόφασης της Συνεργασίας για το θέμα του Νομισματοκοπείου). Είμαι Πρόεδρος της οργάνωσης ‘’ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ’’ για την προστασία του όρους Μαινάλου. (Ιστοσελίδα: htpp: mainalon.net) και ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης «ΓΗΣ», ενώ μετέχω στην Ομάδα Οικολογίας της Δημοκρατικής Αριστεράς. 
Μετείχα πολλών συλλογικών πρωτοβουλιών της πόλης μας από την δεκαετία του ’80, υπήρξα συνοικιακός σύμβουλος και δυο φορές υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών που στήριξαν υποψήφιο δήμαρχο το 1994 τον Κ. Παττακό και το 2003 τον Α. Νταβία. Υπήρξα Γραμματέας του Ρήγα Φεραίου στο Χαλάνδρι, ενώ συμμετείχα στην επιτροπή σύνταξης προγράμματος του συνδυασμού του Λ. Αυδή για τον Δήμο Αθηναίων.
 Έχω δημοσιεύσει εργασίες για την διαχείριση πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων καθώς και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Έχω γράψει σειρά άρθρων στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ, στα περιοδικά ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ, ΕΚΜΕΚ κ.α. Αρχές του 2011 θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ωκεανίδα το πρώτο μου μυθιστόρημα.

Το 19% των Ελλήνων, δηλαδή σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σε συνθήκες φτώχειας


Ανοίγει η ψαλίδα πλουσίων και φτωχών
Σχεδόν δύο εκατομμύρια Έλληνες ζουν με λιγότερα από 7.000 ευρώ κάθε έτος

Το 19% των Ελλήνων, δηλαδή σχεδόν δύο εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, καθώς το ετήσιο εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 7.170 ευρώ. Πρόκειται για κομμάτι του πληθυσμού το οποίο πλήττεται δυσανάλογα και από την αύξηση των έμμεσων φόρων, δεδομένου ότι δίνουν το ένα τρίτο του προϋπολογισμού τους (203, 6 ευρώ κάθε μήνα) για είδη διατροφής, όταν οι υπόλοιποι Έλληνες δίνουν το 15,51%.
Αυτό προκύπτει από την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών που ανακοίνωσε η στατιστική αρχή και στην οποία καταγράφονται μεγάλες ανισότητες μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών Ελλήνων.
Συγκεκριμένα, το μερίδιο της διάμεσης ισοδύναμης καταναλωτικής δαπάνης (αγορές) του πλουσιότερου 20% του πληθυσμού είναι 5,53 φορές μεγαλύτερο από το μερίδιο της διάμεσης ισοδύναμης καταναλωτικής δαπάνης του φτωχότερου 20% του πληθυσμού.
Η μέση μηνιαία κατανάλωση των φτωχών νοικοκυριών εκτιμάται στο 27,3% των δαπανών των μη φτωχών νοικοκυριών.
Επιπλέον, λόγω της σύνθεσης των φτωχών νοικοκυριών (ηλικιωμένοι, ανασφάλιστοι κλπ.) οι δαπάνες για υγεία ανέρχονται στο 8,3% του οικογενειακού τους προϋπολογισμού τους, ενώ των μη φτωχών σε 6,6%.
Οι δαπάνες στέγασης, στις οποίες περιλαμβάνεται και το πετρέλαιο θέρμανσης, ανέρχονται στο 18% του προϋπολογισμού των φτωχών νοικοκυριών, έναντι 11,4% για τα υπόλοιπα.
Ο αριθμός των φτωχών περιορίζεται στο 16% του πληθυσμού, εάν ληφθούν υπόψη όλες οι καταναλωτικές δαπάνες, ανεξάρτητα από τον τρόπο κτήσεως. Δηλαδή, συμπεριληφθούν το τεκμαρτό ενοίκιο από ιδιοκατοίκηση, τα ιδιοπαραγόμενα αγαθά, τα αγαθά και υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν από τον εργοδότη τους, άλλα νοικοκυριά, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και το κράτος.
Αλλάζουν τα καταναλωτικά πρότυπα
Η έρευνα καταγράφει επιβράδυνση της κατανάλωσης και μεταβολή του καταναλωτικού προτύπου των πολιτών, με μετατόπιση στις δαπάνες για στέγαση, μεταφορές, εκπαίδευση και ξενοδοχεία, καφενεία και εστιατόρια.
Επίσης, καταγράφεται μείωση στο οικογενειακό τραπέζι των προϊόντων που συνιστούν τη "μεσογειακή διατροφή".
Η μεγαλύτερη άνοδος καταγράφεται στις δαπάνες για ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφενεία (+33,4%) και στη στέγαση- ενοίκιο, ηλεκτρισμός, ύδρευση κ.λπ. (+30,2%), ενώ μείωση καταγράφεται μόνο στις δαπάνες για οινοπνευματώδη ποτά και καπνό (-4,4%), η οποία οφείλεται στις δαπάνες για τσιγάρα.
Σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα (2004), παρατηρείται μείωση στην ποσοστιαία κατανομή της δαπάνης για γαλακτοκομικά προϊόντα (0,6%), ψάρια (0,4%), λαχανικά (0,4%), φρούτα (0,1%) και ζάχαρη, μαρμελάδα, μέλι, γλυκά και ζαχαρωτά (0,4%) και αύξηση για αλεύρι, ψωμί, δημητριακά (0,9%), κρέας (0,8%), λοιπά είδη διατροφής (0,2%) και καφέ, τσάι, κακάο (0,2%).
Οι μηνιαίες ποσότητες ειδών διατροφής που καταναλώθηκαν παρουσιάζουν πτωτική τάση εκτός των ζυμαρικών (+12%) και του κρέατος (+1,4%).
Η μεγαλύτερη πτώση καταγράφεται στα προϊόντα αρτοποιίας (15,9%) και στο γιαούρτι (13,4%).
Αξιοσημείωτη αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες είναι η μείωση της κατανάλωσης σε φρούτα και λαχανικά κατά 1.598,98 και 2.318,69 γραμμάρια αντίστοιχα.
Πάντως, και το 2008, το σχετικά μεγαλύτερο μέρος των δαπανών αφορά σε είδη διατροφής (16,4%) και ακολουθούν οι δαπάνες για μεταφορές (13,4%), ενώ το μικρότερο μέρος των δαπανών αφορά στην εκπαίδευση.
Ανάλογα με τον τύπο των νοικοκυριών, διαφέρουν και τα πρότυπα κατανάλωσης, με τα μονομελή νοικοκυριά ηλικίας 65 ετών και άνω να δαπανούν μεγάλο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού για κρέας και ενδύματα, τα νοικοκυριά με έναν γονέα και με ένα ή περισσότερα παιδιά έως και 16 ετών για ενοίκιο, και τους υπόλοιπους τύπους των νοικοκυριών να ακολουθούν το γενικό πρότυπο.
Επίσης, τα νοικοκυριά με ένα μόνο άτομο ηλικίας 65 ετών και άνω έχουν δαπάνες που ανέρχονται στο 34% των μέσων δαπανών των νοικοκυριών της χώρας.
Τα νοικοκυριά που αποτελούνται από ένα ζευγάρι με τρία παιδιά και άνω έως και 16 ετών, έχουν δαπάνες που ανέρχονται στο 144,3% των μέσων δαπανών των νοικοκυριών της χώρας.
Τα νοικοκυριά με υπεύθυνο οικονομικά μη ενεργό ή άνεργο, δαπανούν, κατά μέσο όρο, το 74,6% της μηνιαίας δαπάνης από αγορές στο σύνολο της χώρας και το 41% των δαπανών των νοικοκυριών με υπεύθυνο αυτοαπασχολούμενο με μισθωτούς.
Ενώ, τα νοικοκυριά που διαμένουν σε αγροτικές περιοχές δαπανούν, κατά μέσο όρο, το 69% των δαπανών των νοικοκυριών που διαμένουν σε αστικές περιοχές.
Περισσότεροι οι υπολογιστές, τα κινητά και τα αυτοκίνητα
Επίσης, παρατηρείται σημαντική αύξηση (από 34% σε 42%) των νοικοκυριών που διαθέτουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στην κύρια κατοικία τους (μεταβολή αριθμού νοικοκυριών +25,9%), καθώς και αύξηση του ποσοστού των νοικοκυριών που διαθέτουν, τουλάχιστον, ένα κινητό τηλέφωνο (μεταβολή αριθμού νοικοκυριών +16,6%).
Επίσης, καταγράφεται αύξηση (από 9% σε 13,6%) των νοικοκυριών που διαθέτουν χώρους στάθμευσης στην κατοικία (μεταβολή αριθμού νοικοκυριών +54%), καθώς και αύξηση (από 66,6% σε 66,9%) του ποσοστού κατοχής, τουλάχιστον ενός επιβατικού αυτοκινήτου Ι.Χ. από τα νοικοκυριά (μεταβολή αριθμού νοικοκυριών +2,5% και του αριθμού των αυτοκινήτων +11,5%).
Στον αντίποδα, υπήρξε μείωση του αριθμού των νοικοκυριών που κατέχουν εξοχικές κατοικίες (3,3%) και σταθερό τηλέφωνο (6,4%).

* www.enet.gr  Παρασκευή 8 Οκτωβρίου 2010

Η ΑΔΕΔΥ Αρκαδίας καλεί σε απεργία



Το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Αρκαδίας, καλεί τα μέλη του να συμμετάσχουν στην 24ωρη Απεργία που έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ την ΠΕΜΠΤΗ 07.10.2010, για την:

* Ακύρωση του μνημονίου.
*  Επαναφορά και διεύρυνση των μισθολογικών, ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

Γιάννης Σ. Γιαννόπουλος: ''Η Γορτυνία διαθέτει “πόλους” ανάπτυξης, για να δημιουργηθούν νέες οικονομικές δραστηριότητες..."


Γιάννης Σπ. Γιαννόπουλος
Υποψήφιος Δήμαρχος Γορτυνίας
1. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να κατεβείτε υποψήφιος για δήμαρχος Γορτυνίας;
Η διοικητική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία, αλλά οι λανθασμένες επιλογές για τη χωροθέτηση ενός δήμου στη Γορτυνία και οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι δημιούργησαν αμφιβολίες για τον “Καλλικράτη” και την ισόρροπη ανάπτυξη ολόκληρης της Γορτυνίας. Πιστεύω όμως ότι δέν πρέπει να εγκλωβιστούμε σε ένα γενικότερο κλίμα απαξίωσης της πολιτικής, αλλά οφείλουμε να αξιοποιήσουμε τις αυξημένες αρμοδιότητες και δυνατότητες των νέων δήμων, ώστε να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τον τόπο και τους κατοίκους του.
Η κοινωνική συναίνεση και συμμετοχή είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιτυχία της μεταρρύθμισης. Εχω συνεχή πολιτική παρουσία στην Αρκαδία για πάνω από δέκα χρόνια, με επίκεντρο πάντα την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Γορτυνία. Είμαι Νομαρχιακός Σύμβουλος και έχω συμμετάσχει ως υποψήφιος βουλευτής στις εθνικές εκλογές. Κατεβαίνω ως υποψήφιος δήμαρχος με την πεποίθηση ότι η πολιτική πρέπει να είναι κοντά στον πολίτη και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι προνομιακό πεδίο για μια σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες.
2. Ποιο είναι το όραμα που έχετε για το δήμο και ποιοι οι πρωταρχικοί στόχοι που θα θέσετε εφόσον εκλεγείτε;
Η Γορτυνία πρέπει να μπει σε τροχιά ανάπτυξης, με σεβασμό στο πλούσιο φυσικό της περιβάλλον και προτεραιότητα στη βελτίωση του βιωτικού επιπέδου των κατοίκων της. Με αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων για την δημιουργία νέων οικονομικών δραστηριοτήτων, που θα αλληλοτροφοδοτούνται και δέν θα καταστρέφουν την υπάρχουσα παραγωγική δραστηριότητα. Με βάση τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και σκοπό την δημιουργία μιας “αναπτυξιακής ταυτότητας” της Γορτυνίας ως ενιαίου αγροτουριστικού χώρου.
Για την επιτυχία αυτού του αναπτυξιακού μοντέλου είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων των κατοίκων, κοινωνικών ομάδων, επαγγελματικών ενώσεων και επιμελητηρίων, ακόμα και των συλλόγων και των εθελοντών. Το επιχειρησιακό σχέδιο που προβλέπεται από τον “Καλλικράτη” μπορεί να δώσει προοπτική, με την αξιοποίηση των νέων θεσμών, όπως η επιτροπή διαβούλευσης και τα τοπικά σύμφωνα ποιότητας, που θα ανατρέψουν την αίσθηση εγκατάλειψης και θα δημιουργήσουν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης.
Η μεταβατική περίοδος είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς θα στηθούν νέες δομές, που πρέπει να είναι λειτουργικές, να μήν αναπαράγουν δυσλειτουργίες του παρελθόντος και να προσφέρουν διαφάνεια στους πολίτες. Στην προσπάθεια αυτή πρέπει να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή, η αξιοποίηση των νέων αντιλήψεων για την οργάνωση, αλλά και της εμπειρίας των νύν δημάρχων και συμβούλων των 8 δήμων που συνενώνονται. Με την καταγραφή όλων των έργων που είναι σε εξέλιξη ή σε φάση ωρίμανσης, ή ακόμα στο στάδιο της μελέτης, θα εξασφαλίσουμε ότι δέν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ για την ανάπτυξη της περιοχής.
3. Ποιες θεωρείτε πως είναι οι δυνατότητες ανάπτυξης του δήμου Γορτυνίας και σε ποιους τομείς;
Η Γορτυνία διαθέτει πολλούς “πόλους” ανάπτυξης, γύρω από τους οποίους μπορούν να δημιουργηθούν νέες οικονομικές δραστηριότητες, όπως το Μαίναλο, ο Λάδωνας και η λίμνη του Λάδωνα, ο Ερύμανθος, ο Αλφειός, τα φαράγγια του Λούσιου, της Γκούρας, του Τουθώα, το δάσος της Κάπελης, τα ιαματικά λουτρά της Ηραίας, και άλλα. Διαθέτει μοναδικούς παραδοσιακούς οικισμούς, ορεινούς όγκους με μονοπάτια, αρχαιολογικούς χώρους, πολλά μοναστήρια και πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Διατηρεί σημαντική πρωτογενή αγροτική παραγωγή, που μπορεί να τροφοδοτεί με προϊόντα με ονομασία προέλευσης, αλλά και να υποστηρίζεται από τις νέες δραστηριότητες.
Μπορούμε να μετατρέψουμε το μειονέκτημα της έλλειψης ανάπτυξης, που είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση του πανέμορφου φυσικού περιβάλλοντος, σε πλεονέκτημα, προβάλλοντας την “άγνωστ用Γορτυνία σε μικρή απόσταση από τα αστικά κέντρα. Να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον ελκυστικό για ιδιωτικές επενδύσεις, που θα σέβονται και δέν θα καταληστεύουν το φυσικό περιβάλλον. Με τέτοιο τρόπο, ώστε τα οφέλη να παραμένουν στην περιοχή και να αναβαθμίζουν το επίπεδο και την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Ο δήμος θα εξασφαλίζει τη διαφάνεια και θα αξιοποιεί τα έσοδα για τον βασικό κοινωνικό του ρόλο, με υπηρεσίες που θα βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.

4. Ποια είναι τα κυρίαρχα προβλήματα σήμερα των περιοχών που συνενώνονται στον “καλλικρατικό” Δήμο Γορτυνίας;
Η Γορτυνία, παρόλες τις κατά καιρούς εξαγγελίες, έχει παραμείνει εκτός των μεγάλων οδικών αξόνων της Πελοπονήσου. Ο νέος δήμος πρέπει να διεκδικήσει από την κεντρική διοίκηση την ολοκλήρωση των οδικών αξόνων ζωτικής σημασίας, με πρώτο τον οριζόντιο άξονα Τρίπολης – Αρχαίας Ολυμπίας, αλλά και βελτίωση της πρόσβασης προς Πάτρα και Μεγαλόπολη, Καλαμάτα. Η εσωτερική οδοποιία πρέπει να βελτιωθεί, καθώς σε πολλά σημεία έχει παραμείνει σε κατάσταση προπολεμική, πρόβλημα που επιδεινώνεται από τη μορφολογία της περιοχής.
Οι δημόσιες υπηρεσίες που μεταφέρονται στο δήμο είναι διασκορπισμένες σε όλη την έκταση του δήμου, ενώ υπάρχουν χωριά σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων ακόμα και από το πλησιέστερο ΚΕΠ. Η λειτουργικότητα του δήμου θα εξαρτηθεί από τη σωστή διασύνδεση των υπηρεσιών, που συντελούν στη διατήρηση του κοινωνικού ιστού και δέν πρέπει να μετακινηθούν, με χρήση των νέων τεχνολογιών. Η τεχνοκρατική παρέμβαση στην οργάνωση είναι ένας τομέας με τον οποίο θα ασχοληθώ προσωπικά, λόγω και της επαγγελματικής μου εμπειρίας στην πληροφορική, με στόχο την εξυπηρέτηση των δημοτών με τη μικρότερη δυνατή μετακίνηση, ακόμα και από το σπίτι.
5. Το σχέδιο “Καλλικράτης” δίνει τη δυνατότητα για ενιαία και ισόρροπη ανάπτυξη στους 8 “καποδιστριακούς” δήμους που συνενώνονται;
Το μοντέλο που απαιτείται για την ανάπτυξη αξιοποιεί την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά η πολιτική του δήμου δέν μπορεί να καθορίζεται από τους νόμους της αγοράς. Για να υπάρχουν οι βασικές υποδομές, όπως παροχή ρεύματος σε όλες τις κτηνοτροφικές μονάδες, χρειάζεται η πολιτική βούληση και αποφασιστική δράση της δημοτικής αρχής. Να δώσουμε λύσεις ρεαλιστικές, τεχνοκρατικά τεκμηριωμένες, που να είναι εφικτές στα πλαίσια των οικονομικών δυνατοτήτων του νέου δήμου.
Η ισόρροπη ανάπτυξη χρειάζεται την παρέμβαση της διοίκησης. Σε εθνικό επίπεδο προβλέπεται η σύσταση του ταμείου εξυγίανσης και αλληλεγγύης, Στο εσωτερικό του νέου δήμου χρειάζεται η εξισσορροπητική παρέμβαση της δημοτικής αρχής για τα θέματα υποδομών, κυρίως μέσα από το επιχειρησιακό σχέδιο. Θεσμοί όπως τα τοπικά σύμφωνα ποιότητας εξασφαλίζουν ότι η ανάπτυξη θα γίνεται προς όφελος ολόκληρου του δήμου.


*Συνέντευξη στην εφημερίδα “Ελευθερία” –

13/09/2010

H πρώτη Ελληνική σημαία με το λευκό σταυρό σε γαλανό φόντο, σχεδιάστηκε, uφάνθηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807.



Σ' αυτή ο μοναχός Νήφωνας όρκισε τους οπλαρχηγούς, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο τοu Γένους Επιφάνιο - Στέφανο Δημητριάδη και πολλούς άλλους, μετά από μεγάλη σύσκεψη που έκαναν στο Μοναστήρι της Ευαγγελιστρίας για να καταστρώσουν το σχέδιο δράσης τους.

Mε την μονάδα βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων'' στο "Αρκαδικό χωριό" τι γίνεται;

Μας ρώτησε προχθές, η κυρία Ερμηνεία Κ. που παραθερίζει εδώ και 29 χρόνια κάθε καλοκαίρι στο κάμπινγκ που είναι κοντά στο "Αρκαδικό χωριό" τι γίνεται με τον βιολογικό καθαρισμό των λυμάτων και ότι ενδέχεται να πηγαίνουν στη θάλασσα...
Ψάχνοντας να δούμε τι συμβαίνει, βρήκαμε το ρεπορτάζ από το "Καλάμι" ομογενειακό έντυπο και ηλεκτρονική έκδοση που αναφέρεται : Στα...άδυτα του «Αρκαδικού Χωριού»
'Eρευνα του «Καλαμιού» γύρω από τη σκανδαλώδη αυτή υπόθεση εξαπάτησης ομογενών


Αντιπροσωπεία, στην οποία συμμετείχε η Γραμματέας του ΣΑΕ Δρ. Σαραντοπούλου, με επικεφαλής τον Α’ Αντιπρόεδρο της Βουλής και πρώην υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γρηγόρη Νιώτη, επισκέφθηκαν πρόσφατα τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνο Μωραϊτη για το ζήτημα του «Αρκαδικού Χωριού» που αποτελεί ένα πατεντάτο σκάνδαλο σε βάρος ομογενών .
Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν ο Πρόεδρος της Κοινότητας του Αρκαδικού Χωριού κ. Παναγιώτης Καραχάλιος (ο οποίος είναι και ο εργολάβος που έχει αναλάβει την ανοικοδόμηση πολυτελών μεζονέτων στην παραλία πάνω στο κύμα!...), ο αντιπρόεδρος της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Καναδά κ. Νίκος Μαντάς, ο ομογενής από το Σικάγο Γεώργιος Βουτυρίτσας, ο ομογενής από τον Καναδά Ευάγγελος Ζεμπελίκος και ο δικηγόρος κ. Γιάννης Καραχάλιος.
Η κύρια υπεύθυνη του όλου σκανδάλου είναι η Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης («ΔΕΠΟΣ»), η οποία το 1986, αφού εισέπραξε τα χρήματα των ομογενών για τη δημιουργία ενός πρότυπου «ομογενειακού χωριού», τα κατασπατάλησε σε αλλότριους σκοπούς, εγκατέλειψε τελικά το πρόγραμμα, κήρυξε πτώχευση και άφησε τους ομογενείς στην ...ατυχία τους. Τώρα, οι τελευταίοι, διαμένουν τα καλοκαίρια (αλλά ορισμένοι και τους χειμώνες) σε έναν τριτοκοσμικό τόπο δίχως της κατάλληλες υποδομές, σε έναν οικισμό με ελλιπές οδικό δίκτυο, αφού πολλοί δρόμοι δεν έχουν ασφαλτωθεί, δίχως σωστά δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, χωρίς επαρκή φωτισμό, αφού η ΔΕΠΟΣ αθέτησε την συμφωνία που είχε γίνει εξαρχής και δεν διέθεσε τα απαραίτητα κονδύλια.

Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Ούτε ο κ. Νιώτης μπορεί πλέον να αποτελέσει αξιόπιστο φορέα ενεργειών προς αποκατάσταση της αδικίας σε βάρος των ομογενών, αφού επί των ημερών του στο ΠΑΣΟΚ ανέχθηκε –όπως επίσης ανέχθηκε και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας- το σκάνδαλο οι ομογενείς να καταβάλουν τα χρήματα και η ΔΕΠΟΣ να μην τελειώσει όλες τις κατοικίες, να μην φτιάξει τις υποδομές του οικισμού (που θα αποτελούσε και πρότυπο, τρομάρα τους!) ενώ λόγω της δημιουργηθείσης κατάστασης η ΔΕΗ ζητά από τους ομογενείς -ιδιοκτήτες εξωφρενικά ποσά ώστε να ηλεκτροδοτήσει ημιτελή τα σπίτια τους.
'Oπως παραδέχθηκε ο κ. Καραχάλιος, τριάντα Ομογενείς που προπλήρωσαν οικόπεδα αξίας τριών εκατ. ευρώ δεν τους έχει ακόμη αποδοθεί ακόμη (!) η περιουσία τους. Σημείωσε δε, ότι εάν είχε γίνει ομαλά η δόμηση στα 200 οικόπεδα, τα οποία έχουν πουληθεί σε Αποδήμους, η επένδυση αυτή θα απέφερε ποσό ύψους ογδόντα εκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα.
Ποιος, τώρα έδωσε στον κ. Καραχάλιο άδειες (όπως υποστηρίζει ότι έχει) για να χτίζει ο ίδιος διώροφες βίλες στην παραλία του «Αρκαδικού Χωριού» πάνω σε οικόπεδα που του «πούλησε» η ΔΕΠΟΣ, κυριολεκτικά πάνω στη θάλασσα αγνοώντας το νόμο που θέλει κτίσματα 50 μέτρα από το χειμέριο κύμα, αυτό φυσικά δεν μπορεί να το εξηγήσει κανείς...
Μάλιστα ο κ. Καραχάλιος, με την ιδιότητα και του προέδρου του χωριού, ζήτησε στην γενική Συνέλευση να αλλάξει το όνομα του Χωριού και να γίνει ''Ρεποντίνα'', προφανώς για να ξεχαστεί το όλο θέμα και να μην ξαναμιλήσει κανείς για το «Αρκαδικό Χωριό»!
Στο μεταξύ, τα «βάσανα» του Αρκαδικού Χωριού, τέλος δεν έχουν. Το Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο ξεκίνησε πριν 15 χρόνια, απορρόφησε περίπου 400.000.000 δρχ. συν 200.000 ευρώ που πλήρωσε η Νομαρχία επειδή η ΔΕΠΟΣ δεν είχε εξοφλήσει τον εργολάβο, σήμερα παραμένει ένας σκελετός από μπετόν στην κορυφή του λόφου που βρίσκεται το Αρκαδικό Χωριό, αφού το άφησαν ημιτελές!

Ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνος Μωραϊτης, ενώ δεσμεύτηκε (όπως και όλοι οι προκάτοχοί του) ότι θα δώσει προτεραιότητα στην επίλυση του θέματος, αμέσως άρχισε τις κωλυσιεργίες, ανακοινώνοντας ότι «το συντομότερο δυνατό» κλιμάκιο ειδικών αποτελούμενων από τον Α’ Αντιπρόεδρο της Βουλής και πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Γ. Νιώτη, στελέχη του υπουργείου, της νομαρχιακής και τοπικής αυτοδιοίκησης της Αρκαδίας, αλλά και εκπροσώπων του Αρκαδικού Χωριού και των Αποδήμων, των Παναρκαδικών Ομοσπονδιών, της Γραμματέως ΣΑΕ, θα μεταβεί στον οικισμό προκειμένου να διαπιστώσει με ποιον τρόπο θα επιλυθούν το συντομότερο δυνατόν τα προβλήματα λειτουργίας του Αρκαδικού Χωριού.
Ωστόσο τα προβλήματα είναι από χρόνια γνωστά σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής ιεραρχίας τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και την Νέας Δημοκρατίας.
Στις 6-9 2006, με το αριθμό πρ. 8498, η Παναρκαδική Ομογένεια ενημέρωσε λεπτομερώς τον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας για τα προβλήματα, επισυνάπτοντας μάλιστα και Απόφαση Διεύθυνσης Υγείας και Πρόνοιας Τμήμα Υγιεινής και Προστασίας Υγείας Τρίπολης Αρ. Πρ. 4278-2/8/2006, σχετικά με το Βιολογικό καθαρισμό.

Επίσης, Γράμμα του καθηγητή πανεπιστημίου Prof. Dr. Manfred Sietz της Γερμανίας προς το ΥΠΕΧΩΔΕ, σχετικά με το Βιολογικό καθαρισμού του Αρκαδικού Χωριού. Το έγγραφο κοινοποιήθηκε στον υφυπουργό Εξωτερικών, τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό, την ΓΓ Περιφέρεια Πελοποννήσου, τον Νομάρχη Αρκαδίας, τους βουλευτές Γρ. Νιώτη, Παν Σκανδαλάκη, Πέτρο Τασούλη, Ανδρέα Λυκουρέντζο και άλλους.
Στις 15-9-2006 με αριθ. Πρ. 1699 της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αρκαδίας Δ/ΝΣΗ Περιβάλλοντος, ανακοινώθηκε η απόφαση επιβολής Διοικητικών Κυρώσεων στην «ΔΕΠΟΣ Α.Ε.».
Επεβλήθη πρόστιμο 10.000 ευρώ επειδή:
1. Δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της υπερχείλισης της δεξαμενής αερισμού της μονάδος του βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων του Αρκαδικού Χωριού.
2. Δεν έχει υπολποιήσει όλα τα προβλεπόμενα από την υπ΄αριθ. 145/19.01.05 απόφαση της έγκρισης περιβαλλοντολογικών όρων της εν λόγω μονάδας όπως αυτή τροποποιήθηκε με την 1854/23-05-2006 όμοια απόφαση.
3. Προβαίνει σε διάθεση των λυμάτων στην ακτή, χωρίς την απαιτούμενη άδεια.
4. Διαθέτει στην ακτή λύματα ανεπεξέργαστα, με συνέπεια την ρύπανση και μόλυνση του περιβάλλοντος και την δημιουργία κινδύνου για τη Δημόσια υγεία.
Κατόπιν των ανωτέρω εκαλείτο η «ΔΕΠΟΣ» να διακόψει άμεσα την διάθεση των λυμάτων στην ακτή μέχρι τη χορήγηση της απαιτούμενης άδειας, ο δε φάκελος της υπόθεσης διαβιβάζετο στη δικαιοσύνη για ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων.

Βεβαίως το θέμα δεν σταματά εδώ. Ούτε και οι επίσημες αποφάσεις, επιστολές, έγγραφα προς υπουργούς, πρωθυπουργούς και δημόσιες υπηρεσίες.

Ως η κύρια υπεύθυνη του όλου σκανδάλου του "Αρκαδικού Χωριού", καταγγέλλεται από τον πρώην Πρόεδρο του Αρκαδικού Χωριού, κ. Νίκο Δεληγιάννη, η Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης («ΔΕΠΟΣ Α.Ε.») η οποία, όπως ήδη έχουμε γράψει, το 1986, αφού εισέπραξε τα χρήματα των ομογενών για τη δημιουργία ενός πρότυπου «ομογενειακού χωριού», τα κατασπατάλησε σε αλλότριους σκοπούς, προχώρησε μέχρι κάποιου βαθμού το έργο παραδίδοντας τα πρώτα σπίτια το 1993, αλλά, στη συνέχεια, εγκατέλειψε ημιτελές το πρόγραμμα, κήρυξε πτώχευση και άφησε τους ομογενείς στην …ατυχία τους.
Βέβαια, όπως γράψαμε, στις 15-9-2006 με αριθ. Πρ. οικ:1699 της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αρκαδίας Δ/νση Περιβάλλοντος, ανακοινώθηκε η απόφαση επιβολής Διοικητικών Κυρώσεων στην «ΔΕΠΟΣ Α.Ε.». Ωστόσο αυτό δεν έλυσε κανένα πρόβλημα ούτε διόρθωσε στο ελάχιστο την κατάσταση που βιώνουν τα τελευταία 15 χρόνια (!) οι ομογενείς του "Αρκαδικού Χωριού". Και να πει κανείς ότι δεν κίνησαν "γη και ουρανό" για να βρουν το δίκιο τους... Μέχρι τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή έφθασαν με σχετική επιστολή της Βασιλείας Δεληγιάννη, Προέδρου του Γυναικείου Τμήματος του Αρκαδικού Χωριού. Στην επιστολή αναφέρονται τρία βασικά -από τα πολλά- προβλήματα του χωριού, η υδροδότηση, ο βιολογικός καθαρισμός και η αποχέτευση, που καθιστούν προβληματική τη διαβίωση των ομογενών κατοίκων.

Στην καταγγελτική αυτή επιστολή προς τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, με ημερομηνία 16 Ιουλίου 2007, απάντησε το πρωθυπουργικό γραφείο με διαβιβαστικό (23 Ιουλίου 2007) προς τον καθ ύλη αρμόδιο Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά. "Σας διαβιβάζουμε την από 16.7.2007 επιστολή της κας Βασιλείας Δεληγιάννη, που στάλθηκε στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και παρακαλούμε, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, να εξετάσατε το θέμα στο οποίο αναφέρεται", σημειώνει στην διαβιβαστική επιστολή της η προϊσταμένη του Γραφείου Οργάνωσης και Διοίκησης του Πρωθυπουργικού Γραφείου.
Τώρα θα αναρωτηθείτε τι έκανε το "καθ ύλη αρμόδιο" Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Πως αντέδρασε στην επιστολή του Πρωθυπουργικού Γραφείου και στην "εντολή" να εξετάσει το όλο ζήτημα των καταγγελιών του σκανδάλου στο "Αρκαδικό Χωριό". Τέσσερις μήνες αργότερα (!) στις 23-11-2007 η Γενική Διευθύντρια Πολεοδομίας του ΥΠΕΧΩΔΕ με έγγραφό της (αρ. Πρωτ. 1679) διαβιβάζει την επιστολή της κας Δεληγιάννη στην ...ΔΕΠΟΣ Α.Ε., την κύρια, δηλαδή, υπεύθυνη του όλου σκανδάλου του "Αρκαδικού Χωριού", λόγω "αρμοδιότητος"!

Δηλαδή, αυτοί που, σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι κάτοικοι του Αρκαδικού Χωριού, κατασπατάλησαν τα 400 εκατ. Δρχ. αθετώντας τη συμφωνία που είχαν κάνει με τους ομογενείς, αυτοί που στο τέλος έβαλαν λουκέτο στην εταιρία, αυτοί οι ίδιοι είχαν «αρμοδιότητα» να …ψάξουν να δουν τι είχε γίνει!
Ωστόσο τα προβλήματα δεν είναι απλώς ισχυρισμοί των ομογενών. Είναι πιστοποιημένα από επίσημες αρχές του κράτους, όπως π.χ. τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας η οποία με έγγραφό της στις 26-6-2007 και Αρ. Πρωτ. 1452 προς την Περιφέρεια Πελ/νήσου με κοινοποίηση στο Δήμο Β. Κυνουρίας και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρίπολης, γνωστοποιεί ότι ''...μετά από αυτοψία που διενεργήσαμε στον βιολογικό καθαρισμό του Αρκαδικού Χωριού Δ.Β. Κυνουρίας, διαπιστώσαμε ότι συνεχίζεται η ανεξέλεγκτη επεξεργασία και διάθεση στη θάλασσα των υγρών αποβλήτων του οικισμού".
Η "τράμπα" των επισήμων εγγράφων από και προς τις "αρμόδιες" υπηρεσίες συνεχίζεται χωρίς να παράγεται αποτέλεσμα.Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση στο στο Δήμο, ο Δήμος στη ΔΕΠΟΣ και η ΔΕΠΟΣ στο... αρχείο της!
Στις 15-10-2007 ο τότε Πρόεδρος του Αρκαδικού Χωριού Νίκος Δεληγιάννης αναφέρει σε επιστολή του προς τον Υπουργό Υγείας Δημ. Αβραμόπουλο, με Αρ. πρωτ. 260 τα "φλέγοντα προβλήματα" του Αρκαδικού Χωριού και παρακαλεί "όπως επιμεληθείτε προσωπικά την επίλυσή των, διότι λάβαμε την επιστολή σας (27.7.2007) και σας ευχαριστούμε, αλλά δυστυχώς οι συνεργάτες σας στους οποίους είχατε παραπέμψει το θέμα, μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχουν ενεργήσει δεόντως"...
Να σκεφθεί κανείς ότι στην πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, όπως δημοσιεύθηκε στο Φύλλο της «Εφημερίδας της Κυβερνήσεως» στις 27 Φεβρουαρίου 1989, Αριθμός Φύλλου 61, η σύσταση του Αρκαδικού Χωριού δημιουργείτο "...για λόγους εθνικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς εν γένει δημοσίου συμφέροντος"!

Κάποιοι ίσως πουν, τόσα χρόνια πέρασαν, δεν βαρέθηκαν να ζητούν το δίκιο τους οι ομογενείς του Αρκαδικού Χωριού; Φαίνεται πως όχι, τουλάχιστον αν κρίνουμε από τις πρόσφατες ενέργειες του π. Προέδρου Νίκου Δεληγιάννη, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια με ημερομηνία 5 Ιουλίου 2010.
Εξάλλου τα ερωτήματα που μένουν αναπάντητα είναι πολλά και κρίσιμα: «Ένα Πολιτιστικό Κέντρο ξεκίνησαν να φτιάξουν πριν 15 χρόνια, έφαγαν τα λεφτά περίπου 400.000.000 δραχμές και έχουν μείνει τώρα μόνον μερικές κολώνες. Πού πήγαν τα λεφτά;» ρωτάει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο ομογενής Ν. Δεληγιάννης. Και προσθέτει:
«Μας ξεγέλασαν με ψεύτικα μεγάλα λόγια, ξοδέψαμε του κόσμου τα λεφτά και αποτέλεσμα αυτού είναι να μην έχουμε τις υποδομές που πρέπει ούτε σε οδικά δίκτυα, ούτε σε αποχετευτικά, ούτε υδρευτικά, ούτε Εκκλησία, ούτε Κοιμητήριο να μας θάψουν…».
«Αντί για ομογενειακό πλέον έχει καταντήσει οίκος εμπορίου, διάφοροι εργολάβοι αγοράζουν οικόπεδα φτιάχνουν βίλες και τις πουλάνε. Και αυτό έγινε γιατί άλλαξαν οι αετονύχηδες τρεις φορές τον Κανονισμό λειτουργίας του χωριού. Κανένας δεν έκανε μία έρευνα να δει πως πάει αυτό το χωριό; Τόσες διαμαρτυρίες έχουμε κάνει και κανείς δεν μας άκουσε ποτέ. Ώρες-ώρες περνάει από το μυαλό μου να παραστήσω το σπιτικό μου και να φύγω πάλι για την ξενιτιά. Αλλά δεν την αντέχω, αρκετά 50 χρόνια σκληρής δουλειάς και μαύρης στεναχώριας…».

Ο πρώτος Πολίτης της χώρας (η τελευταία τους Ελπίδα, όπως αποκαλεί τον κ. Κάρολο Παπούλια ο π. πρόεδρος του χωριού) δεν έμεινε άπραγος. Με την από 16 Αυγούστου (!) 2010 απαντητική επιστολή της Προϊσταμένης του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της Προεδρίας της Δημοκρατίας προς τον π. πρόεδρο του «Αρκαδικού Χωριού» τον ενημερώνει ότι «…διαβιβάσαμε αντίγραφο της επιστολής σας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής», (ναι, το γνωστό μας πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ) «με την παράκληση να εξετάσουν το θέμα…»! Με την «παράκληση»…
Με την ίδια «παράκληση» 15 χρόνια οι ομογενείς που κατέθεσαν τον ιδρώτα, το αίμα και τα νιάτα τους στην ξενιτιά αναζητούν το δίκιο τους, διεκδικούν τα λεφτά τους και βρίσκουν κλειστές πόρτες ή στην καλύτερη περίπτωση «διεκπεραιωτές» της αλληλογραφίας τους. Κρίμα...

Το «Καλάμι» μίλησε με τον πρώην Πρόεδρο του Αρκαδικού Χωριού κ. Νίκο Δεληγιάννη που απτόητος για 15 συναπτά έτη συνεχίζει τον αγώνα για τη δικαίωση των ομογενών. «Η κατάσταση στο χωριό μας είναι πλέον αφόρητη, Τα παιδιά μας δεν έρχονται πλέον γιατί δεν τα τραβάει τίποτα. Έχουμε καταντήσει ένα γερασμένο χωριό. Μια επίσκεψη θα σας πείσει για όλα όσα σας λέω».
-Η ΔΕΠΟΣ διαλύθηκε, τι περιμένετε τώρα, είναι το φυσιολογικό ερώτημα. «Εμείς, όπως έγραψα και στον Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνο Μωραϊτη με ημερομηνία 30 Αυγούστου 2010, ζητάμε να γίνει μία αναψηλάφιση της υπόθεσης, ένας λεπτομερής έλεγχος από ειδικούς υπαλλήλους της δίωξης του οικονομικού εγκλήματος».

Τα ερωτήματα είναι πολλά. Άλλες τόσες και οι απορίες: «Επιτρέπεται να χτίζουν 15 μέτρα από τον αιγιαλό και την παραλία; Πού είναι οι υπηρεσίες του κράτους που υποτίθεται ότι διαφυλλάττουν την περιουσία του;» ρωτά ο κ. Δεληγιάννης για να παρατηρήσει ότι «είναι τραγικό λάθος της Πολιτείας που άφησε να εξελιχθείη κατάσταση έτσι και σήμερα ο εργολάβος –που έφτιαξε πάνω από 150 σπίτια- να είναι και πρόεδρος του ομογενειακού χωριού, χωρίς να είναι ομογενής».
Σε μία εποχή όπου η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα υποχρεώνει την Κυβέρνηση Παπανδρέου να αναζητά σανίδα σωτηρίας στην προσέλκυση επενδύσεων και κεφαλαίων από το εξωτερικό, μηχανευόμενη ακόμη και αναβίωση της παλαιάς (από το 1974) ιδέας περί εκδόσεως ομολογιακών τίτλων για τους Ομογενείς, η ιστορία του Αρκαδικού Χωριού αποκτά συγκλονιστική επικαιρότητα αφού πρόκειται για την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα επένδυση που έχει πραγματοποιηθεί από ομογενείς και η οποία επένδυση όχι μόνο δεν απέβη κερδοφόρους για τους ομογενείς επενδυτές αλλά τους έχει καταδικάσει να ζουν κάτω από τριτοκοσμικές συνθήκες στο χωριό που ονειρεύτηκαν (και τους υποσχέθηκαν) ως πρότυπο οικισμό.
«Οι ομογενείς, επισημαίνει ο κ. Δεληγιάννης, νιώθουν πληγωμένοι και καταστραμμένοι. Επένδυσαν πολλά χρήματα και να η κατάληξη: Δεν έχουν καλά – καλά ούτε νερό να πληθούν αφού τους καλοκαιρινούς μήνες γίνονται διακοπές, παιδικές χαρές δεν έχουμε, όπως προβλέπονταν στα σχέδια, δρόμους δεν έχουμε, αποχετευτικό δίκτυο σωστό δεν έχουμε, χώρους αθλοπαιδιών, που αναφέρονται στο ΦΕΚ δεν μας έφτιαξαν, πράσινο δεν έχουμε, Πολιτιστικό Κέντρο έχουμε σε μορφή ολίγων κολώνων και το μόνο βέβαιο είναι ότι η ΔΕΠΟΣ πούλησε πολλά οικόπεδα και αντί τα χρήματα να επενδυθούν στις υποδομές του χωριού, χάθηκαν κατά τη διαδρομή. Αν είχαν επενδυθεί με διαφάνεια και καλό χειρισμό, όλα τα έργα θα είχαν γίνει και θα υπήρχαν χρήματα ακόμη διαθέσιμα. Αυτή είναι η πραγματικότητα», κατέληξε.

Το...ΣΑΕ!
Για το όλο ζήτημα έχει ενημερωθεί , με επιστολή, από τον Μάρτιο του 2008 και ο πρόεδρος ΣΑΕ Αμερικής κ. Θόδωρος Σπυρόπουλος, όπως είχε ενημερωθεί περίπου δύο χρόνια νωρίτερα (17 Οκτωβρίου 2006 – Αρ. Πρωτ. 230) και ο παγκόσμιος πρόεδρος του ΣΑΕ –τότε- κ. Αντριου Αθενς. «Απευθυνόμαστε σε σας, μετά από όλες τις πόρτες αρχών που χτυπήσαμε κι αγνοηθήκαμε, γιατί η ιδέα του Χωριού ξεκίνησε από Έλληνες των ΗΠΑ και Καναδά. Εμπιστεύτηκαν τις υποσχέσεις που τους είχαν δοθεί από τη μητέρα πατρίδα (…) άλλα περίμεναν και άλλα βρήκαν…», τόνιζαν μεταξύ άλλων στην προς Σπυρόπουλο επιστολή τους, μία επιστολή που έμεινε, δυστυχώς, αναπάντητη, όπως καταγγέλλουν οι ενδιαφερόμενοι, όπως αναπάντητους άφησε τους ομογενείς και ο κ. Άθενς παρά το ότι οι κάτοικοι του πολύπαθου Αρκαδικού Χωριού είχαν εκτιμήσει πως «εσείς (σ.σ. το ΣΑΕ) είσαστε οι μόνοι φορείς που μπορείτε να μας βοηθήσετε να ξεφύγουμε από αυτή τη μιζέρια που καθημερινά μας πνίγει».

Τώρα η Γραμματέας του ΣΑΕ Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου υπόσχεται να κινήσει τα νήματα ώστε να βρεθεί μία λύση. Ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκεται στα σκαριά μία επιτόπου μετάβαση και αυτοψία αρμοδίων παραγόντων παρουσία και της Γραμματέως του ΣΑΕ. Στο Υπουργείο Οικονομικών μελετάνε, λένε οι πληροφορίες, το «σχέδιο» για τα «ομόλογα των ομογενών». Ως συνήθως, όμως, οι κυβερνώντες δεν ρωτάνε κανέναν. Ούτε καν αυτούς που «λάνσαραν» την ιδέα. Δεν έχουν, φαίνεται, ενδιαφέρον να μάθουν τι έγινε το 1974 όταν ο τότε Πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής συγκάλεσε σύσκεψη του υπουργικού Συμβουλίου στην Μεγάλη Βρετανία με την συμμετοχή του τότε διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Ξεν. Ζολώτα, του Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιακώβου και του έχοντος την ιδέα του δανεισμού από την ομογένεια δημοσιογράφου εκδότη Μπάμπη Μαρκέτου, με αντικείμενο της πολυμελούς σύσκεψης ακριβώς την έκδοση ομολόγων αποκλειστικά για τους Απόδημους.
Θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουν οι κυβερνώντες γιατί απέτυχαν τότε οι διήμερες προσπάθειες για την έκδοση ομολόγων. Όπως θα ήταν διαφωτιστικό να μάθουν γιατί απέτυχε παταγωδώς το πείραμα της «Κτηματικής» στην Νέα Υόρκη, που είχε σαν αποτέλεσμα και την Τράπεζα να κλείσει το IRS απελαύνοντας το διοικητή της, πολλοί ομογενείς να χάσουν τα λεφτά τους και κάποιοι –λίγοι- να πάνε και στη φυλακή!

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα επαναλάβουν οι σήμερον κρατούντες τα ίδια τραγικά λάθη. Και ας ελπίσουμε ότι επιτέλους κάποιοι θα αφυπνιστούν και θα κοιτάξουν με σοβαρότητα την υπόθεση του «Αρκαδικού Χωριού» που από «πρότυπο» κατάντησε παράδειγμα προς αποφυγήν.


Τι προηγήθηκε
Αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα «Το Παρόν της Κυριακής», κατατοπιστικό εισαγωγικό ρεπορτάζ του γνωστού στην Ομογένεια, έγκριτου δημοσιογράφου, Χρήστου Μαλασπίνα.
Το άρθρο αυτό έθεσε υπόψη μας ο πρώην πρόεδρος του «Αρκαδικού Χωριού» Νίκος Δεληγιάννης, ο οποίος χρόνια τώρα αγωνίζεται για να βρουν το δίκιο τους μία χούφτα ομογενών που πίστεψαν «στα λόγια τα ωραία τα μεγάλα» της πατρίδας, με αποτέλεσμα να βάλουν χρήματα προκειμένου να αποκτήσουν μία εξοχική κατοικία στην Αρκαδία και να βρεθούν αντιμέτωποι με οικονομικά σκάνδαλα, με δημοσιοϋπαλληλική αναλγησία και με το διεφθαρμένο κράτος…
Μεταφέρουμε αυτούσιο το άρθρο με τους τίτλους κλπ. που είχε όταν δημοσιεύθηκε στην αθηναϊκή εφημερίδα «Το Παρόν της Κυριακής» (13 Απριλίου 2008) ανοίγοντας την έρευνα γύρω από αυτό το θέμα, γιατί δεν είναι μόνον οι συγκεκριμένοι ομογενείς που ζημιώθηκαν –αφού ποτέ δεν έλαβαν σωστά αυτά για τα οποία πλήρωσαν- είναι και άλλες παρόμοιες προσπάθειες που ναυάγησαν κι αυτές εξαιτίας του αποτυχημένου μοντέλου του «Αρκαδικού Χωριού».
Και είναι και η κυοφορούμενη από την ελληνική Κυβέρνηση σκέψη για έκδοση «ομολόγων της διασποράς», που ενδέχεται να βάλουν σε νέες περιπέτειες την Ομογένεια, αν δεν μελετηθούν και εφαρμοστούν σωστά, κατά το απαράδεκτο «πρότυπο» της αλήστου μνήμης «Κτηματικής», που άφησε βαθιές ουλές στην Ομογένεια των ΗΠΑ.
Θυμίζουμε ότι άρθρο με τίτλο «Ομογενειακό δάνειο» για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (αντί του «δίσκου επαιτείας») είχε δημοσιεύσει πρόσφατα στην μηνιαία επιθεώρηση «Φωνή των Αποδήμων» ο κ. Χρήστος Μαλασπίνας, αναφερόμενος σε παλαιότερη ιδέα του πρώην εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα», Μπάμπη Μαρκέτου.

«Αρκαδικό Χωριό», σαν πλοίο που ναυάγησε
(Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΛΑΣΠΙΝΑ)
Το 1986 αποτελούσε ένα ευφάνταστο οικιστικό όραμα του τότε Νομάρχη Αρκαδίας κ. Γρηγόρη Νιώτη και του τότε ΥΦΥΠΕΞ αρμόδιου για θέματα Απόδημου Ελληνισμού κ. Γιώργου Παπανδρέου. Το 1993 έγινε μία πολλά υποσχόμενη ημιτελής παραθεριστική πραγματικότητα. Το 2008 εξελίχθηκε σε ένα ναυαγισμένο όνειρο ομογενών. Όλα αυτά μέσα σε μόλις 20 χρόνια...

Ο λόγος για το ''Αρκαδικό Χωριό'' ή διαφορετικά για το πρότυπο θερινού παραθαλάσσιου οικισμού στην Κυνουρία όπου θα παραθέριζαν οι Ελληνες του εξωτερικού που κατάγονταν από την γύρο περιοχή.
Οι ομογενείς μάζεψαν τις οικονομίες τους, τις κατέθεσαν, μαζί με τα όνειρά τους, στην Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας Οικισμού και Στέγασης (ΔΕΠΟΣ) και αυτή φρόντισε για τα περαιτέρω απίστευτα.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή:
24 Ιούλιου 1986. Ο Γιώργος Παπανδρέου αναγγέλλει το σχέδιο του ''Αρκαδικού Χωριού'' που θα φιλοξενήσει τους Αρκάδες των Ηνωμένων Πολιτειών σε μία παραθαλάσσια έκταση στο Αστρος όπου θα χτίζονταν περίπου 580 σπίτια σε έκταση περίπου 700 στρεμμάτων.
Την κατασκευή του πρότυπου οικισμού (που θα λειτουργούσε πιλοτικά) ανέλαβε η ΔΕΠΟΣ και, μάλιστα, όπως είχε τονίσει ο τότε πρόεδρος Γιάννης Καλαντίδης, ''χωρίς να λείψει το παραδοσιακό χρώμα σ αυτό το περιβάλλον που θα έχει την ιδιαιτερότητα να «αγκαλιάσει» τη νέα γενιά των αποδήμων''. (''Τα Νέα'', 25 Ιουλίου 1986).
Το 1987 το ΥΠΕΧΩΔΕ παραχωρεί 605 στρέμματα. (ΦΕΚ 61/27 Φεβρουαρίου 1989). Αναπτύσσεται πρόγραμμα παραθεριστικών οικιών 4ρων τύπων.
Οι ομογενείς θα χρηματοδοτούσαν, αγοράζοντας τα οικόπεδα από την ΔΕΠΟΣ με συμβόλαια.
Εκδηλώνεται ενδιαφέρον για τις πρώτες 100 κατοικίες και υπογράφονται ιδιωτικά προσύμφωνα.
Το 1988 μπαίνουν οι μπουλτόζες, ανοίγονται δρόμοι και ξεκινά το έργο της δημιουργίας του πρώτου παραθεριστικού ομογενειακού χωριού στην Ελλάδα.
Το 1990 το έργο εξελίσσεται. Ξεκινούν τα πρώτα έργα υποδομής ενώ η ΔΕΠΟΣ, παρά το ότι στο μεταξύ είχε αλλάξει δύο διοικήσεις, προχωρούσε ομαλά στην δημιουργία του Αρκαδικού Χωριού.
Το 1993 παραδίδονται τα πρώτα σπίτια στους ομογενείς.
Από εδώ αρχίζουν τα παρατράγουδα. Οι ομογενείς συνεισέφεραν περίπου 500 εκ. δραχμές για την πραγματοποίηση των απαραίτητων έργων υποδομής ενώ η ΔΕΠΟΣ, που εκτός από τα Ευρωπαϊκά προγράμματα είχε και την εκμετάλλευση 70 οικοπέδων στο χωριό προκειμένου να αυτοχρηματοδοτηθεί το όλο έργο, ''χρόνια τώρα εισπράττει τα λεφτά από την πώληση των οικοπέδων χωρίς να φροντίζει παράλληλα τη συνέχιση του έργου που ανέλαβε'', όπως καταγγέλλουν οι ομογενείς σε πρωτοκολλημένη αναφορά τους προς το Δήμο Κυνουρίας (6/9/06).

Η αστοχία της ΔΕΠΟΣ στην ολοκλήρωση των έργων υποδομής όχι μόνον δεν επιτρέπει στους ομογενείς να δουν αξιοποιούμενα τα χρήματα του πολυετούς μόχθου τους στην ξενιτιά, αλλά, αντιθέτως, έχει υποβαθμίσει το πείραμα μειώνοντας και την αγοραστική αξία των σπιτιών, αφού πολλά έργα υποδομής δεν έγιναν καν. Άλλα δεν ολοκληρώθηκαν. Και άλλα, δεν δούλεψαν σωστά.
Αποτέλεσμα. Ακόμη και σήμερα το «Αρκαδικό Χωριό» και οι ομογενείς κάτοικοί του, που υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να κατοικήσουν και να ζήσουν τα καλοκαίρια στο χωριό αξιοπρεπώς, ταλαιπωρούνται από πολλά προβλήματα, τα οποία σταχυολογούνται ως ακολούθως:
- Έλλειψη νερού κυρίως τους θερινούς μήνες!
- Βιολογικός καθαρισμός ημιτελής και εκτός λειτουργίας.
- Αποχετευτικό σύστημα ασυντήρητο.
- Φωτισμός δρόμων ελλιπής.
- Ασφαλτόστρωση δρόμων κακή.
- Πολιτιστικό Κέντρο ημιτελές.
- Ιχθυοτροφεία περιμετρικά (οικολογική καταστροφή).

''Περίπου 160 οικογένειες ομογενών έχουμε επενδύσει σε κατοικίες και δεν έχουμε ούτε νερό να πιούμε'', είναι η κραυγή απελπισίας του προέδρου του Δ.Σ. του Αρκαδικού Χωριού Ν. Δεληγιάννη προς το ''Παρόν της Κυριακής''. Και προσθέτει: ''Ζούμε σε ένα τριτοκοσμικό χωριό. Η ΔΕΠΟΣ πούλησε τα οικόπεδα και καταχράστηκε τα χρήματα. Ο,τι έργα έκαναν στις αρχές ήταν όλα εφήμερα και δεν λειτουργούν πια. Οι αρμόδιοι και οι υπεύθυνοι του κράτους κρύβονται''.
Ο Γρηγόρης Νιώτης, που ως Νομάρχης Αρκαδίας, αλλά αργότερα και ως υφυπουργός Εξωτερικών χειρίστηκε και αυτός το θέμα, υποστηρίζει σε δηλώσεις στο ''Παρόν της Κυριακής'' ότι ''οι ομογενείς έχουν δίκιο αν και οι ίδιοι δεν είναι άμοιροι κάποιων ευθυνών''.
Όπως αναγνωρίζει ο κ. Νιώτης, αν και επί των ημερών του είχαν εξευρεθεί, με κόστος 400 εκ. δρχ., 2000 κυβικών μέτρων νερού ημερησίως ''οι δήμαρχοι των γύρω περιοχών το διένειμαν σε ψηφοφόρους τους και δεν πήγε ποτέ στο Αρκαδικό Χωριό το οποίο υδρεύεται με βυτιοφόρα!''.
Ετσι, παρά τις γεωτρήσεις που πραγματοποίησε η ΔΕΠΟΣ ''η άνω περιοχή το καλοκαίρι δεν έχει νερό''.
Ο κ. Νιώτης, αναφερόμενος στο Πολιτιστικό Κέντρο επισημαίνει ότι ''έμεινε στα μπετά''. Χάθηκαν λεφτά του Β’ ΚΠΣ ενώ δεν μπήκε το έργο στο Γ΄ΚΠΣ με αποτέλεσμα ''να μείνει έτσι''.
Ο κ. Νιώτης καλεί την πολιτεία ''να τιμήσει την υπογραφή της'' προχωρώντας στην άρση των δυσκολιών διαβίωσης που παρουσιάζονται στο Αρκαδικό Χωριό.
Από την πλευρά τους οι αρμόδιοι της ΔΕΠΟΣ παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις αποφεύγουν να προβούν σε δηλώσεις, ενώ το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου του χωριού έχει προχωρήσει σε έγγραφες καταγγελίες που έχουν φτάσει μέχρι και το γραφείο του Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Πέραν από το γεγονός ότι ταλαιπωρούνται 160 οικογένειες ομογενών που πίστεψαν στα ''λόγια τα ωραία τα μεγάλα'' τέσσερα ακόμη πιλοτικά χωριά που επρόκειτο να χτιστούν (στην Καλαμάτα και αλλού) πάνω στα χνάρια του ''Αστρον Κυνουρίας, παραμένουν στα χαρτιά μετά το φιάσκο του Αρκαδικού Χωριού.
Να σημειώσουμε ότι η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας με απόφασή της (15.09.06) έχει επιβάλλει στην ΔΕΠΟΣ πρόστιμο ύψους 10.000 ευρώ διότι ''δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για την αποτροπή της υπερχείλισης της δεξαμενής αερισμού της μονάδας βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων'', επειδή ''δεν έχει υλοποιήσει όλα τα προβλεπόμενα από την υπ’ αριθμ. 145/19.01.05 απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων της εν λόγω μονάδος'', επειδή ''προβαίνει σε διάθεση των ανεπεξέργαστων λυμάτων στην ακτή και, εν τέλει, διαβιβάζει το φάκελο της υπόθεσης στη δικαιοσύνη ''για την ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων''.

Eκδήλωση "186 χρόνια της άλωσης της Τριπολιτσάς" με ομιλητή τον ιστοριοδίφη καπετάν Νικόλα Κωστάρα









Από την εκδήλωση "186 χρόνια της άλωσης της Τριπολιτσάς" με ομιλητή τον ιστοριοδίφη  καπετάν Νικόλα Κωστάρα που έγινε το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010 στο Πνευματικό Κέντρο Βριλησσίων που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Αρκάδων Βριλησσίων.
Πάνος Σ. Α.

* * *



Κολοκοτρώνης Θεόδωρος 

(1770-1843)


Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν Κλέφτης, πολιτικός στην Ελλάδα και καπετάνιος και στρατηγός της Επανάστασης του 1821. Γνωστός και ως Γέρος του Μοριά.

Γεννήθηκε στο Ραμαβούνι της Μεσσηνίας, καταγόταν από το Λιμποβίσι και πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Αλωνίσταινα της Αρκαδίας που ήταν τόπος καταγωγής της μητέρας του, Ζαμπίας Κωτσάκη (εκεί κατέφυγαν οι δυο τους, μετά το θάνατο του πατέρα). Ο πατέρας του Θεόδωρου, Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, πήρε μέρος στην ένοπλη εξέγερση που υποκινήθηκε από την Αικατερίνη Β' της Ρωσίας το 177O, και σκοτώθηκε σε συγκρούσεις
 με τους Τούρκους μαζί με δύο αδελφούς του. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης εισχώρησε στα σώματα των Κλεφτών της Πελοποννήσου και ήδη στα 15 του έγινε καπετάνιος.

Έχοντας αποκτήσει πείρα και στη θάλασσα ως κουρσάρος, το 18Ο5 πήρε μέρος στις ναυτικές επιχειρήσεις του ρωσικού στόλου κατά το ρωσοτουρκικό πόλεμο. Τον Ιανουάριο του 18Ο6 κι ενώ βρισκόταν στην Πελοπόννησο, βγήκε διάταγμα δίωξής του. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να ακολουθήσει πολύμηνη περιπετιώδης και δραματική καταδίωξη του από τους Τούρκους σε πολλά χωριά και πόλεις της Πελοποννήσου. Κατάφερε, τελικά, 
μαχόμενος να διαφύγει με πλοιάριο, ξεκινώντας από περιοχή στα ανατολικά του Λακωνικού κόλπου και περνώντας στα ρωσοκρατούμενα Κύθηρα. Από το 181Ο υπηρέτησε στο ελληνικό στρατιωτικό σώμα του αγγλικού στρατού στη Ζάκυνθο και τιμήθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη για τη δράση του εναντίον των Γάλλων.

Το 1818 μυήθηκε ο Κολοκοτρώνης στη Φιλική Εταιρεία και άρχισε να προετοιμάζει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Ως απεσταλμένος της στη Μάνη σήκωσε τη σημαία της επανάστασης στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821. Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του αγώνα, όπως στη νίκη στο Βα
λτέτσι (14 Μαΐου 1821) και στην άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), όπου έγινε σφαγή των άμαχων Τούρκων και Εβραίων - περίπου 40.000. Επίσης πρωτοστάτησε στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια (26 Ιουλίου 1822), όπου διέσωσε τον Αγώνα στην Πελοπόννησο, αφού πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρόλα αυτά δεν απέφυγε τη ρήξη. Μετά από ένοπλες συγκρούσεις, ο ίδιος και ο γιος του συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο Ναύπλιο.

Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά του Κολοκοτρώνη στα απομνημονεύματά του σχετικά με την κατάληψη της Τριπολιτσάς: Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: «Άϊντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί», και διέταξα και το έκοψαν.

Ο Σουλτάνος ζήτησε τη βοήθεια της Αιγύπτου για να σταματήσει την Επανάσταση, οπότε ο γιος του Μεχμέτ Αλή και διάδοχος του αιγυπτιακού θρόνου Ιμπραήμ αποβιβάστηκε το 1825 στην Πελοπόννησο. Η Σφακτηρία και το Ναυαρίνο έπεσαν στα χέρια των Αιγυπτίων και τότε ο Κολοκοτρώνης αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Χωρίς αξιόλογο στρατό ξεκίνησε ο Κολοκοτρώνης και πάλι τον κλεφτοπόλεμο που διήρκεσε ως το 1828, όταν στην Ελλάδα έφτασε το στράτευμα του στρατηγού Μεζόν με εντολή του Καρόλου Α' της Γαλλίας για να διασώσει την επανάσταση από τα αιγυπτιακά στρατεύματα.
Αξίζει να τονιστεί η στρατηγική φυσιογνωμία του Κολοκοτρώνη, καθώς διοικούσε τα στρατεύματα με ιδιοφυή τρόπο, χρησιμοποιώντας τις τακτικές του κλεφτοπολέμου, ώστε να μπορεί να ανταπεξέρχεται το στράτευμα στην αριθμητική υπεροχή του αντιπάλου. Ενδεικτικό της δυσκολίας του αγώνα του '21 είναι το παρακάτω απόσπασμα από τα απομνημονεύματα του:
«O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου.»

Επίσης μεγάλη σημασία έδινε στην καταστροφή των πόρων (τροφές - ζωοτροφές) του αντιπάλου καθώς και στην εξασφάλιση τροφής για το στράτευμά του. Αναγνώρισε πολλές φορές το έργο και την σημασία των Ελλήνων κτηνοτρόφων που εξασφάλιζαν με τα χιλιάδες ζώα τους τροφή για την υποστήριξη των μαχητών και γενικά της επανάστασης.

Ως το τέλος της επανάστασης ο Κολοκοτρώνης συνέχισε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα στρατιωτικά και πολιτικά πράγματα της εποχής. 
Υπήρξε στη συνέχεια ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια και πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την ενθρόνιση του Όθωνα. Το 1833, όμως, οι διαφωνίες του με την αντιβασιλεία τον οδήγησαν, μαζί με άλλους αγωνιστές, πάλι στις φυλακές του Ιτς-Καλέ στο Ναύπλιο, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και στις 25 Μαΐου 1834, μαζί με τον Πλαπούτα, καταδικάστηκε σε θάνατο. Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα το 1835, οπότε και ονομάστηκε στρατηγός και έλαβε το αξίωμα του «Συμβούλου της Επικρατείας».

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα «Απομνημονεύματά» του που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο 
«Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε μια νύχτα του 1843 από αποπληξία, επιστρέφοντας από γλέντι στα βασιλικά ανάκτορα.

Σημείο αναφοράς της ομιλίας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στη Πνύκα (1838) αποτελεί το παρακάτω απόσπασμα: 
«Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: "που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα", αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».

Παιδιά του ήταν ο Γιάννης, που έγινε στρατιωτικός και μετέπειτα πρωθυπουργός, ο Κωνσταντίνος, ο Πάνος, που σκοτώθηκε το 1829, και η Ελένη, σύζυγος του Νικήτα Σταματελόπουλου (Νικηταρά).

ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ - ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ




...εκτός από την σημερινή μιζέρια... 

υπάρχει και το μεγαλείο τούτου του τόπου, 

που αξίζει να έχουμε μέσα μας... 

καλή Κυριακή σε όλους τους φίλους...