~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων.......................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Γραφεία Εφημερίδας: Πυθίας 6, πλατεία Κυψέλης ΤΚ 11364 Αθήνα, Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

28 χρόνια

28 χρόνια
........................Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, τηλ.: 210 8656.731, 6974 796681, email: petrosaivalis@gmail.com

Αρκαδικό Βήμα: "Το Κάστρο της Καρύταινας και του Κολοκοτρώνη είναι εθνικό κεφάλαιο, ανήκει στην Ελλάδα και είναι σύμβολο της ύπαρξης μας σαν σύγχρονο Κράτος". Φίλοι Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής Αρκαδίας "Ανθη της Πέτρας"

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

Ιωάννης Μαρουλάς, ο Αρκάς γιατρός στον οποίον χρωστώ την ζωή μου μέσα από την περιπέτεια του καλοκαιριού κι ο οποίος αναπαύεται από την Τετάρτη 30/3 στο νεκροταφείο Τριπόλεως...

  KOIΝΩΝΙΚΑ  

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑΝΝΗ
Υπάρχει ένα ρητό που λέει πως η ζωή του κάθε ανθρώπου μεγαλύνεται αν κάνει κάτι που να αξίζει να γραφτεί ή αν γράψει κάτι που να αξίζει να γίνει. Τέτοια περίπτωση ήταν ο Ιωάννης Μαρουλάς, ο Αρκάς γιατρός  στον οποίον χρωστώ την ζωή μου μέσα από την περιπέτεια του καλοκαιριού κι ο οποίος αναπαύεται από την Τετάρτη 30/3 στο νεκροταφείο Τριπόλεως... 
Το προσωπικό θέμα όμως είναι άσχετο μπροστά στην πάνδημη θλίψη που αφήνει στον Αττικό Δήμο Φιλαδέλφειας Χαλκηδόνας (κι ίσως και στην γενέτειρα του) ο θάνατος ενός ανθρώπου παλαιάς κοπής και παλαιού ήθους (συγγνώμη για τις υπεραπλουστευμένες γενικεύσεις αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια). Ενός συνανθρώπου με μια βαθύτατη αίσθηση πνευματικότητας, με την πιο μεστή σημασία της λέξης K Ενός γιατρού πάντοτε δίπλα στον συνάνθρωπο του δίχως ίχνος αλαζονείας, με την αλληλεγγύη της πράξης κι όχι της φράσης. 
Υπομονετικός, γλυκομίλητος, χωρίς καμιά νύξη ώστε να σε οδηγήσει στο ιδιωτικό του ιατρείο (φαινόμενο που δεν το έχω ξαναδεί) πρόθυμος να σε δει στο ΠΕΔΥ χωρίς ραντεβού, πρόθυμος να ρωτά για την υγεία των ασθενών του κοινούς γνωστούς και να τους καλεί να πάνε να τον δούνε. Ο γιατρός/θεραπευτής ως κέντρο της κοινότητας δηλαδή, μια αρχαία παράδοση που χάθηκε μαζί με τον ανιμισμό, την αίσθηση πως τα πάντα έχουν ψυχή, ακόμη κι οι πέτρες. 
Ο Γ. Μαρουλάς πέθανε έναν “άδοξο” θάνατο (από αναθυμιάσεις θερμαντικού σώματος στο διαμέρισμα του και μάλιστα στα 58 του μόλις χρόνια) αλλά έζησε μια ένδοξη ζωή. Γιατί η αληθινή δόξα είναι η υστεροφημία, η μνήμη, που αφήνουμε στην καρδιά των ανθρώπων. Οι πράξεις μας που αξίζει να γραφτούν ώστε να μνημονεύονται, οι λέξεις μας που αξίζουν να γίνουν πράξη.
                                  
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑΝΝΗ
Ελένη Καρασαββίδου

Δεν υπάρχουν σχόλια: