
Σε εκείνους που άφησαν πίσω τους,
στον δρόμο που πέρασαν χαρακιές,
Σε εκείνους που ότι ονειρεύτηκες
καιότι δεν τόλμησες να ονειρευτείς
το φέρανε εμπρός σου.Σε εκείνους
που σε δύσκολους καιρούς
απλώσανε τα στήθη τους ασπίδα να σε σώσουν.
Σε εκείνους που σήμερα ζουν ξεχασμένοι απ΄όλους.
Μα ζουν.Στον ελεύθερο αέρα που αναπνέουμε,
στα ήσυχα βράδια που ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε,
στο άρωμα των γιασεμιών,στην αλμύρα της θάλασσας.
Σε εκείνους που άφησαν το αίμα τους να κυλίσει
θυσία στον βωμό της καθημερινότητας μας.
Σε όλους εκείνους που δεν γνώρισα
μα χάρη σ΄αυτούς υπάρχω σήμερα.
Εσείς που με τον αγώνα σας δικαιώσατε
την ζωή μας,Εσείς που με το αίμα σας
χαράξατε την πορεία μας.
Εσείς που με την ζωή σας χαρίσατε την ελευθερία μας.
ΕΣΕΙΣ
Αδικημένοι μα τόσο δίκαιοι.
Στερημένοι μα τόσο απλόχεροι.
Τιμημένοι μα τόσο ξεχασμένοι...
Αναστασία
Θεσσαλονίκη
<anastasiablogspot@gmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου