..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Γραφεία Εφημερίδας: Πυθίας 6, πλατεία Κυψέλης ΤΚ 11364 Αθήνα, Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, Σύμβουλος Έκδοσης: Πάνος Σ. Αϊβαλής
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

28 χρόνια

28 χρόνια
........................Εκδότης Πέτρος Σ. Αϊβαλής, τηλ.: 210 8656.731, 6974 796681, email: petrosaivalis@gmail.com

Η αρχαία Αρκαδία δεν είχε τα όρια του σημερινού νομού και ήταν αποκλειστικά μεσόγεια, καταλαμβάνοντας το εσωτερικό της Πελοποννήσου, χωρίς να βρέχεται καθόλου από θάλασσα. Περιελάμβανε τις επαρχίες, Μαντινείας, Γορτυνίας, Μεγαλοπόλεως, τη βόρεια Κυνουρία, όλη την επαρχία Καλαβρύτων, τα δυτικά της Κορινθίας και της Αργολίδας, τμήμα της Ολυμπίας, τμήμα της Ηλείας και τη Λακωνική Αράχωβα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ:«Ο Κ. Σημίτης ήταν από τους» καλύτερους πρωθυπουργούς»




συνέντευξη στον ΤΑΣΟ ΠΑΠΠΑ*
«Ο δικομματισμός ως ενιαίο κρατικοκυβερνητικό σύστημα εξουσίας ασφαλώς έχει τελειώσει. Και καλώς». Ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, Δ. Ρέππας, είναι κατηγορηματικός στην εκτίμησή του, πιστεύοντας ότι τα δύο κόμματα εξουσίας «βρίσκονται σε παρατεινόμενη εκκρεμότητα η οποία επιτρέπει σε τρίτους να διευρύνουν το ζωτικό χώρο τους και μέσω της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού». * Ο κ. Ρέππας τονίζει ακόμη πως «δεν πιστεύω στους ηγέτες μιας χρήσης» και εκφράζει τη δυσφορία του για την κριτική που δέχεται η περίοδος Σημίτη από υποστηρικτές της υποψηφιότητας Παπανδρέου».
* Δηλώσατε ότι περιμένετε «ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού». Τι εννοούσατε; - Στη Ν.Δ., μόλις ένα μήνα μετά τις εκλογές, η κατάσταση αποκτά χαρακτηριστικά δομικής κρίσης. Η κυβέρνηση οδηγείται σε αδιέξοδο, σε εμπλοκή προγραμματική και διαχειριστική. Στο ΠΑΣΟΚ φιλοδοξούμε να διαχειριστούμε το εκλογικό αποτέλεσμα και τις συνέπειές του, χωρίς να τραυματίσουμε την προοπτική του κινήματος. Φαίνεται σαν να βρίσκονται τα δυο κόμματα σε μια παρατεινόμενη εκκρεμότητα.* Οι συνέπειες ποιες είναι;- Αυτό επιτρέπει σε τρίτους να διευρύνουν το ζωτικό χώρο τους, ίσως και μέσω της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού, έτσι ώστε να αυξηθεί ο λόγος της δύναμής τους στα δημόσια πράγματα. Η μεγάλη πρόκληση είναι η αυτονομία της πολιτικής και των πολιτικών, ώστε να επιστρέψει η πολιτική με όλο το αξιακό φορτίο της και να πάψει να καθορίζει την πορεία των πραγμάτων η εξωγενής βούληση των κέντρων δύναμης που θα προτιμούσαν κάθε δημόσια εξουσία ευάλωτη στα κελεύσματά τους. * Ο δικομματισμός, όπως τον γνωρίσαμε, πνέει τα λοίσθια; - Ο δικομματισμός που εκλαμβάνεται ως ενιαίο κρατικοκυβερνητικό σύστημα εξουσίας ασφαλώς έχει τελειώσει. Και καλώς.* Το στοίχημα, λοιπόν, για το ΠΑΣΟΚ ποιο είναι;- Για το ΠΑΣΟΚ, προέχει η ανάδειξη των ιδεολογικών πολιτικών, κοινωνικών και ηθικών χαρακτηριστικών της εξουσίας που επαγγέλλεται. Παντού αντιπαρατίθενται δύο μεγάλα ρεύματα. Στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ θα πετύχει εκλογικές νίκες όχι αλλάζοντας απλώς οδηγό, αλλά αλλάζοντας δρόμο και πορεία. Ετσι εξασφαλίζει ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία και την ανάλογη αξιοπιστία. Γιατί το ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι όχι απλώς μια πλειοψηφία, αλλά η πλειοψηφική αριστερά.* Πιστεύετε και εσείς ότι οι διασπάσεις κομμάτων είναι ενίοτε λυτρωτικές; - Αντιθέτως, πιστεύω στο συγκερασμό της εκλογικής αντιπροσωπευτικότητας με την πολιτική σταθερότητα. Πιστεύω στην αξία της λειτουργίας μεγάλων κομμάτων. Αλλά η ενότητα και η πολυσυλλεκτικότητα δεν συνιστούν ιδεολογία, είναι εργαλεία πολιτικής δουλειάς. Στην Ελλάδα, τα μεγάλα κόμματα έχουν επιδείξει αξιοθαύμαστη «αναρρωτική δυνατότητα» έπειτα από οργανωτικούς κραδασμούς και αποσχίσεις. Μεγάλο είναι το ΠΑΣΟΚ των αρχών του και όχι των αρχόντων του. Μεγάλο είναι το ΠΑΣΟΚ των συλλογικών σκοπών του και όχι των προσωπικών σκοπιμοτήτων. Μεγάλο είναι το ΠΑΣΟΚ της βάσης και της κοινωνίας και όχι των τεχνικών της εξουσίας.* Υπήρξατε κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σημίτη. Πώς αισθάνεστε όταν ακούτε υποστηρικτές του Γ. Παπανδρέου να χαρακτηρίζουν την περίοδο Σημίτη «δεξιά»; - Εκείνη η περίοδος υπήρξε από τις πιο παραγωγικές στην ιστορία της χώρας και ο τότε πρωθυπουργός ήταν από τους καλύτερους που είχε ποτέ η Ελλάδα. Τα επιτεύγματα εκείνης της περιόδου δεν απέτρεψαν την ήττα του 2004. Δεν πρόκειται, ασφαλώς, για λάθος του λαού. Αλλού πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια. Οπως είπα και το 2004, έτσι και τώρα πιστεύω πως η ανάπτυξη που πετύχαμε δεν εξατομικεύτηκε ώστε να γίνει πρακτικά αντιληπτή σε κοινωνικές δυνάμεις που παραδοσιακά ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό το έλλειμμα έπρεπε να σημάνει την ανάγκη για στροφή σε πολιτικές αναδιανομής και συνοχής. Αναφέρω χαρακτηριστικά πως και το 2000 κερδίσαμε οριακά.* Ηταν ένα «καμπανάκι»...- Το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι νικηφόρο ή όχι. Η πραγματικότητα, όμως, είναι η ίδια. Δηλαδή, το 2000 κερδίσαμε επειδή δημιουργήσαμε ένα παράδεισο και το 2004 χάσαμε επειδή προκαλέσαμε μια κόλαση; Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ενα προοδευτικό κόμμα, πέρα από το εκλογικό αποτέλεσμα, πρέπει να αναλύει την πραγματικότητα σε σχέση με τη δική του ταυτότητα και με κριτήριο την προαγωγή ή την υποχώρηση των πολιτικών και κοινωνικών συμμαχιών του. Κατά τα άλλα, οι χαρακτηρισμοί και οι ταμπέλες δεν με βρίσκουν σύμφωνο, γιατί μας γυρίζουν σε ένα μεσαίωνα όπου ο φανατισμός και το τυφλό πάθος εκτοπίζουν τη λογική, τη σύνεση και το ήθος.* Υποστηρίζουν πολλοί ότι ο Γ. Παπανδρέου παρέλαβε το 2004 ένα ΠΑΣΟΚ διαλυμένο. Σάμπως ο Κ. Σημίτης είχε παραλάβει το ΠΑΣΟΚ σε καλύτερη κατάσταση; Ξεχάσατε ότι το 1995-1996 το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα κυβερνούσαν χαρτορίχτρες, ξεματιάστρες, γελωτοποιοί και ρασοφόροι; - Συμφωνώ μαζί σας, με τη διαφορά ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το 2004 δεν παρέλαβε κυβέρνηση αλλά αντιπολίτευση. Με επιπλέον την πολιτική επιβάρυνση του ΠΑΣΟΚ από τη φθορά της πολύχρονης διακυβέρνησης. Το 1996 ήταν σημείο καμπής για το ΠΑΣΟΚ. Μια κατάσταση με χαρακτηριστικά παρακμής έδωσε τη θέση της σε μια νέα ελπίδα χάρις στο κυβερνητικό έργο. Το 2004 περάσαμε στην αντιπολίτευση χωρίς οργανωτικά εφόδια. Η βάση και τα στελέχη, εν τω μεταξύ, ξέμαθαν να δίνουν εκλογικούς αγώνες, αφού το λαϊκότροπο ΠΑΣΟΚ έδινε τη θέση του στο κρατικότροπο ΠΑΣΟΚ. * Το συμπέρασμα ποιο είναι;- Το ΠΑΣΟΚ θα κερδίζει αν είναι ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ θα χάνει αν δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Οσο λείπει το ΠΑΣΟΚ, τόσο θα λείπουν και οι ψήφοι. Σήμερα, πρέπει να βρούμε το αντίστοιχο της αυτοοργάνωσης του 1974. Αυτό είναι το στοίχημα. * Πώς είστε σίγουρος ότι ο Γ. Παπανδρέου, αν εκλεγεί, δεν θα κάνει τα ίδια λάθη που ο ίδιος ομολόγησε ότι διέπραξε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του; - Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε το πρώτο βήμα υπέρβασης, αυτός μόνο, με τη γενναία αυτοκριτική του. Τα προηγούμενα χρόνια πολλά στελέχη διαγκωνίζονταν για να προβληθούν στο κάδρο των αξιωματούχων. Τώρα, όμως, αποφεύγουν, κάνουν πως δεν βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη των ευθυνών. Τίθεται θέμα αλλαγής ηγεσίας ως μέρος μιας διαδικασίας για τον επαναπροσδιορισμό του ΠΑΣΟΚ. Η ψήφος για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι ψήφος για το τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε και τι Ελλάδα θέλουμε. Αν όλα αρχίζουν και τελειώνουν σε ένα πρόσωπο, τότε μειώνουμε, υποτιμούμε και προσβάλλουμε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, αυτά τα χρόνια όλοι είχαν ρόλους και εξουσία. Και όλοι κρίθηκαν.* Τι έχει ο Γ. Παπανδρέου που δεν διαθέτει ο Ευ. Βενιζέλος και δεν κάνει για αρχηγός; - Οχι μόνο δεν μειώνω και δεν απαξιώνω στελέχη του ΠΑΣΟΚ όπως οι υποψήφιοι για την προεδρία του κόμματος, αλλά τους τιμώ, γιατί αναγνωρίζω πως είναι σημαντικοί για τη δημόσια ζωή της χώρας. Σε αυτή τη φάση πιστεύω ότι ο πρώτος λόγος ανήκει στο Γ. Παπανδρέου. Και αυτό γιατί πρέπει να μετρηθεί: α) η προσφορά του ως υπουργού, β) η καθοριστική συμβολή του στη διασφάλιση της ενότητας του ΠΑΣΟΚ, γ) η ειλικρινής πολιτική αυτοκριτική του και η επαγγελία του για μια νέα κοινωνική αλλαγή, δ) οι πρωτοβουλίες του που χαρακτηρίζονται από τις αξίες της πολιτικής συνέπειας και της κοινωνικής ευαισθησίας. * Αν επανεκλεγεί ο Γ. Παπανδρέου πόσες ευκαιρίες θα έχει ακόμη; - Δεν πιστεύω στους ηγέτες μιας χρήσης. Γιατί τότε μπαίνουμε σε φαύλο κύκλο, όπου κάθε νέος ηγέτης θα έχει την ψευδαίσθηση ότι στη δική του περίπτωση θα πάψουν αυτομάτως να υπάρχουν οι καιροφυλακτούντες διάδοχοι. Προέχει η πολιτική. Και ο πρόεδρος οφείλει να έχει πρώτο μέλημά του το σαφές στίγμα της επόμενης μέρας. Απέναντι σε μια κυβέρνηση με θολό ορίζοντα προοπτικής, δεν χρειάζεται ευκαιρίες αλλά τη δύναμη της ανυπόκριτης στήριξης όλων μας, για να περάσουμε από την προηγούμενη ήττα στην επόμενη νίκη.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- 04/11/2007

Δεν υπάρχουν σχόλια: