~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................................................ * Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Γραφεία Εφημερίδας: Πυθίας 6, πλατεία Κυψέλης ΤΚ 11364 Αθήνα, Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

* Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" στη δ/νση: - https://arkadiko-vima.blogspot.gr/

28 χρόνια

28 χρόνια
........................Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, τηλ.: 210 8656.731, 6974 796681, email: petrosaivalis@gmail.com

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

Ο δρόμος Λεωνιδίου Αρκαδίας: Πόσοι ακόμα πρέπει να σκοτωθούν για να γίνει κάτι!

Ένας δρόμος 100 χρόνια,

4 χιλιόμετρα, 14 νεκροί

Το 1910 στο Λεωνίδιο Αρκαδίας και για τις ανάγκες της εποχής διάνοιχτε ένας δρόμος. Το Λεωνίδιο τότε δεν είχε πρόσβαση παρά μόνο την Θάλασσα. Η απόσταση 4 χιλιόμετρα.Στην Ελλάδα το 1910 υπήρχαν ελάχιστα αυτοκίνητα, στο Λεωνίδιο 1. Τα ζώα με η` χωρίς κάρα ήταν το μεταφορικό μέσον για αρκετά χρόνια μετά, ο δρόμος εξυπηρετούσε άριστα τις ανάγκες της εποχής.Αρκετά χρονιά αργότερα επί χούντας το 1968, ο δρόμος έγινε άσφαλτος, τότε τα αυτοκίνητα στην περιοχή ήταν 20-30...Από τότε μέχρι σήμερα άλλαξαν αρκετές κυβερνήσεις, αρκετά κυβερνητικά στελέχη πέρασαν από το Λεωνίδιο, πολλοί Λεωνιδιώτες πέρασαν από την κεντρική κρατική εξουσία. Ποτέ αυτός ο δρόμος δεν ήταν στα έργα που έπρεπε να γίνουν στην περιοχή, ποτέ. Ο δρόμος παραμένει όπως το 1910 που ήταν για 1 αυτοκίνητο, ο ίδιος με το 1968 που τα αυτοκίνητα ήταν 30...

Σήμερα είναι ο πιο πολυσύχναστος δρόμος της περιοχής, χιλιάδες τα αυτοκίνητα από τους ντόπιους και τους επισκέπτες μας. Δε νομίζω ο κατασκευαστής το 1910 να είχε προβλέψει τις σημερινές ανάγκες. Δε νομίζω ότι πίστευε ότι το έργο του είχε προοπτική 100 ετών χωρίς καμιά ουσιαστική παρέμβαση.Τα τελευταία χρόνια, 14 παιδιά από το Λεωνίδιο έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή σε αυτά τα 4 χιλιόμετρα.
Και κάθε χρόνο και από ένας.
Πάνω από 10 ατυχήματα κάθε χρόνο, Και!! Δεν αλλάζει τίποτα.Δεν αλλάζει με τίποτα, όπως και τα μυαλά αυτών που κυβερνούν τον τόπο! 4 χιλιόμετρα είναι, 4 χιλιόμετρα ευθεία.. 100 χρονιά και 14 νεκροί!
Πόσοι ακόμα πρέπει να σκοτωθούν για να γίνει κάτι! πόσοι;
Την ανωτέρω επιστολή μας την έστειλε το leonidiog.blogspot.com και την δημοσιεύουμε ως έχει.
*από το http://www.arcadians.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=705&Itemid=1

Δεν υπάρχουν σχόλια: